سَـمفونـےِ مَهتـآب '

-

تاریکی؛ همونی چیزی که ازش وحشت داشتم، و هنوز هم وحشتی که توی وجودم کاشته هست اما؛ از یجا به بعد، شد همون مکانی که خودمو توش حبس میکنم. یه زندان تاریک و بی‌نور که بعد از دادگاهی کردن خودم بهش پناه میبرم و حتی از خودم هم مخفی میشم. با اینکه ازش میترسم ولی میذارم همه رنگای وجودمو ازم بگیره و به تلخی آسمون شب بی ستاره تبدیل کنه. فکر کنم بهش اعتیاد پیدا کردم؛ انگار اگه نباشه یچی کمه، انگار اگه نباشه دیگه هیچی سرجاش نیست. شاید برای همینه از روزنه نور هم فراریم، شاید روحم دوست نداره خلوت حبس ابدیش بهم بخوره.





𝛢yān.

بله خودمم، لطف داری بچه

https://t.me/moonpianist/18938 خودتی ؟؟ ایان چطوری میتونی انقد ارامش باشی ؟؟



ممکنه پارتیش رو داشته باشم؟



خوشحالم که تونستم این حس رو منتقل کنم، مچکرم بابت لطفت عزیزدل

باید بگم حس زیبایی که منتقل می‌کنی قابل توصیف نیست.

وای.. خیلی ممنونم

خیلی خیلی قشنگه

منطقم میگه صدات قشنگه پس ساکت باش

جدی استار داشتم استار میدادم به ویست