نشانیِ سوّم

کاش این بار اول بزنن خونه ما. من واقعا اعصاب شکاف عقیدتی‌ای که یکهو بین من و خانواده‌م ایجاد می‌شه رو ندارم. خودمو با همون پرچمی که می‌گردونن وسط سالن دار می‌زنم.

در طی این دو روز که اندازه‌ی ۲ سال اتفاق پیش اومده، (مثل سریال‌‌های هپی‌اندینگ‌ِ عاشقانه‌ی Anne with an E طور)، موردعلاقه‌ترین پسری که تو حافظه‌ی شخصیتیم می‌شناسم یارِ نو رسیده‌ی رفیقمه. نمی‌خونی اما مرسی که طوری باهاش رفتار می‌کنی که لایقشه. مرسی که اندازه‌‌‌ی دوست‌داشتنی بودنش دوستش داری.

هلهله* بر سر کوفتن* کِل کشیدن* دیوانه شدن و جامه دریدن*

دارم واقعا نمی‌تونم دارم واقعا نمی‌تونمشون.

وای من این دو تا رو می‌بینم از فرط ذوق می‌خوام بالشمو گاز بگیرم.

پاهام یک‌طوری درد می‌کنن انگار هر کدومشون می‌خوان فرار کنن، از بدنم جدا بشن و برن.

کدوم "ستاره" پر کشید تو چشمای تو نطفه بست؟

کدوم ستاره پر کشید تو چشمای تو نطفه بست؟

وقتی که حرف من نبود کدوم صدا در تو نشست؟

کدوم غروب "نشونی" داد؟

خیلی غریبی واسه من! از چه شبی جدا شدی؟

هنوز نیاز دارم

وای یکیش تیک خورد🙏🙏🙏🧘‍♀🧘‍♀💆‍♀💆‍♀💆‍♀💆‍♀

ترو به همه‌ی مقدساتتون قسم یه پروکسی‌ای چیزی بفرستید من دو تا عکس غروب بتونم بذارم این‌جا محض رضای خخخخدا!

زندگیم از وقتی پیامام هم به زور سند می‌شه:💆‍♀💆‍♀💆‍♀💆‍♀👹👺👺👺🎃🎃🤯🤯🤯🤯🤬🤬🤬

کدوم غروب "نشونی" داد؟