زثولیت

زث جان، درود به خود نیکو و قلم همیشه سبزت. اینقدر زیبا و لذت‌بخش مینویسی، آدم حظ میکنه و چاره ای هم جز حظ بردن پیدا نمیکنه. کاش کتاب هایی چاپ داشتی که میشد بارها خوندشون وقتی به آوازت، کلمات وانگهی اینقدر خوش قواره می ایستن، به آدم خطور میکنه چرا آوازت رو در دل کاغذها، محصور و مسحور نبینه. امید که ذهنت همواره پرتوان بمونه و انگشتان و کلامتْ سَرو.

راستی

والا همه ی خوبا زود مردن همه‌ی بدا هرچی ناله نفرین کردیم به عمرشون اضاف شد❤️

خدا اگر منو ببینه، میگه به من چه، عجب گیری کردیما، لعنت به اون لک‌لک.

کدام خدا؟

همه مخلوق‌ آن خالق‌اند ‌و من خدوی آن خدا. #زث

هنگامی که شما از ثمرهٔ خانواده، ثمر می‌دادید، من در پی آن بودم که از بی‌ادبی‌شان، ادب بیاموزم. حتی من در خانه‌ای که زاده شده بودم، هر روز غریبانه می‌مردم‌؛ فرض می‌کردم خانهٔ او پناه باشد. من از خانه و خانواده‌های خانه دیگر سیرم. خانهٔ درونم‌ کی سامان خواهد گرفت نمی‌دانم. خانه‌ات خراب زث. #زث.

به مادر گفتم، ای‌کاش در شکمت جا می‌ماندم.

می‌گفت تو هنگامی آمدی که من اسمم را از روی کاغذ می‌خواندم و هنوز هم نمی‌دانم روز‌هایم چطور می‌گذرد. برایم عجیب بود و با خود می‌گفتم مگر می‌شود این چنین هم مغموم شد؟ فعل‌حال چنان در غم، مغروقم که اگر اسمم را بپرسند نمی‌دانم چه بگویم و حتی غذایی که دیروز به سختی فرو داده‌ام را به یاد ندارم و به گمانم یا همه چیز خواب بوده یا اگر نبوده چیزی جز حاله‌ای از ابهام نیست. با این اوصاف به این فکر می‌کنم این چندماه را چطور دوام آوردم و هنوز هیچ‌چیز نیستم و همه چیز اوست. #زث.

.

.

مرا هیچ قبرستانی گردن نمی‌گیرد، دیگر حتی نمی‌شود مرد. #زث.

باد ببره این کالبد لامصبو.

.

.

تمومه.