نــآز

یه مرد از یه زن بدنیا میاد، توسط یه زن بزرگ میشه، عاشق یه زن میشه و زندگیش رو با یه زن شریک میشه. پس واقعا عجیبه که چطور بعضی از مردها هنوزم احترام یه زن رو نگه نمیدارن. "امجد اسلام امجد"

یه وجب بودم

کاری جز گریه کردن از دستم بر نمی‌‌آد

بازم باید جمله همیشگیم رو تکرار کنم و بگم” چی بگم والا.

هرجور نگاه میکنم‌ میبینم همه یجور عجیبی ناراحتن،درگیرن،کلافه ان‌،خسته ان‌ هرجوری میخوام خودمو قانع کنم که غم هم مثل بقیه چیزها‌ ماندگار نیست نمیشه هرچی میره جلوتر انگار این غم ماندگار تر میشه بزرگ میشه ریشه دار تر میشه هرجوری فکر میکنم‌ میبینم این غم های تموم نشدنی برای ما خیلی سنگینه خیلی بر دوشمون احساس سنگینی میکنه حقیقتش به اینکه مردم های بقیه کشور ها اینقد شاد زندگی میکنن ولی مردم ایرانم اینجوری غمگین و آشفته شدن حسودیم میشه.

۵/۵/۵ هم شدو‌ من بازم همون نازنین قبل ۵/۵/۵ هستم

🍒

درگیری سر انتخاب رشته دانشگاه داره پیرم میکنه

🤍

خسته ترینم

چیزایی که مربوط به قدیماست یه احساس عجیبی بهم میده انگاری چه نیرویی منو به سمت خودش میکشونه که مشتاق این بشم که چجوری زندگی میکردن چطوری روزارو شب و شبارو صبح میکردن چطوری میپوشیدن میرفتن میومدن چطوری اینجوری ساده زیست و بی حاشیه بودن؟چطوری با گذشت زمان و تغییر نسل و تغییر نوع فرهنگ و آداب و رسوم هنوزم ساده زیست و قانع زندگی‌میکنن. زندگی آروم بی حاشیه در گوشه ای از روستا بدون پناه،با خونه ای ساده که با خاکایی روی صندوقچه‌ های قدیمی،لامپایِ نیمه سوخته و سکوت مطلق و آروم با چند تا تیکه وسایل قدیمی ترکیب شده زندگی میکنن. و در آخر به به پیرِ زنی که در گوشه ای از روستا در خونه ای بدون سر و صدا و بدون بویی از این زندگی امروزی با داغِ همسریِ که چندین سالِ درگذشته‌ در کنار گوشه از این خونه در کنار پنچره ای دراز کشیده و به جسم ناتوان او فکر میکنم‌.

واکنش ماکه رنگ کیک سوخته شدیم از گرما

وا چطوری بعضی شهرا بارون میاد

🤍

این موزیک یه حس آروم و ملایم در عین حال غمگینی رو بهم میده یه حسی که انگار تموم چیزای قدیمی و خاک خورده زندگیم رو برام تدایی میکنه