یادداشت های روانشناسی
الذهاب إلى القناة على Telegram
اولین مخاطبم خودمم✨ در مسیر روانشناسی🌱 هماهنگی جلسات کوچینگ: @elnazalaei
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
595
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
+497 أيام
+4930 أيام
أرشيف المشاركات
خود را حقیر شمردن کمکی به جهان نمیکند.
این تفکر که با کوچک کردن خود به سایرین احساس امنیت میدهید،
به هیچ وجه خردمندانه نیست...
هنگامی که اجازه میدهیم نورمان بدرخشد ، ناخودآگاه به سایرین نیز اجازه میدهیم چنین کنند...
هنگامی که از ترسهایمان رها شده باشیم،
حضور ما خود به خود موجب آزادی دیگران میشود...
-ماریان ویلیامسون
آدمی که عمیقه
گاهی ممکنه تو عمق بمونه
اگه تو عمق گیر کردی یعنی ظرفیت دیدن اعماق رو داشتی
اگر سطحی بودی گیر کردن در عمق کار تو نبوده.
هر چیزی تاوان خودشو داره.
خشم همیشه درباره خشم نیست.
احساس گناه همیشه درباره احساس گناه نیست.
شرم همیشه درباره شرم نیست.
میخوام ببینم اون زیر چه خبره
بارها و بارها و بارها میخوام بررسی کنم.
اگر این روزها دچار افسردگی هستی اینو بدون که بخاطر تاریک دیدن دنیا تو مقصر نیستی ولی اینم یادت باشه چیزی که داری میبینی تمام واقعیت نیست. حتی اگه به طور مستقیم و با چشمای خودت میبینی🤍🫂
پس وقتی یه فرد افسرده میگه:
دنیا هیچ رنگی برام نداره، هیچ نوری نداره
یه استعاره نیست.
اون واقعا با یه لایه خاکستری جهان رو میبینه
و این دید دست خودش نیست و عملکرد مغزشه.
اما این لایه خاکستری، چیزی فراتر از دید چشم هاست؛
خاطرات رو هم خاکستری میکنه.
حتی روزهای خوب گذشته هم توی این فیلتر، بیرنگ و بیروح به نظر میان.
افسردگی فعالیت شبکیه چشم رو کاهش میده و مغز هم دوپامین کمتری ترشح میکنه. دوپامین مسئول لذت بردن از دیدن رنگهای زنده و شاد هست. وقتی این انتقالدهنده عصبی کم بشه، جهان واقعاً برای چشم کدرتر و کسلتر به نظر میاد
توی افسردگی رنگ ها رو واضح نمیبینی
انگار یه لایه خاکستری کشیده میشه روی چیزا
رو آسمون
رو درختا
روی همه چیزای قشنگ دنیا
و این یک استعاره نیست.
یه فکته که حقیقت علمی پشتشه
میخوام کامل نباشم.
میخوام به خودم اجازه بدم کامل نباشم.
میخوام با همین کامل نبودن برم جلو
با تیکه های ناقصم..
