_ مستاجر پلاک ۱۱ _

_𝐅𝐨𝐮𝐫 𝐑𝐨𝐬𝐞𝐬_ ©𝐅𝐫𝐚𝐧𝐳 𝐃𝐯𝐨𝐫𝐚𝐤

فروغ امروز به من امید داد.

نورِ ماه، بی‌صدا، چون رؤیایی سپید از شکافِ پنجره می‌گذرد و آرام‌آرام زیرِ پوستم ریشه می‌دواند؛ لحظه‌ای بعد، من در نور جاری‌ام. در روشنایی نفس می‌کشم، و قلبِ کوچکِ من از هجومِ این سپیدیِ بی‌کران به تپشی خاموش می‌افتد؛ تپشی آکنده از اندوهی شیرین، از شوقی که نامی ندارد. نجوای فروغ در سرم می‌پیچد، و واژه‌ها بر سپیدیِ کاغذ یکی‌یکی چشم باز می‌کنند. و من هنوز همینجا ایستاده ام تا زمانی که روحم از انبساط افکار ترک بر دارد

_وهمی شبانه_ ۴ مرداد ۱۴۰۵

الهی بگردم هر دفعه که نگا میکنم بیشتر میفهمم بچم چقدر براش وقت گذاشته🫠

_حالا یک چیزی بگو. +چی؟ _هرچی دوست داری اگر چیزی به ذهنت نمی رسد،برایم کتاب بخوان!

دچار فقدان شدم. اکبر عبدی بخشی از خاطراتِ همه ی ما بود