پالِــت گُمشـدهـ ࢪُنِسـانسnew
الذهاب إلى القناة على Telegram
✦ 𝚴o si𝘨n 𝛅hould b𝛜 rem𝛐𝛎ed from its 𝚶riginal fr𝛂me!! 2 talk me : t.me/HidenChat_Bot?start=7229125701 جواب چالش ها @challeng_check
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
487
المشتركون
-424 ساعات
-377 أيام
-1030 أيام
أرشيف المشاركات
Repost from N/a
عجب پکی؛
خیلی زیباست،با اینکه کلی سرش حرص خوردی فطعا فیوترین پک شده؛
27 أكتوبر, 05:51
28 أكتوبر, ~10:40
Repost from ㅤㅤ sılver boy
باورم نمیشه از بایسم زدی) این آهنگشون>>> اسلی کردی خسته نباشید نقره
27 أكتوبر, 05:51
28 أكتوبر, ~10:40
Repost from N/a
چقدر با کیفیت و ناز و خوشگله بو قهوه تلخ میده وای.
27 أكتوبر, 05:51
28 أكتوبر, ~10:40
Repost from ㅤ ㅤ 𝖥𝗅𝗈𝗋𝖺 𝖣𝗂𝖺𝗋𝗂𝖾𝗌
چه پک خوشگلیهههطهطهطخطخطخ
خسته نباشی سومینییی
27 أكتوبر, 05:51
28 أكتوبر, ~10:40
Repost from مـ ـࢪثـیـہ فـݛمـانـده؛
چقدر همهچیت خوش وایب و خوش رنگه.
خسته نباشی خاکستر.
27 أكتوبر, 05:51
28 أكتوبر, ~10:40
Repost from 𝓛𝗎𝗇𝖺𝗋𝗂𝖺
🪙 𝖠𝗅𝗅 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝖽𝗈 𝗂𝗌 𝗍𝖺𝗅𝗄 𝖠𝗅𝗅 𝖨 𝗁𝖾𝖺𝗋 𝗂𝗌 𝖻𝗅𝖺𝗁
ᯓ 𝖲𝖮 𝖲𝖧𝖴𝖳 𝖴𝖯 ! 💷
27 أكتوبر, 05:51
28 أكتوبر, ~11:51
Repost from 𝘍𝘢𝘵𝘦❆فیکشن انهایپنــ
❆ 𝙁𝙖𝙩𝙖𝙡 𝙏𝙧𝙤𝙪𝙗𝙡𝙚
𝘛𝘩𝘪𝘴 𝘴𝘵𝘰𝘳𝘺 𝘩𝘢𝘴 𝘵𝘸𝘰 𝘱𝘢𝘳𝘵𝘴, 𝘢𝘯𝘥 𝘧𝘰𝘳 𝘯𝘰𝘸 𝘺𝘰𝘶 𝘤𝘢𝘯 𝘳𝘦𝘢𝘥 𝘗𝘢𝘳𝘵 2. 𝘊𝘰𝘶𝘱𝘭𝘦 : #HeeJake
27 أكتوبر, 05:51
28 أكتوبر, ~11:51
Repost from ангел-хранитель
و او رفت؛ نه با فرياد و هياهو، كه همچون رويايى سپيد درست پیش از بيدار شدن محو شد.
او جدا شد؛ مثل آرزويى خاموش كه سالها در خلوت جانم مى پروراندم و هیچگاه به قامت حقيقت نايستاد؛ مثل برگى كه در سكوت خزان از شاخهی كهنهى درختى جدا شود و در آغوش بادهاى خشمگين شب پرواز كند؛ و بعد با خستگى و بیپناهى خود را به رودخانهای ناشناس بسپارد؛ رودخانه او را در آغوشى سرد و بى مرز بگیرد و با خود ببرد؛ به جايى دور، دورتر از درياها، جنگلها، بیابانها، دور از هر چيز و هر كس. و ناگهان من بيدار شدم، با قلبى خالیتر از تاريكى شب؛ قلبى كه در ميان نبضهای بىصدا خلائى بزرگ حس میكرد. گويى تکهای از وجودم، بى آنكه بفهمم، در دل شب لغزيده و بیصدا از من جدا شده بود؛ مرا جا گذاشته بود در كلبهاى تنها؛ در ميان خاطراتى كه هنوز بوى نفسش را میداد. در حالى كه میرفت خاطراتم را نيز همراه خود به دوردستها برده بود؛ جايى كه دستم به آنها نرسد؛ تمام دارايىاى كه داشتم را برد و من خالى از هر چيز شدم. او روزگارى همانند گلى سرخ در قلبم ريشه داشت؛ گلى كه با هر تپش قلبم آبش میدادم، از او مراقبت میکردم و برايش سايه مىساختم. در قلبم لانه كرده بود؛ آنقدر عميق كه گويى با خون من عجين شده است. اما آن شب با رفتنش، سلولهای قلبم را خراش داد و زخمى كرد؛ آن گل بيچاره را كه با دستان خود پرورده بودم، ذره ذره از ريشه خشكاند و در قلبم به خاک سپرد. من پژمرده شدنش را ديدم؛ با چشمانى باز و دستى بسته، بى آنكه بتوانم كارى كنم؛ او نفس كم مى آورد، آهسته آهسته رنگ مىباخت، و من درمانده بودم؛ هر چه آبش دادم، هر چه دستش را گرفتم، فايدهای نداشت؛ عمرش كوتاه بود، كوتاهتر از آنچه گمان میكردم. او زودتر از موعد رفت، بى آنكه وداعى كند؛ گل بیچارهی من با سرنوشت يار نبود؛ رفت و من تنها تماشا كردم؛ تماشاگری بىصدا براى مرگى بىنام. و آرام آرام در افق محو شد؛ آنقدر دور كه ديگر تنها نقطهای مبهم بود نقطهای كه در سایهها گم شد.و من ماندم؛ با باغى بیگل، با قلبى بىتپش، با شبهایی كه به جاى ستاره حسرت میبارند.
27 أكتوبر, 05:50
28 أكتوبر, ~11:51
Repost from N/a
+4
𝖤𝗏𝖾𝗋𝗒𝗈𝗇𝖾 𝗄𝗇𝗈𝗐𝗌 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗂𝗋 𝗌𝗈𝗎𝗅 𝗁𝖺𝗌 𝗇𝖾𝖾𝖽𝗌 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝖼𝖺𝗇𝗇𝗈𝗍 𝗌𝖺𝗍𝗂𝗌𝖿𝗒 𝗈𝗇 𝗍𝗁𝖾𝗂𝗋 𝗈𝗐𝗇; 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝖻𝖾𝗍𝗐𝖾𝖾𝗇 𝗍𝗐𝗈 𝗂𝗇𝖽𝗂𝗏𝗂𝖽𝗎𝖺𝗅𝗌 𝖻𝖾𝖼𝗈𝗆𝖾𝗌 𝗀𝖾𝗇𝗎𝗂𝗇𝖾 𝗈𝗇𝗅𝗒 𝗐𝗁𝖾𝗇 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝗋𝖾𝖺𝗅𝗂𝗓𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗂𝗋 𝗌𝗈𝗎𝗅𝗌 𝗇𝖾𝖾𝖽 𝗈𝗇𝖾 𝖺𝗇𝗈𝗍𝗁𝖾𝗋.
27 أكتوبر, 05:50
28 أكتوبر, ~11:51
Repost from 𝖣𝗎𝗌𝗄 𝖡𝗈𝗒 پک چان🆕
ㅤㅤㅤ◜ starlit thoughts & soft echoes 🍧's hidden archive ◝
27 أكتوبر, 05:50
28 أكتوبر, ~11:51
