مَکا

خسته‌ام، ویرانی صد جنگ و طوفان در من است روح من بیزار از اجبار ماندن در تن است. -احمد ‌نارویی.

اصفهان تازه داشت با زاینده رو جون میگرفت ...💔

ماییم و نیم‌جانی، آن هم به لب رسیده.

مهم نیست اگر انسان برای کسی که دوستش دارد غرورش را از دست بدهد اما فاجعه است، اگر به خاطر حفظ غرور کسی را که دوست دارد از دست بدهد.

در دلِ شب، آتشی می‌سوخت که گرمایش را از یاد برده بود؛ زبانِ شعله‌هایش هنوز بالا می‌رفت، اما دیگر دستی را گرم نمی‌کرد. سرخ بود، روشن بود، ولی در عمقِ خود، سرمایی پنهان داشت؛ گویی آتش هم گاهی از درون یخ می‌زند و چه غریب است این سرما؛ سرمایی که از میانِ آتش می‌گذرد و بر جان می‌نشیند، بی‌آنکه حتی خاکستری برجا بگذارد

؟🤷🏻‍♂️

دوستان مراقب خودتون باشید

این روزها ایران روزهای سختی را پشت سر می‌گذارد. جنگ فقط صدای انفجار و خبرهای تلخ نیست؛ پشت هر حادثه، خانواده‌ای هست که نگران عزیزانش است، مادری که چشم‌انتظار فرزندش مانده و کودکی که با ترس و نگرانی روزهایش را می‌گذراند. در چنین روزهایی بیشتر از همیشه ارزش آرامش و امنیت را می‌فهمیم. خیلی از آدم‌ها رویاها و برنامه‌هایی داشتند که با اتفاقات اخیر ناتمام ماند. خیلی از لبخندها کمتر شد و خیلی از دل‌ها پر از نگرانی شد. امیدوارم روزی برسد که هیچ خانواده‌ای داغدار جنگ نباشد و مردم فقط از زندگی، آرامش و آینده حرف بزنند. ایران سرزمین ماست و بیش از هر چیز شایسته روزهایی آرام، امن و پر از امید است. ما فقط یک زندگی پر از آرامش می‌خواستیم...🤷🏻‍♂️

به لحاظات ملکوتی روبیکا نزدیک میشیم

«گفت نمردیم و چه چیزها دیدیم. گفتم ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم.»

روز‌ها در راه، شاهرخ مسکوب

Mahdi.k

من تو را از آرزوهایت جدا کردم ببخش من به اسم لطف در حقت جفا کردم ببخش با گمان عشق دل بستم به مهر این و آن باتو و تنهاییت ای دل چه ها کردم ببخش من فقط یکبار بختِ زندگانی داشتم در مسیر آزمودن گر خطا کردم ببخش کودکی بودم که مسحور از تماشا می‌دوید گاه اگر در راه دستت را رها کردم ببخش داستان خضر و موسی بحث عشق و عقل بود چون نفهمیدم ، چرا چون و چرا کردم ببخش تا گشودم پیله ام را آتشت را یافتم سوختم ای شمع و جشنت را عزا کردم ببخش از کنارم رد شدی رفتی و فهمیدم تویی آه قدری دیر نامت را صدا کردم ببخش #فاضل_نظری

Komeyl

بله 👌🏻🌱

کاسه ای زیر نیم کاسه هست

وری ماچ 🫣