نشانیِ سوّم

این خوشحالی قشنگ ثمرات وجود عشقه تو زندگی؟؟ نوید میدی که یک روز تجربش میکنم؟

غصه اینه یک هزارم چیزی که تو این خونه تحمل کردم و می‌کنم رو این‌جا نمی‌گم. وقتی با خودم می‌خونم "به فرض این خونه خراب شه"، یه چیزی از ته دلم آرزو می‌کنه که اون روزو ببینم.

ریکشن‌دهنده‌ی عزیز پرنده بده که قلبم پرنده‌ست.

با این که روش اون‌جوری نشد که می‌خواستم، خوشمزه‌ترین لازانیایی بود که تاحالا پختم. بابام نمی‌تونست دست بکشه. چشماشونو می‌بستن موقع خوردن. با خوشحالی درست شده بود.

بماند یادگاری. ۵/۶/۲۳

دو شب پیش من زیر نور رنگ زرد آشپزخانه، رقصیدم و تا می‌توانستم تو را تصور کردم و روبه‌رویت متن آهنگ‌هایت را که صدایشان را در خانه بلند کرده بودم، زمزمه می‌کردم. تو می‌خندیدی، من می‌خندیدم. تو حرف می‌زدی، من سرم را می‌انداختم پایین. تو می‌خواندی، من با یک دل خوش خوشمزه‌ترین چیزی را درست می‌کردم که تا به‌حال درست کرده بودم.

امشب که شب بیست و هشتم بود، تعریف می‌کنم. می‌گویم که من دو شب پیش، نفرین لازانیا را هم شکستم. نخود‌های فرنگی، قارچ‌ها، ورقه‌های لازانیا، کارد و پنیر، حالا که تو با من مهربانی، همگی دارند به من لبخند می‌زنند.

دو شبه میام درباره‌ی یک ذوق حرف بزنم، بد تر می‌خوره تو ذوقم می‌ذارمش برا شب بعدیگ

کتاب طاعون درباره‌ی بیماری فراگیر طاعونه اما جای جای کتاب، بین حرف‌های آدم‌ها، شما بار‌ها چیز‌های مختلف رو تو ذهنتون جای طاعون می‌ذارید و مقایسه‌شون می‌کنید. مثل الان با این تیکه، https://t.me/Ketaberira/546 که کلمه به کلمه‌ش من رو یاد اعتقاد کورکورانه به مذهب و ادیان می‌ندازه.و

معلومه دارم خاطره‌بازی می‌کنم دیگه؟

هیییچ‌وقت. هیییییچ‌وققت.

هییچچچ‌وقت. هیییچچچچچ‌وقت.