『 بَعدِ آدم‌ها 』

انگار از هرچیزی یه ته مونده ای ازم مونده، از صبرم،حوصله ام،ذوقم انگیزه ام و توانم.

با احساساتت زندگی کنی کلی ضربه میخوری؛ با منطقت زندگی کنی حسرتش میمونه به دلت. خدایا شکرت.

یه دورانی از زندگیت هست که واسه یه تایمی حالت خوب نیست، ولی وقتی ازت میپرسن خوبی؟ دیگه روت نمیشه بگی نه، خجالت میکشی، میشینی میشماری میگی خب، اون بار گفتم نه، دیشب هم گفتم نه، امروز باید بگم خوبم.

ولی من به اندازه اتفاقات بد زندگیم آدم بدی نبودم.

یک روز میتوانی کوه را جابه جا کنی ؛ یک روز هم میتوانی خودت را از تخت به مبل برسانی. هر دو بخشی از زندگیست، خودت را سرزنش نکن.

من هیچ‌گاه نمی‌توانستم بفهمم که چرا مردم، وقتی به حقیقتی پی می‌برند، آن را کتمان می‌کنند؛ انگار که حقیقت می‌تواند با پنهان کردن، از بین برود.

کافیه به فروشگاه بری و برای یک هفته خونه خرید کنی. کافیه ماشینت رو برای سرویس ساده به تعمیرگاه ببری. کافیه خانواده رو برای یک مهمونی ساده دعوت کنی. کافیه در طول ماه، کمی هم برای خودت هزینه کنی. فقط کافیه حرکتی انجام بدی تا بفهمی زندگی تو ایران چقدر میتونه زجرآور باشه.

اگه یه بوق بزنه هممون میریم روبیکا :

النگدره گرگان

تنها واکنشی که میتونم در مقابل هرچیزی نشون بدم، فعلا نگاه کردنه نه حوصله ی حرف زدن و توجیح کردن و توضیح خواستن دارم، نه دلم میخواد چیزیو بدونم و بفهمم فقط نگاه میکنم و تو مغزم سناریو میسازم.

هوا ی روز در میان از تابستان میره زمستان بابا یا سرد باش یا گرم برنامه هامون و به هم میریزه همش🗿

خودش باید ارزشتو بدونه. باید بفهمه تو با بقیه فرق داری وگرنه اگر نمیتونه اینو بفهمه لیاقت وجودتو نداره. نه اینکه هی تو بدویی، بجنگی، حرص بخوری تا ثابت کنی جایگاهتو. کسی که تو سختیا و مشکلات پیشت بوده لیاقت اینو داره تو بهترین روز زندگیت کنارت باشه. وگرنه کسی که متوجه فرق تو با بقیه نیست لیاقت اینو نداره که اعصابت، آرامشت کارهات و هدفات رو نابود کنه.

ای کاش میتوانستیم واقعا زندگی کنیم نه اینکه همیشه درگیر التیام زخم هایی باشیم که مقصرش ما نبودیم.