ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

The last of us‌ ᰔ

The last of us‌ ᰔ

الذهاب إلى القناة على Telegram

⭒در من چیزی گم شده،از آرزو فراتر‏ ♡دانشجوی مامایی ♡آنلاین شاپم @lumighazal ✮ناشناس t.me/BluChtBot?start=67a5a009b1dfae808945

إظهار المزيد
لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
1 070
المشتركون
-224 ساعات
-67 أيام
+18030 أيام
أرشيف المشاركات
بی‌کلام برای غم✨💔
29 مايو, 18:44

⭐️🍓
+2
⭐️🍓
29 مايو, 18:43

با اين همه، حتى هنگام احساس بدبختى هم فكر مى كنم كه هرگز دلم نمی‌خواست كه زاده نمی‌شدم. چيزى بدتر از نيستى نيست. بازهم میگويم كه از درد نمی‌ترسم. درد با ما به دنيا مى آيد، با ما رشد میكند، و با ما آنقدر اخت می‌شود كه فكر می‌کنیم مثل دست‌ها و پاهايمان كه هميشه با ماست، درد هم بايد با ما باشد. «نامه به کودکی که هرگز زاده نشد|اوریانا فالاچی»
29 مايو, 18:42

قطره زندكى تو گره كورى بيش نيست، گره كورى مركب از چند ياخته تازه‌ساز. «نامه به کودکی که هرگز زاده نشد|اوریانا فالاچی»
29 مايو, 18:38

ترس من از توست. ازتوكه سرنوشت، وجودت را از هیچ ربود و به جدار بطن من چسباند. هر چند هميشه انتظارت را كشيده‌ام، هيچگاه آمادگى پذیرایی از تو را نداشته‌ام وهميشه اين سؤال وحشتناك برايم مطرح بوده است: نكند دوست نداشته باشى به دنيا يبايى و نخواهى زاده شوى؟ نكند روزى بر سرم فرياد بكشى كه: «چه كسى از تو خواسته بود مرا به دنيا بياورى؟ چرا مرا درست كردى؟ چرا؟» كوچولو، زندگى يعنى خستگى! زندگى يعنى جنگى كه هر روز تكرار می‌شود و در ازاى لحظات شادى‌اش كه مكث هاى كوتاهى بيش نيست بايد بهاى كزافى پرداخت. «نامه به کودکی که هرگز زاده نشد|اوریانا فالاچی»
29 مايو, 18:34

این معلم‌ها با اعلامیه‌های یک کوزه‌گر بی‌سر و پا تحریک میشوند،من همه چیز را میدانم و شما کمکشان میکنید،پس کی به ما کمک میکنید؟ میرزا حسن گفت: هر وقت خودت را جز مردم دیدی. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:27

دنبال دلم راه می‌افتم،بلکه خودم را پیدا کنم. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:26

فقط میدانم اگر شماها را نداشتم مرده بودم. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:26

خوشیمان را به رنج دیگران نمیخریم. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:26

من حال تهوع داشتم،دلم میخواست همه‌ی دنیا را بالا بیارم.استخوان‌های پام تیر میکشید،قلبم میلرزید،دستم میلرزید،دندان‌هام بهم میخورد و احساس میکردم رمق پایین رفتن از ان همه پله را ندارم. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:26

به ياد آن روزها كه ما بعد از يك ماه توانستيم از خانه بيرون برويم.من چشمم دنبال حسينا میگشت، و هرچه بيش تر میگشتم، اميدم را بیشتر از دست میدادم. تند همه را از نظر میگذراندم، امّا هيچكس به او شباهتى نداشت.هيچ آدمى نبود كه چهره‌اى استخوانى و ظريف داشته باشد،حرفهايى بزند كه از ديگران هم شنيده باشم، وقتى میخندد چانه‌اش كمى جمع شود و دلم براش ضعف برود، هيچكس.گفتم‌اى واى مگر میشود آدم بيخود و بى جهت اسير دو تا چشم بشود؟ پس كجاست؟ انكار كسى مرا نمیديد و اين من بودم كه به همه نگاه مى كردم و سريع مى گذشتم. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:25

گفت:براى همين چیزهاش بود.انگار آدم خودش بخواهد كه مرض لاعلاجى بگيرد، بعد بنشيند به بدبختى خودش فكر كند. ولى يادت باشد من هيج وقت از تو مطمئن نبودم و گرنه اين جور نمیشد، میفهمى؟ تلاش می كرد كه بگريزد امّا نه میتوانست ونه من میخواستم.گفتم:آره میفهمم، امّا تو از كجا میدانستى؟تب تند زود عرق میکند. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:22

«واى به روزى كه يك زن بخواهد مردى را قورت بدهد!» «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:21

میرزا حسن گفت:به چشم‌های این مردم نگاه کن،همه مرده‌اند. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:17

گفتم:چى شد؟بالاخره برادرهات راپيدا نكردى؟ حالا ديگر دنبال برادرهام نمیگردم. پس دنبال كى میگردى؟ خودم. مگر كجايى؟ توى دست‌هاى تو، لاى موهاى تو. كارم ساخته شده. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:17

گفتم اى خدا، مى بينى، ابر سياهى دارد دلم را میگيرد، تو نگذار. مى بينى، مى خواهند اين قلب مرا از سينه‌ام در بياورند و پاره پاره‌اش كنند، تو نخواه، اى نور سماوات و الارض، اى امامزاده قاسم، اى حسينا، اى فرهاد سنگتراش، اى كوزه‌گر بدبخت من! «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:17

فكر او راحتم نمیگذاشت، روحم آرام و قرار نداشت،گفتم كاش هر وقت میخواستم، میتوانستم او را ببينم، و حالا میخواستم و هرگز نمیتوانستم. پنجره را باز كردم و به ابرهاى درهم و كمرنگی كه همه جا را می‌بلعيد نگاه كردم، دار حتماً ساية درازى داشت و من نمی‌ديدمش. دلم گريه می‌خواست، صداى زنى در گوشم مپيچيد «نه آوايى، نه رؤيايى، نه دنيايى بى تو مانده به جا،نه می‌دانى ماجراى مرا، دل با درد آشناى مرا.» دلم تنگ شده بود و به اين فكر كردم كه بيش از ما هم كسانى حتماً اين صداها را شنيده اند. «سال بلوا|عباس معروفی»
29 مايو, 18:17

دوستای جدیدم خیلی خوش اومدین.🍓🌟
29 مايو, 18:13

به غیر شمع،من دیگه کاغذ کادو ونگوگ دارم.
به غیر شمع،من دیگه کاغذ کادو ونگوگ دارم.
29 مايو, 06:43

Repost from N/a
این «اگه نشه چی؟» هم به خودی خود کانسپت خیلی جالبیه، داری زندگیتو میکنی و روزتو میگذرونی یهو این فکر میزنه همه چیز‌ رو خراب میکنه و مودتو میاره پایین. به همین سادگی.
29 مايو, 04:22