آوای محبوب

به شکل‌های غریبی دلتنگم ؛ گاهی شبیه گندم زاری که خوابِ داس‌ها را می‌بیند... گاهی چنان کوچه‌ای که انتهایش به دریا نمی‌رسد... و گاهی همانندِ کلماتی که شعر نمی‌شوند... قلم #سیامک_نقی_زاده صدا #محبوب

تواز من رد شدی و چشم من در انتظارت ماند در آن پس کوچه های بیقرای,دل دچارت ماند میان خواب با تو جرعه ای از عشق نوشیدم ولی در لحظه ی بیداری ام, درد خمارت ماند شبی در ساحت مهتاب نامت را صدا کردم صدایم در سکوت کهکشان‌ها ,بی قرارت ماند تپش های دلم با دیدن چشمت رقم می‌ خورد ولی آن قاب تنهایی من ، پشت حصارت ماند به شوق دیدنت هر روز شعری تازه می‌گفتم کجا ماندی که بغضم در گلوی هر عبارت ماند کجایی حضرت صیاد از بار غمم فارغ کجایی, دام رفت و در تب مردن شکارت ماند خیال سبز سرو سایه دار من ،نمی‌بینی؟ همه مرغان در سودای تو رفتند و سارت ماند به قلم #سعید_زاهدی صدا #محبوب

عاشقانه های قدیمی قشنگ تر بود .... دیگه نه کسی کرشمه ی زلف یار میبینه نه اون غمزه ی نگاه های قایمکی سر کوچه رو نه لوندی چادرهای گل گلی رو حالا کرشمه ها شده عکسهای پروفایل و غمزه شده دیر جواب دادن پیام‌ها و .... صدا #محبوب

"کوچه" در کوچه باغ خاطرات جوانی ام گم گشته ام؛ به سراغ نشانی ام ای حافظه ! به چنین کوچه های گنگ آخر بگو که چرا می کشانی ام؟ در پای من قوت رفتن نمانده ؛ تو دستم گرفته و به سر می دوانی ام اینجا همه رهگذرانش غریبه اند کو همدلی تا که کند همزبانی ام؟ موی سپید و قامت چونان کمان من باشد گواه عجز من و ناتوانی ام آه ای خدا ! از چه به دادم نمی رسی ای آشنا با غم و درد نهانی ام !!! دیگر بهار غرق نشاطم نمی کند من مانده در فصل غمین خزانی ام خون دل است درقدح و ساغرم کنون دایم خمار آن می ارغوانی ام گرگ اجل می رسد و من نشسته ام گشته خموش آن نی و نای شبانی ام ای کوچه ها ! وقت وداع با شما رسید من می روم ؛ با همه ی بی نشانی ام به قلم #بی_نشان صدا #محبوب