The last of us ᰔ
الذهاب إلى القناة على Telegram
⭒در من چیزی گم شده،از آرزو فراتر ♡دانشجوی مامایی ♡آنلاین شاپم @lumighazal ✮ناشناس t.me/BluChtBot?start=67a5a009b1dfae808945
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
1 069
المشتركون
-324 ساعات
+1697 أيام
+21230 أيام
أرشيف المشاركات
1 063
مادر گفت:تو امروز چهت شده؟خودت میفهمى،نوشا؟
خنديدم و گفتم:بله مامان،من امروز حال خوشى دارم.
چى خوشحالت كرده؟
باد.
«سال بلوا|عباس معروفی»
1 063
گفتم:حرفهاى خوب بزن.دنيا بى ارزش نيست.فقط انسانى زندگى کردن خيلى سخت است.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
كاش ادم مى توانست با مرگ مبارزه كند.
گفتم:چه جوری؟
گفت:جورى كه نخواهد بميرد.يك تقلاى حسابى.
گفتم:ممكن نيست.مرگ هم هميشه يك جور نيست.هر دفعه شكل تازهاى دارد.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
عاشق شده بودم.شبها با ياد او میخوابيدم و در خواب باد موهاش را به بازى میگرفت، يكباره دستهاى موى سياه و صاف بين زمين و آسمان موج میخورد، و آن نگاه مبهوت زير دستهاى مو پنهان میشد.از خواب میپريدم و باز او را میديدم كه مرده است.
«سال بلوا|عباس معروفی»
1 063
دويدم و در راه فكر كردم كه من چه يادى دارم،چرا يادم به وسعت همه تاريخ است؟و چرا آدمها در ياد من زندگى میکنند و من در ياد هيچ كس نيستم؟
«سال بلوا|عباس معروفی»
1 063
از سال ها بيش هم میدانستم كه
محبوبيت از همه ثروتها شيرين تر است.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
گفت:نه آیدا.من دارم میروم.بيش از اين كه از دست بروم،بايد از اين شهر بروم.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
دلش میخواست در بيابان راه برود.جايى كه هيچ كس نباشد تا او بتواند چشمهاش را ببندد و راه برود.نمیدانست چرا دلش میخواهد يكى مدام بهش محبت كند.و نمیدانست چرا دوست دارد كه من هميشه در ذهنش باشم.ولى میدانست وقتى از خواب بيدار میشود،من يادش میآيم، و دوستش دارم، و نیستم.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
صبح تا شب دارى فكر میكنى، همهاش تو خودت فرو میروى.من نبايد بدانم تو به چه فكر میكنى؟
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
به هر كس كه فكر میكرد همين طور بود. يكباره تصوير پر میكشيد و چيز ديگرى جاش را میگرفت.حتى صورت رنگ پريده من هم دیگر يك لحظه ثابت نمیماند كه او بتواند در ذهنش خوب نگاه كند.بيش ترها به ياد هر چيز كه مىافتاد میتوانست ساعتها بهش فكر كند، بسازدش، ويرانش كند، و باش حرف بزند.امّا در اين يك ماهه آخر، به خصوص در اين چند روزه، هرچه كه میخواست به سرش بيايد،آمده بود!
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
«به ياد داشته باش
كه روزها و لحظهها هيچ گاه باز نمیگردند
به زمان بينديش،و شبخون ظالمانه زمان:
زمستانى طولانى و سخت دربيش خواهيم داشت
زمستانى كه از ياد نخواهد رفت
دیگر چه میتوانم گفت
جز اينكه لباسهاى زمستانیات را فراموش نكن.»
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
گفتم:استقامت داشته باش.آن ها زندگی تو را نابود كردهاند،ولى تو بعد ازمرگ آيدا خودت را دار زدى.هنوز هم حاضر نيستى دست بردارى.
گفت:حالا ديگر فرقى ندارد.خودم را رها كردهام آب مرا ببرد.تو كه خبر از دل من نداري!
امّا داشتم.آدمی شده بود كه حال و آيندهاش را رها كرده بود و به گذشتهها چسبیده بود.دل مرده شده بود.تنهايى را بيشتر از همه چیز دوست داشت.هميشه بين برخورد وگریز، گريز را انتخاب مى كرد و من اوايل خيال میكردم فقط از من میگریزد!
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
من دنبال چیزی میگشتم كه گمش كردهام. دارم رفته رفته تبديل به آدمى میشوم كه به فكر كردن فكر میكند.حالا فكر كردن براى من عادت شده. هدف شده. همهاش دلم مى خواهد بنشينم و فكر كنم.مهم نيست كه دست هام به چه كارى مشغولند.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
گفت:اين باران هم به خاطر من مى بارد. امّا نمیدانم خودم بخاطر چی زندهام.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
مرا به آسمانى با چهل خورشيد تشبيه كرده بود. خودش رابه شبى كه ماه ندارد. مرا به يك درخت پر شاخ و برگ كه سايه دارد، خودش را به درختى كه ريشهاش پوسيده. مرا به قله سفيد سبلان، خودش را به ويرانههايى كه هيچ گاه مهمان نداشته است، ويرانههاى هميشه شب. حالا هم بدتر از ويرانه.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
دو پرتقال در يك بشقاب گذاشتم و به دست آيدين دادم.گفتم:«و اگر آن آدم كسى باشدكه تو را به سكوت تشويق مى كند، تنهايى تو كامل مى شود.»
گفت:جز اين نمى تواند باشد.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
1 063
احساس مى كردم وقتى آدم تنها مى شود، تمامى غم دنيا در وجودش خيمه میزند. احساس مى كند آن قدر از ديگران دور شده كه ديگر هيچ وقت نمى تواند به آن ها نزديك شود. میبيند ميان اين همه آدم، حسابى تنهاست. يعنى هيچ كس را ندارد. آن شب دلم میخواست شادیام را با اون نصف کنم مثل یک سیب از وسط نصف کنم تا هرکدامش را که خواست بردارد.و او شاید این چیزها را میدانست و به من بروز نمیداد.
«سمفونی مردگان|عباس معروفی»
