ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

Hêvî

Hêvî

الذهاب إلى القناة على Telegram

هویت من، در شبیه شما نبودن شکل گرفت🖤

إظهار المزيد
لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
226
المشتركون
+124 ساعات
+17 أيام
+130 أيام
أرشيف المشاركات
می‌رقصم بر ویرانه‌های جهانی که حقیقت را قربانیِ دروغ و زرق‌وبرق کرده است؛ زیرا گاهی رقص، آخرین شکلِ مقاومتِ روح در برابر ناامیدی است
14 يوليو, 05:10
11 أكتوبر, ~19:06

+1
14 يوليو, 05:08

اینجا واقعیت، بی‌نقاب روایت می‌شود؛ نه امیدِ واهی عرضه می‌شود، نه دروغی برای آرام کردنِ ذهن. فلسفه، حقیقت را جایگزینِ تسلّی می‌کند. برای بیدار شدن است. اینجا حقیقت، هرچند تلخ، بر هر دروغِ شیرینی ترجیح دارد
14 يوليو, 05:07
11 أكتوبر, ~19:06

14 يوليو, 05:05

وآگاهی تو را منزوی می کند واین تاوان روشن بینی است چون توده ها از تو فاصله می گیرند اما در عوض دست کم می دانی خودت چ کسی هستی
14 يوليو, 05:04

2_5463307041709771141.mp35.72 MB
09 يوليو, 15:37

حاضری دنبالم بیای؟ 🖤
09 يوليو, 15:36

و شاید بزرگ‌ترین حقیقت همین باشد: انسان، تا زمانی که می‌تواند دستِ دیگری را بفشارد و با او هم‌گام شود، هنوز شکست نخورده است.
09 يوليو, 15:01

09 يوليو, 14:58

سوفی: چرا این قلعه مدام در حرکته؟ هاول: چون هنوز جایی را پیدا نکرده‌ایم که بتوانیم به آن دل ببندیم. هرجا که تعلق نباشد، ماندن هم معنایی ندارد.
09 يوليو, 14:52

09 يوليو, 14:52

نمی‌دانم انتخاب‌هایم عجیب‌اند یا جهان، آن‌قدر از من فاصله گرفته که دیگر هیچ‌چیزش آشنا نیست. از میان تمام نویسنده‌ها، فقط صادق هدایت بود که احساس کردم مرا پیش از آن‌که خودم بشناسم، شناخته است. کاش هنوز زنده بود؛ نه برای آن‌که از او امضا بگیرم یا تحسینش کنم، فقط برای این‌که بنویسد. آن‌قدر بنویسد که دیگر مجبور نباشم تکه‌های روحش را در چشم‌های آدم‌ها و میان سطرهای پراکنده‌ی کتاب‌ها جست‌وجو کنم. شاید بعضی آدم‌ها نویسنده‌ای را دوست ندارند🖤
06 يوليو, 02:00
11 أكتوبر, ~19:06

موهای سیاهش مرا اسیر کرد، نه زخم‌های تنش. آنچه مرا از خود ربود، روحِ وحشیِ او بود؛ روحی که بی‌آنکه خونی بریزد، آرام‌آرام روح
موهای سیاهش مرا اسیر کرد، نه زخم‌های تنش. آنچه مرا از خود ربود، روحِ وحشیِ او بود؛ روحی که بی‌آنکه خونی بریزد، آرام‌آرام روح مرا بلعید و از ویرانیِ من، خانه‌ای برای خودش ساخت
06 يوليو, 01:54
11 أكتوبر, ~19:06

مرگ همیشه ایستادنِ قلب نیست؛ گاهی مرگِ عشق است، مرگِ آرزوهاست، و تلخ‌تر از همه، مرگِ انسانیت. آن‌گاه، مرگِ جسم تنها یک تشریفات است
05 يوليو, 14:39

05 يوليو, 14:36

حرف‌های ناب را بنویس؛ نه برای آن‌که دیگران بخوانند، بلکه برای روزی که خودت، غریبه‌ای برای گذشته‌ات شده‌ای. حافظه خیانت می‌کند، آدم‌ها تغییر می‌کنند، اما واژه‌های راستین، تنها چیزهایی هستند که از گذر زمان جان سالم به در می‌برند
05 يوليو, 14:33

05 يوليو, 14:31

«چه تلخ گفت: تو اول "دوستِ من" بودی، بعد شدی "او"، و آخر، شدی "مردم". شاید پایانِ عشق همین است؛ آدم‌ها نمی‌روند، فقط ضمیرشان عوض می‌شود. از "تو"یی که تمام جهانِ تو بود، به "مردمی" تبدیل می‌شوند که دیگر هیچ نسبتی با قلبت ندارند
05 يوليو, 14:29
11 أكتوبر, ~19:06

05 يوليو, 14:28
11 أكتوبر, ~19:06

شاید روح، تنها در مواجهه با هنر به آرامش می‌رسد؛ و اگر آرامش، نزدیک‌ترین تجربه‌ی انسان به حقیقت باشد، پس شاید هنر مقدس‌ترین چیزی است که می‌شناسیم.شاید به همین دلیل است که هنر را به بند می‌کشند؛ زیرا هنر، پیش از آن‌که جهان را دگرگون کند، انسان را از درون آزاد می‌کند. و هیچ آزادی‌ای هراس‌انگیزتر از آزادیِ روح نیست
03 يوليو, 03:14
11 أكتوبر, ~19:06