MIND CHAT

عجب روزیه احساس میکنم امروز بستر کافی برای پست‌های فراوان در کانال محیاست؛ ای جان؛ برو بریم

بچه‌های کانال روزانه‌نویسی از پزشکا یا دانشجو‌های پزشکی که پسر باشن ندارید؟ احساس تنهایی میکنم تا چشم کار می‌کنه همه دخترن ماشالا

نفری که ری‌اکشن قلب صدو‌بیست‌وچهارم رو بزنه، پیش من یک جایزه‌ی نفیس داره

ببینید با این امکانات کم چه عکس پینترستی‌ای گرفتم واستون واقعا پینترستیه

جدی احساس میکنم دارم توی کانالم خوب فعالیت میکنم و حرفای خوبی هم میزنم پس چرا هنوز کسی واسه تبلیغ بهم مراجعه نکرده؟ چرا این کانال تا الان پولی واسم نداشته؟ تا کی باید بدون مزد ادامه داد مگه؟

یه روزی میفهمید که بازی خوردید و «بدست‌ آوردن» بهونه بود و من یک پول کلانی گرفته بودم تا لباسشویی های اسنوا رو توی کانالم تبلیغ کنم

خدایی تمیزم میشوره هر ۳ ماه یه بار قشنگ توشو کامل می‌شورم بعد از هر بار شستشن میرم اون آبی که مونده توی تیوب درش رو با دستمال خشک میکنم؛ هر دفعه هم که روپوش سفیدم رو می‌شورم، میرم یقشو چک میکنم و به نشانه‌ی تأیید یک سری تکون میدم؛ خلاصه کارش تمیزه

بچه‌ها درمورد «بدست آوردن» یه چندتا چیز میز بگم: وقتی که تو یاد میگیری که بجنگی و بدست بیاری و برای خودت دستاورد داشته باشی، این موضوع روی اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس تو خیلی تاثیر می‌ذاره؛ تقریبا میشه گفت که تو رو بالغ می‌کنه وقتی تو یک چیز هرچند کوچک رو بدست میاری، خیلی آدم قدردان‌تر و خوشحال‌تری هستی؛ بزار یه مثال واست بزنم! ببین مثلا الان توی خونه‌ی همه‌ی شما لباسشویی هست دیگه! درسته؟ آیا شده یه موقعی وقتی لباسشویی‌تون رو دیدید، از ته دل ذوق کنید و بخاطر داشتنش ذوق کنید؟! ولی من بعد از چندین سال، هنوز اکثر روزا وقتی لباسشویی خونمو می‌بینم ذوق میکنم؛ چون واسه به دست آوردنش خیلی تلاش کردم! یه زمانی تازه خونه گرفته بودم و یه مدتی باید پول جمع میکردم و قسط و قرض میکردم تا بتونم بخرمش! خلاصه یه مدتی سختی کشیدم و لباسشویی نداشتم و لباسامو خونه دوستم شستم تا بالاخره با چک و اقساط تونستم یه لباسشویی خفن و تمام اتومات بخرم! یک لباسشویی که می‌تونه یک چیز خیلی خیلی معمولی باشه، من بابتش هنوز که هنوزه خداروشکر میکنم؛ قدر داشتنش رو می‌دونم و بابت داشتنش خوشحالم! از یه طرف، حتی باعث عزت‌نفس من هم شد؛ چرا؟ چون به خودم میگفتم که مرتضی تو ۲۳ سالت بود وقتی که رفتی و یه سری لوازم خونه خریدی که خریدنش واسه یه جوون اصلا آسون نبود! دمت گرم که زحمت کشیدی و تونستی به دستش بیاری؛ از خودم بیشتر خوشم اومده بود و از خودم راضی‌تر از گذشته بودم این لباسشویی فقط یک مثاله؛ حتی دستاوردهای خیلی کوچکتری هست که توی زندگی‌هامون اگر واسش تلاش کنیم و بدست بیاریمشون، توی شخصیت ما تاثیر می‌ذاره و از ما انسان‌های بهتری میسازه

تا اطلاع ثانوی کار فقط رو سبیله

#پیام_ناشناس ‌ عه دکتر سبیل گذاشتی😂

واسه همینه که در حال حاضر ما می‌بینیم که طرف به ازای هر یه ذره کاری که می‌کنه، ده بار ناله می‌کنه و خسته و ناامید میشه و سریع دلسرد میشه اصلا انگار اینجوری که نمیتونه کار کنه و سکوت کنه و ادامه بده و ادامه بده و ادامه بده انگار باید به ازای هر قدمی که ورمیداره حداقل ۲۰ بار ناله کنه!

اینجوریه که انگار برای تربیت اینا وقت نداشتن و فقط با فوری برآورده کردن خواسته‌های بچه‌هاشون، خواستن ساکتش کنن و دهنشو ببندن! یا اینجوری فکر کردن که پدر و مادر خوب بودن یعنی قبول و برآورده کردن تمام خواسته‌های بچم در سریع‌ترین زمان ممکن و بدونِ هیچ تلاشی از سمت بچم برای بدست آوردن این خواسته‌‌ی جدیدش این بزرگترین ظلم در حق این بچه‌ها بوده

یک نظریه‌ی نامحبوب دارم که خیلیم ناراحت کنندست: پدر و مادرهای بچه‌های رنج سنی ۱۴ تا ۲۴ سالِ حال حاضر، به شدت بچه‌هاشون رو پرتوقع و کم‌کار بار آوردن

یک واحد کار: ۰ واحد حرف ۱۰ واحد کار: ۰ واحد حرف ۱۰۰ واحد کار: هنوزم ۰ واحد حرف ۵۰۰ واحد کار: کم‌کم به خودت اجازه بده یکم مغزت صحبت کنه؛ یکم به حرفاش گوش کن؛ ولی خودت بهتره بازم حرف نزنی اینقدر کار و کار و کار که دیگه: نیاز به حرف زدن و شنیدن نیست نتیجه کم‌کم سر‌ و کلش پیدا میشه

بابا من گفتم اصراف نشه کیفیت دوربین آیفون ۱۵ هم خوبه حالا اگه خدا میخواد برآورده کنه، یه پولی بزاره روش و برام آیفون ۱۷ پرو برآورده کنه ذهنم فقیر نیست خیلیم پولداره