نوشین شادفام

هزاره استی؟

نه میخاهم بزرگ شدم با یک جادو گر ماورائیی ازدواج کنم😂🤣🤣

زینب حاضری یک روز با پسر که از تو کتاب کمتر خوانده و اصلأ نوشتن بلد نیست مثل تو، از سن خود زیاد نمی داند حتا یک آدم معمولی هست ازدواج کنی؟

بامیان افغانستان.

کدوم شهر افغانستان هستین شما زینب؟

اسم تذکره ام زینب است. ولی نوشین شادفام اسم مستعار من است و به نوعی من این اسم را دوست دارم نامی هست که مرا به هیچ جا و هیچ کسی تعلق نمی دهد. در اکثر مجله ها و... نوشین است. و این اسم را دوست دارم. و در اطرافم به جز خودم هیچ کسی به این اسم نیست... و نمی شناسم فردی را به این اسم به جز خودم و باز هم خودم.

اسمتان زینب است یا نوشین؟

واه نمیدانم واقعا و ندیدم

من پیوی بهت پیام دادم زینب ندیدی🥲

راجع به وضعیت افغانستان اگر میپرسید. من فکر میکنم نه چون دست هم ایرانی ها و هم افغانستانی ها خالیه و نمی توانند هیچ کاری کنند البته به نظر من. یک ضرب المثل ما داریم میگه مردم غریب ره نه بکوش، نه بزن فقط نان شان ره بگیر... حالا هم اینا دقیقا این کار را با مردم ما کردن. ولی گاهی اوقات به طرزی عجیبی به زندگی در این کشور امیدوار می شوم و گاهی هم به طرزی عجیبی نا امید. مثلا همین حالا با خود فکر میکنم. مگر جهان گوش دارد؟ اگر دارد در کجای جهان هست؟ باید در کجای این جغرافیا ایستاد و صدا زد که به گوش جهان برسد...؟ و...

سلام زینب چه نظری راجع به ایرانی ها داری؟ فکر می‌کنی میتوانند به شکلی کمک تان کنند ؟ و افغانستانی های مقیم ایران چطور؟ نظرت راجع به آنها چیست ؟

دوستی در بات پرسیده حالت چطور است؟ راستش خوبم اما احوالم شبیه گره ایست که بر زلف پریشان زنی در خاور میانه می‌افتد.

https://t.me/BoldChat_Bot?start=sec-iejijaefji لینک ناشناس جدیدم هست سوال، پیشنهاد، انتقاد اگر دارید میشنوم تان؟؟ 🥰

یک امتحان دارم،بعدا دوباره می آیم و برایتان راجع به این ها منطقی تر مینویسم تا خوب تر متوجه شوید.

راجع به این نوشته باید بنویسم که من این را ننوشتم تا ریشه مرد ساری را در جامعه مان مستحکم تر کنم و یا به گونه قبول کنم و تایید. من خودم نیز بلند بلند میخندم، معمولا تمام لباس هایم کوتاه هست. شب ها هم در خیابان ها قدم میزنم و خیلی هم قدم زدن در هوای گرگ ومیش را دوست دارم. ولی اگر از زاویه دیگری به نوشته نگاه کنید و در جامعه افغانستان زندگی کنید 95 فیصد از مردمان افغانستانی به دختران که در شهر با یک مرد و یا دوستش بلند بلند بخندد دختر بد خطاب می کنند. به دختری که لباس کوتاه بیپوشد و زیاد به خودش رسیدگی کند دختر بد خطاب می کنند. دختری که شب در خیابان قدم بزند که واویلا است دیگه... و دوست پسر داشتن که هم اصلا رسم نیست اگر بعضی ها در رابطه باشد پنهانی از خانوادهایشان هست و خانواده ها به خصوص به دختران شان اجازه رفتن به چنین رابطه های پیش از ازدواج را نمی دهند و این ها جرم است جرم، برای همین هم هست که ازدواج اجباری بسیار زیاد است بین خانواده های افغانستانی. و این نوشته را هم تکیه ای از طعنه برای چنین افکار بخوانید نه چیزی دیگر.

با سواد های دیگه ملک ها، نسل های آینده شان را با آینده آشنا می کنند تا آینده را رقم بزنند اما از بخت بد، در وطن ما باسوادهای ما نسل های آینده را به سمت گذشته رهنمایی می کنند تا وجود شان لبریز از کینه و نفرتی شود که حق شان نیست. پس بی دلیل نیست که ما روز به روز در لجنزار انزجار، تعصب و نابودی فرو می رویم و غرق می شویم!

دختر بودن ما در افغانستان، حکایتِ یخ‌فروشیه که ازش پرسیدن: «فروختی؟» گفت: «نه، ولی تموم شد.»

دوستی از هرات میگوید؛ به جهان بنوسید و بگوید ما همه دخترانی خوبی بودیم نه دوست پسر داشتیم نه شب ها در خیابان بودیم نه بلند بلند خندیدیم نه لباسی کوتاه پوشیدم اره ما همه دختران خوبی بودیم و در آخر هم بخاطر اولیه ترین حقوق خودیمان، بالایمان تجاوز شد. شنکجه شدیم و شهید شدیم. اره! ما همه دختران خوبی بودیم. @Shadfam

اندوه ارث پدری و مادریمان است. ادامه‌دار، ریشه‌‌دار، همیشگی، جدا نشدنی.

من بامیانم آه در فقدان بودایش