شایان آب‌روشن | شاعر

به باران نم نم بگو بند بیاید که چشمم در ایجاد سیلاب کافیست.

من حرف خود با کفش هایت میزنم من را توان چشم آهوی تو نیست...

#شایان_آب‌روشن

شعری کوتاه برای کسانی که بزرگترین دیوان ها قادر به وصفشان نیستند... برای نامی به بلندای تاریخ. برای نام مقدس مادر❤️

#شایان_آب‌روشن

در تاریخ ننگ این دوره را به آب زمزم و کوثر هم نمی‌شود شست. #صادق‌هدایت

در قضاوت همه حق را به تو دادند ولی نکته اینجاست که من رازنگه‌دارترم...

#احسان_انصاری

به انبوه پاییز‌هایی که گذر کرد می‌اندیشم... همان‌هایی که بی‌ بغض گذشت و فقط ریختن برگ‌های زیبای نارنجی سهم من بود؛ آنهایی که باران‌هایش خیس می‌کرد نه دلتنگ! نسیم‌هایش خنکی به صورت هدیه می‌داد نه حسرت را به دل...

پاییز بوی جدایی می‌دهد. پاییز حتی از زمستان که نقاب مرگ دارد غمگین‌تر است. پاییز را نباید زیست،پاییز را باید قدم زد در کوچه‌ای با نام تنهایی... پاییز برگیست در دامان بی‌رنگ باد رقصان که در پی سرنوشت بی‌نهایت، از درخت دور می‌شود! پاییز بارانی بر چتری است که در کافه جا مانده... پاییز را نباید زیست پاییز را باید گذر کرد.

در زلفِ چون کمندش، ای دل مپیچ کآن جا سرها بریده بینی، بی‌جرم و بی‌جنایت #حافظ

حالم شبیه شانه ی بیچاره ای ست که در لا به لای موی تو گم کرده راه را حالم بد است مثل گدایی که سالهاست چشمش گرفته دختر یک پادشاه را. ~ حسین زحمتکش

ای آشنایی که به من عشق و صفا را داده ای بر دختران شهر ما، درس وفا را داده ای

اینجا به جز از غصه نوشتن خبری نیست...

گذر از پاتوق‌مان اشک به حاصل دارد گرچه بی تو، کل تهران چشم من را خیس کرد

قبای خوشتر از این در بدن تواند بود بدن نیفتد از این خوبتر قبایی را

#سعدی

به دلم مژده که ایام جوانی به سر آمد هوس عشق و غزل های نهانی به سر آمد

#شایان_آب‌روشن