آلـنـد

الذهاب إلى القناة على Telegram

فرزندِ ایران و جان فدایِ میهن؛ - هرچی اومد تو ذهنم، میریزم اینجا. t.me/BluChtBot?start=Aland837

إظهار المزيد

لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة

224

المشتركون

-524 ساعات

-77 أيام

+730 أيام

عرض المشاهدات

~ 3224 ساعات

~ 4648 ساعات

19.47%

معدل المشاركة

~ 19

المشاركات في اليوم

Ads index

beta

أرشيف المشاركات

224

قربونت برم🫠✨

224

چشم‌هایت عسلی است؛ شیرینی‌شان را زنبوران عاشقی به سرقت برده‌اند.

چه خوشگلییی🥺💘

224

بله‌بله:)))))

224

آذر + م

224

همه دنیام خلاصه میشه تویِ تو.

224

Repost from دآ

اگر مایل هستین این آلبوم (اجباری نیست) و این پیام رو فور بزنید چنلای زیباتون تا من با توجه به حس و حالی که چنلتون بهم داد یکی از عکسایی که ″خودم″ گرفتم رو تقدیمتون کنم🎞️

اگر اینجارو دوست داشتید جوین بشید اجباری نیست💘

پرایوت🫴🏻

جواب چالش : 22:00

224

Repost from دآ

224

Repost from پـســرِ سـپتـامـبـر 🍁

#چالش این آلبوم+این پست رو فور کنین چنلتون منم بیام ازتون پست فورکنم✨

224

Repost from پـســرِ سـپتـامـبـر 🍁

224

تولدت کلیییی مبارك:)))) بهترینها برات رقم بخوره عزیزم🌱

224

موهای فرت، مثل خودت، زیباییش تو آزادیشه.

224

مبارك باشهه💛✨

224

چه قشنگگگهههه😭🫶🏻

224

Repost from 闇 | 𝖄𝖆𝖒𝖎

دختری یک شب، درست وقتی که باید خواب می‌بود، نشسته بود لبه‌ی تخت و به پنجره نگاه می‌کرد. بیرون، شهر مثل همیشه بیدار بود؛ چراغ چند خانه هنوز روشن بود، ماشینی دوردست از خیابان گذشت و بعد دوباره همه‌چیز در آن سکوت سنگین شب فرو رفت. با خودش فکر کرد چقدر عجیب است که آدم یک روز چشم باز می‌کند و می‌بیند از آن کودکی که خیال می‌کرد بزرگسالی قرار است چه شکلی باشد، هیچ‌چیز باقی نمانده. قرار بود بزرگ که شد، دلش کمتر بگیرد. قرار بود بلد باشد با زندگی چه کند. قرار بود شب‌ها با خیال آسوده بخوابد و صبح، بدون این همه خستگی از خواب بیدار شود. اما حالا فقط چند سال بیشتر داشت و یک مشت رؤیای خاک‌گرفته که هنوز جرئت نکرده بود دورشان بیندازد. گوشی را برداشت. چند پیام خوانده‌نشده داشت. یکی را باز کرد و لبخند خیلی کوچکی روی لبش نشست؛ از همان لبخندهایی که آدم سعی می‌کند بعد از دیدنشان وانمود کند اتفاق خاصی نیفتاده. گوشی را کنار گذاشت و زیر لب گفت: «کاش همه‌چی یه روز درست بشه.» نمی‌دانست «همه‌چیز» دقیقاً یعنی چه. شاید خودش، شاید زندگی، شاید این سرزمینی که دلش می‌خواست یک روز صبح، مردمش بی‌دغدغه‌تر نفس بکشند و جوانی کردن در آن، این‌همه شبیه دوام آوردن نباشد. بعد فکر کرد شاید عشق هم همین باشد؛ همین که با وجود اینکه هنوز نمی‌دانی فردا چه شکلی است، یک نفر، یک رؤیا، یک لبخند کوچک یا حتی فکرِ روزی بهتر، آن‌قدر در دلت مانده باشد که هنوز نتوانی کاملاً از فردا دست بکشی. سرش را روی زانو گذاشت. جوانی‌اش داشت آرام‌آرام می‌گذشت و او هنوز فرصت نکرده بود آن‌طور که در کودکی خیال می‌کرد، زندگی‌اش کند. اما آن شب، برای نخستین بار فهمید شاید قرار نیست همه‌ی عشق‌ها آدم را از غم نجات دهند. بعضی عشق‌ها فقط می‌آیند تا در تاریک‌ترین سال‌های زندگی، یک چراغ کوچک روشن بگذارند؛ نه برای اینکه راه را نشان بدهند، فقط برای اینکه آدم بداند هنوز دلیلی هست که تا صبح بیدار بماند.

224

گفت: «کنارم بمون.» گفتم: «آدما هر جا که برن، برمی‌گردن خونه‌شون، من برمی‌گردم پیش تو.»

224

۷ خوشگل دیگه

224

Repost from اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

این پیامو فور کنید، عددی که رندتون می‌کنه رو ذکر کنید، فور بکنم دور هم جذب بگیریم. (عدد فضایی نگید لطفا.)

ما 37 تا زیبا می‌خوایم برای 1.7 شدن.

224

Repost from a

https://t.me/Aland837 همیشه به یاد داشته باشید حرف های افراد خیلی وقت ها قشنگه اما قشنگ بودنش باعث نشه واقعی بودن یا نبودنش رو فراموش کنید،اول بسنجید بعد باور کنید.

224

تولدت مبارك، بهترین ها سهم قلبت:)))✨💛