دومــــ☁️ـــــان

پناه برده ام به جهانِ کتاب‌ها ؛ شهری بدون خشم و هیاهو ؛ کنجی پر از سکوت، پر از سبزیِ خیال ...

به دنبال خودم چون گردبادی خسته می‌گردم ولی از خویشتن جز گردی به دامانی نمی‌بینم 🤎☕️🍪

بین ماهی‌های اقیانوس و ماهی‌های تنگ هیچ فرقی نیست وقتی چاره‌ای جز آب نیست 🌊

#فاضل_نظری

قوی بودن داره ما رو میکشه؛ این که آدم هی تظاهر کنه به قوی بودن به شاد بودن آدم رو از پا در میاره، اگه میتونست روزهایی ناراحت باشه سرحال نباشه شاید هرگز این اتفاق نمیفتاد غمگین بودن مث شاد بودن حق هر آدمیه

#مجتبی_شکوری

که دوست داشته‌ام؛ تمام این جهان را در آغوش بگیرم.

یک سنگ سیاه بزرگ هر صبح روی سینه‌ام سنگینی می‌کند. از خواب که بیدار می‌شوم پاهایم مثل مشک بی‌بی رعنای شما باد می‌کند. خوابم خیلی آشفته است. باید در اولین فرصت بیایم تو را ببینم. - از میان نامه‌ی دریابند؛ به عزالدین.

مشت‌مشت عمر بر باد می‌رود... چنان که فصل برداشت است؛ و چنگک در دست، و باد از روبه‌رو می‌وزد.. 🌾 حفنةً بعد حفنةٍ يتذرّى العمرُ... كأنّه الحصادُ؛ و المذراةُ في اليد، و الرّيح مُقبلةٌ..

مولانا: انسان چه چیزی را دیرتر از همه میفهمد؟ شمس: اینکه روزهای معمولی همان روزهای خوشبختی بودند. 🗓📌

ناگزیر از سفرم بی سرو سامان چون باد به «گرفتار رهایی» نتوان گفت آزاد کوچ تا چند؟ مگر می شود از خویش گریخت بال تنها غم غربت به پرستوها داد 🪞🕊🕯

#فاضل_نظری

در قفلِ فروبسته غم‌های دل خویش آن کهنه کلیدیم، که دندانه نداریم..!

#فیاض_لاهیجی

‌

خیلی از ما مثل یک مغازه دار وسواسی شده ایم؛ انقدر نگران دکور مغازه هستیم، که یادمان رفته درِ مغازه را باز کنیم؛ انقدر منتظریم که همه چیز عالی شود که شروع کنیم، که رویاهای ما دچار اضمحلال (نیستی و ناپدیدشدن) شده‌اند.. مثل شناگری که انقدر بیرونِ آب در حال تمرین شیرجه زدن است، که یادش رفته است که باید به درونِ آب بپرد...

#مجتبی_شکوری