آوای محبوب

ازون چاییا که با هم دمش کنید توشم یکم چایی دودی بریزید...

همینقدر شیک ازش جواز بگیر: شوق سفرم هست در اقصای وجودت لب تر کن و یک بوسه جواز سفرم کن #حسین_منزوی #دست_به_نقد

اگر روزی نبودم این را بدان که من بسیاری از خودم را رها کردم در همه چیز در شعر و آواز و موسیقی، در خُنکای صبح، در صدای گنجشک‌ها، پلک‌هایت را لحظه‌ای ببند و مرا بشنو #محمدحسین_فردوسی

وقتی دلتنگ نگاهشی... دردیست در دلم، که دوایش نگاه توست دردا که درد هست و دوا نیست، بگذریم #سجاد_سامان #دست_به_نقد

یه جای قشنگ

فرهنگستان به جای واژه فرنگی «کِراش» که در بلاد کفر متولد شده، «نهان‌شیدایی» رو پیشنهاد میده🥸 مثلا میتونید بفرمایید که: _ببخشید بانو/جناب! من روی شما نهان‌شیدایی خاصی دارم.

حالا من راه افتادم خطاب به اونایی که هر کدوم یجورایی نمیان کنار سفره گوشیو از دستش درمیارم : 😏بذا کنار این گوشیو پاشو بیا شونه رو ازش می‌گیرم :🤨بابا ول کن این چارتا شیویدم ریختی دیگه چیییششش اونیکه هنو تو سرویس بهداشتیه: تق تق تق تق 🤧بیا بیرون بیابیرون دیگه بسه انقد فین فین نکن آبرومون رفتتت😒 اونیکه یه ساعته داره چیتان پیتان می‌کنه : بسه بیا برو از جلو آینه اونور بابا قشنگی در ضمن طرف نیومده😌 اونی که هنو خوابه : پا نمیشی نه؟ نیای بگی چرا چیزی واسه من نذاشتینااااا به اونیکه از همه جا بیخبره : ول کن تورو جدت این اخبارو حالا این همه آگاهی رو می‌خوایم چیکار؟🙂‍↔️ به اونیکه اومده چایی بریزه 😌عههه وااااا شما چرا زحمت کشیدین؟ پس بیزحمت یه چنتا دیگه ام بریزید بقیه ام اومدن☺️ 😮‍💨😮‍💨😮‍💨 یاد فیلم مهمان مامان افتادم یادتونه؟ بازی گلاب آدینه و حسن پور شیرازی

بچه‌هاااا !!! پاشین بیاین که سفره ی صبونه چیدم همه دور هم باشیم پاشین بیاین😌

نمی‌دانم چگونه توصیف کنم درد من کجاست. درد؛ دردِ روح است و من مکانش را نمی‌دانم.

از دلتنگی قدم زنون اومدم سمت پارک پرواز اینجا یکی داره گیتار می‌زنه حالا براتون فیلم می‌فرستم

میکه که : گاهی نمی‌دونم در موردش چیکار کنم؛ بنویسم، حرف بزنم یا گریه کنم.

این‌روزها یک آسمان دلتنگی‌ ام...

سَرم درون خیالم، به روی شانه‌ی توست.. #شفیعی_کدکنی

و قرن هاست #شهریور بوی پاییز می دهد.🍂

ای عطر ناب ردِ سرانگشت آفتاب تو در دلی و روشنم از یاد خوب تو #معصومه_صابر

تو نمرده ای اما تو را از دست داده‌ام و این غم‌انگیزتر از آن است که مرده باشی نیستی و کوهستان با من می‌گرید نیستی و غم روی صندلی عقب می‌نشیند و مدام از آینه به چشم‌های من زل می‌زند... #جواد_گنجعلی

بیست و هفتم اسفند بود نوشهر بودیم دم آجیل فروشی عالیجناب منتظر ایستاده بودم تا خریدها رو بسته بندی و حساب کنن اون همه شلوغی، سرو صدای ماشینها، صدای دست فروشها ی دم عید، همهمه ی عابرها، هیچکدوم مانع دیدن این قلبهای خوشگل که خدا میدونه چه فلسفه ای پشت هر کدوم هست نشد یه چند لحظه همینجوری که کنارش بودم با اون درخت حرف زدم بعد دست کشیدم روی تنش و اون قلبهای یادگاری رو چندبار لمس کردم و این عکس رو ازش گرفتم #درختها_را_دوست_میدارم #محبوب