『 بَعدِ آدم‌ها 』

خودش باید ارزشتو بدونه. باید بفهمه تو با بقیه فرق داری وگرنه اگر نمیتونه اینو بفهمه لیاقت وجودتو نداره. نه اینکه هی تو بدویی، بجنگی، حرص بخوری تا ثابت کنی جایگاهتو. کسی که تو سختیا و مشکلات پیشت بوده لیاقت اینو داره تو بهترین روز زندگیت کنارت باشه. وگرنه کسی که متوجه فرق تو با بقیه نیست لیاقت اینو نداره که اعصابت، آرامشت کارهات و هدفات رو نابود کنه.

ای کاش میتوانستیم واقعا زندگی کنیم نه اینکه همیشه درگیر التیام زخم هایی باشیم که مقصرش ما نبودیم.

امید است که انسان را وادار می‌کند یک روز دیگر به زندگی بچسبد، زیرا شاید همان روز، روز آزادی باشد.

‏مرگ خیلی ترسناکه یعنی اون ادم قهر نکرده کات نکرده مهاجرت نکرده خونش یه شهر دیگه نیست لانگ دیستنس نیست دیگه وجود نداره اون مرده و هرکاری هر آرزویی هم کنی برنمیگرده. قدر آدمایی که تو زندگیتون هست بدونید، گاهی وقتا دیر میشه...

اشتباهِ ما این است که مى‌خواهيم همه چيز را تغيیر دهيم، جز خودمان را ...

وقتی نمیدونی خاورمیانه کجاست :

عمیقاً حس میکنم احساسات در من مرده. نه دیگه چیزی خوشحالم می‌کنه نه از کسی خوشم میاد فقط طبق غریزه و اصل بقا دارم ادامه میدم

بگذاریم هر کس، چه زن، چه مرد گاهگاه احساس کند که می‌توانیم از او صرف نظر کنیم این کار، دوستی را مستحکم می‌کند.

ولی شیراز ی شهر دیگس سرای مشیر شیراز

اگر به چند سال پیش برگردم به چشمانم نگاه می‌کنم و می‌گویم: - هیچ‌چیز آنقدر که نگران بودی، نگران کننده نبود! - هیچ‌چیز آنقدر که فکر می‌کردی سخت نبود! - هیچ‌چیز آنقدر که فکر می‌کردی زیبا و دوست داشتنی نبود! - هیچ‌چیز آنطور که تو تصور می‌کردی نبود، اما همه‌چیز همان‌طور بودند که باید می‌بودند! درست، به موقع، دقیق، موقت و اجتناب ناپذیر.

امید است ماه رمضان غم هایی که بر جانمان سنگینی می‌کند را برطرف کند رمضان مبارک

سلام… به تویی که هنوز ایستاده‌ای، حتی وقتی خسته‌ای. به تویی که بعضی شب‌ها با سؤال می‌خوابی و بعضی صبح‌ها با تردید بیدار می‌شوی، اما باز هم ادامه می‌دهی. یادت باشد قرار نبود همیشه قوی باشی؛ قرار بود *واقعی* باشی. قرار نبود همه‌چیز را بدانی؛ قرار بود یاد بگیری. اگر امروز کندتر از دیروز راه می‌روی، اشکالی ندارد. اگر دلت سنگین است، حق داری. فقط نایست… حتی اگر قدم‌هایت کوچک‌اند، همان عادت‌های کوچک، همان تغییرهای اتمی، روزی مسیرت را عوض می‌کنند. به خودت سخت نگیر؛ تو از دلِ روزهای سخت گذشته‌ای و هنوز اینجایی. این یعنی امید، حتی اگر اسمش را نگذاری. هر وقت شک کردی، برگرد و این را بخوان: من دارم تلاش می‌کنم، و این کافی‌ست. با احترام، خودِ تو 💙

و شاید؛ بزرگترین دلیلِ بی‌خوابی‌های شبانه این است که یک دنیا حرف داری.. اما برای گفتنش، نه دلیلی داری و نه گوش شنوایی!