ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

پرامپتِ تابان

پرامپتِ تابان

قناة بسيطة

اینجا هر مدل پرامپتی بخوای داریم؛ جایی که کلمات، تصویر می‌شوند. ୨୧ ᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠᅠ تبلیغات ˒ @TarefeTBN ˓ درخواستی ˒ @PromptTBNbot ˓

إظهار المزيد
لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
4 757
المشتركون
+15524 ساعات
+1 3147 أيام
+2 07230 أيام
أرشيف المشاركات
Repost from Rozelle
15 سبتمبر, 13:53
18 سبتمبر, ~09:07

Repost from Rozelle
не гонюсь за вниманием, мой стиль говорит громче.
15 سبتمبر, 13:53
18 سبتمبر, ~09:07

این لطفا
15 سبتمبر, 13:50
18 سبتمبر, ~09:07

𝖶︎𝗁︎𝗈 𝗂𝗌 𝗂𝗇︎ 𝖼︎𝗈𝗇︎𝗍𝗋𝗈𝗅︎?
𝖨︎’𝗆︎ 𝗐𝖾𝗅︎𝗅︎ 𝖺𝖼︎𝗊𝗎𝖺𝗂𝗇︎𝗍𝖾𝖽 𝖶︎𝗂𝗍𝗁︎ 𝗏︎𝗂𝗅︎𝗅︎𝖺𝗂𝗇︎𝗌 𝗍𝗁︎𝖺𝗍 𝗅︎𝗂𝗏︎𝖾 𝗂𝗇︎ 𝗆︎𝗒 𝖻︎𝖾𝖽. 𝖳︎𝗁︎𝖾𝗒 𝖻︎𝖾𝗀︎ 𝗆︎𝖾 𝗍𝗈 𝗐𝗋𝗂𝗍𝖾 𝗍𝗁︎𝖾𝗆︎. 𝖲︎𝗈 𝗍𝗁︎𝖾𝗒′𝗅︎𝗅︎ 𝗇︎𝖾𝗏︎𝖾𝗋 𝖽𝗂𝖾 𝗐𝗁︎𝖾𝗇︎ 𝖨︎’𝗆︎ 𝖽𝖾𝖺𝖽. 𝖠︎𝗇︎𝖽 𝖨︎′𝗏︎𝖾 𝗀︎𝗋𝗈𝗐𝗇︎ 𝖿︎𝖺𝗆︎𝗂𝗅︎𝗂𝖺𝗋 𝖶︎𝗂𝗍𝗁︎ 𝗏︎𝗂𝗅︎𝗅︎𝖺𝗂𝗇︎𝗌 𝗍𝗁︎𝖺𝗍 𝗅︎𝗂𝗏︎𝖾 𝗂𝗇︎ 𝗆︎𝗒 𝗁︎𝖾𝖺𝖽.
15 سبتمبر, 13:50
18 سبتمبر, ~09:07

15 سبتمبر, 13:50
18 سبتمبر, ~09:07

این لطفا
15 سبتمبر, 13:33
15 سبتمبر, ~16:20

Repost from N/a
sticker.webp0.27 KB
15 سبتمبر, 13:33
15 سبتمبر, ~16:20

Repost from N/a
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌𝗇︎𝖾𝗐 𝗉𝗈𝗌𝗍 ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 𝗋𝖺𝗇︎𝖽𝗈𝗆︎‐𝗌𝗍𝗂𝖼︎𝗄︎𝖾𝗋 ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 𝗁︎𝗈𝗍 𝗆︎𝖺𝗇︎
15 سبتمبر, 13:33
15 سبتمبر, ~16:20

این لطفا
15 سبتمبر, 13:30
16 سبتمبر, ~10:29

15 سبتمبر, 13:30
16 سبتمبر, ~10:29

·Ay٬ #Groot ٬ I Am Groot
15 سبتمبر, 13:30
16 سبتمبر, ~10:29

15 سبتمبر, 13:30
16 سبتمبر, ~10:29

·Ay٬ #Panda ٬ Kung Fu Panda
15 سبتمبر, 13:30
16 سبتمبر, ~10:29

این لطفا
15 سبتمبر, 13:30
18 سبتمبر, ~09:07

15 سبتمبر, 13:30
18 سبتمبر, ~09:07

‌ ‌ ‌rosaphorıa : b4 aya ‘s ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌   ‌ ‌ ‌ふわ ⎯‌‌  🛖 dewy . ‌ ‌ ‌ ‌
15 سبتمبر, 13:30
18 سبتمبر, ~09:07

این لطفا
15 سبتمبر, 13:27
18 سبتمبر, ~09:07

فضای تالار گوتیک و کهنه، غرق در سنگینیِ سکوت و سایه‌های تاریک بود. بوی مومِ سوخته‌ی شمع‌ها و غبار روی مجسمه‌های مرمرین ترک‌خورده، هوا را خفقان‌آور می‌کرد. و او آنجا بود؛ با موهای سفید شلاق‌خورده و چشمان یخی‌اش، خیره به آینه‌ی قاب‌دار کهنه‌ روبروی متحرک‌ترین سایه‌ها ایستاده بود. پنجره‌های بزرگ با شیشه‌های منقوش، نور بی‌رمق مهتاب را در تاریکی پخش می‌کردند. اورتینک و جنون مثل شلاق به ذهنش می‌کوبید. تاریکیِ تالار داشت افکارش را به حد انفجار می‌رساند و لرزش خفیفی به دست‌هایش می‌داد. ناخن‌هایش را به کف دستش فشرد و زیر لب زمزمه کرد: - خنده‌داره ماهِ تار شده‌ام... تو نیستی و این دلتنگی، منو خیره به هیولایی توی این آینه کرده که تو دوستش داری. همان لحظه، عطر آشنا و محبوب مرد در سالن پیچید. حتی فرصت نکرد رو برگرداند تا به چشمانی که مدت‌ها بود او را غرقِ خود کرده بود نگاه کند. دست‌های گرمی دور کمرِ مو سپید حلقه شد. نفس گرم مرد، نرمه گوش‌هایش را نوازش کرد و بوسه‌ای که روی شانه‌اش نشست، باعث شد چشمانش را ببندد و تمام وزنش را روی تنِ کسی بیندازد که حالا حکم " خانه " را برایش داشت. لرزش دست‌هاش کمی آرام گرفت، اما قلبش هنوز از فشار اضطراب و حضور ناگهانی او بی‌نظم می‌زد. -نبودم و مرواریدِ من رو دوباره اذیت کردی، پسرم؟ صدای آرام‌بخش مرد درون گوش‌هایش پیچید و یک بار دیگر باعث شد پسر از خودش بپرسد: آیا این جنونه یا همون عشقی که بقیه مردم ازش حرف می‌زنند؟ مکثی طولانی کرد. بدون هیچ تلاشی برای رهایی، لب باز کرد تا جواب بدهد: - نبودت اذیتش کرد. لبخندی از حرف پسر روی لب‌های مرد نقش بست و نقره محو انعکاس تصویرشان در آینه بود؛ تضاد موهای یخی خودش و موهای مشکی مرد، در تاریکی تالار می‌درخشید. مرد، پسر را کامل در آغوش کشید، او را به سمت خود چرخاند و بوسه‌ای کوتاه روی لب‌هایش گذاشت. - روزی می‌رسه که با این حجم از زیبایی و شیرین‌زبونیت بمیرم. - زیبام؟ - زیبا؟ نه... پرستیدنی‌ِ ایی. - چرا؟ - چون کلمات برای بیانت ساخته نشدن پسرکم. چون چشات... اجازه هست قربون اون دو تا ستاره‌ای برم که انگار شب، روشن‌ترین نورهاشو توی نگاهت جا گذاشته؟ برقشون شبیه اولین پرتوِ صبحه که آروم روی شهر می‌شینه. چون موهات... انگار ابرها نرم‌ترین تکه‌هاشونو بخشیدن به تو. چون صورتت... همه‌چیز درست سرِ جای خودش، بی‌کم‌وکاست. فقط نگاه می‌کنم و بی‌اختیار دلم می‌خواد هزار بار سجده کنم به پای وجودت. لبخندی واقعی روی صورت مو سپید نقش بست و برق شادی جای ترس را در چشمانش گرفت. خواست پاسخ بده، اما تپش قلبش آنقدر بلند بود که گویا به جای کلمات، ضربان قلبش جواب عزیزترینش را میداد.. مرد با سکوتِ مو سپیدش دوباره لب باز کرد و اینبار مقصد بوسش چشم های بود که برای مرد حکمِ اقیانوس تاریکی رو میداد که میخواست درونش غرق شه.. - نور من رو دوباره تاریکی ترسونده؟ و بازهم سکوت بود که مرد از مو سِپید دریافت کرد، دستی به موهای مشکی خود کشید و توجه پسر رو دوباره به خودش جلب کرد.. با لبخندی که تنها متعلق به پسرش بود، آرام لب زد.. - نور من از تاریکی میترسه اما دنیایی سیاه من رو با وجودش روشن کرده.. - شاید چون اونقدر خوش شانس بوده که خدای به زیبایی تو داشته باشه و با ترس هاش مقابله کنه و تو بشی تمام وجود و زندگیش اینطور فکر نمیکنی هیگهٔ؟ - اشتباه نکن پسرم.. هرچیزی که الان به من نسبت دادی تویی. - منم؟ -اره، تویی. تو خدای منی، بهشتِ منی، زیباترینِ منی، حالا هیچی از من باقی نمونده تا به خودم نسبت بدم. تو، تمام تاروپود منی، هر چیزی که تمام سال‌های عمرم گم کردم و از دست دادم، توی وجود تو پیدا شد. بازهم قلبِ مو سپید تپشی جا انداخت اما اینبار بجایی سکوت بوسه ای روی لب های مرد کاشت و گذاشت تا تمامِ عشقش رو از این طریق به مرد بفهماند، سرش را روی شانه مرد گذاشت و چشمانش را بست؛ برای چند لحظه همه‌چیز بوی امنیت می‌داد. اما ناگهان صدای سنگینِ باز شدن درِ تالار در سکوت پیچید. حباب امنشان شکست. مرد بی‌درنگ پسرک را پشت خود کشید، دستش به سمت داخل کتِش رفت و نگاهش از نرمی که عشق را فریاد میزد به سردی و کشندگیِ مطلق تغییر کرد. سایه‌ای ناشناخته روی ستون‌های مرمرین افتاد. مرد بدون اینکه چشم از انتهای سالن بردارد، زیر گوش پسرِ مو سپید توی آغوشش آهسته گفت: - وقت خوش گذرونیه پسرم، پشت من بمون و چشمات رو ببند... وقتش رسیده بفهمیم چرا این تالار امشب انقدر تاریک بود. و این پسرِ مو سپید بود که بدون ذره ترسی که دقایق پیش دامن گیرش بود، پوزخندی زد، محکم‌تر بازوی مرد رو نگه داشت و با لحنی پر از شیطنت و قدرت گفت: - فکر کردی می‌ذارم تمام این هیجان رو تنهایی به جیب بزنی؟ کور خوندی و اگر فکر کردی قراره بذارم حتی یه خراش برداری، اصلاً منو نشناختی. جایی نمیرم... یا با هم غرق می‌شیم یا این تالارو رو سرشون خراب می‌کنیم.
15 سبتمبر, 13:27
18 سبتمبر, ~09:07

   ‌ ‌ ‌ ‌  ‌‌‌❝ 𝖩𝗎𝗅𝗒 𝟣𝟦, 𝟤𝟢𝟢𝟢 ❞‌  ‌ ‌  ‌‌‌  ‌ ‌  ‌‌
15 سبتمبر, 13:27
18 سبتمبر, ~09:07

-
15 سبتمبر, 13:24
18 سبتمبر, ~09:07