闇 | 𝖄𝖆𝖒𝖎

آنها صدایش می‌کردند خستگی و من توصیفش می‌کردم، در سرم بازار مس‌گر هاست. دیگران فکر می‌کردند خستگی یعنی سرکار رفته باشی یا کار‌های خانه امانت را بریده باشد. اما نمی‌دانستند من در سرم به اندازه سنگین ترین کوه ها فکر داشتم. روح من چیزهایی به دوش می‌کشید که قابل دیدن نبودند‌. قابل توصیف هم نبودند. فقط درک کردنی بودند، احساس کردنی! و جز خودت هیچ وقت کسی نمی‌تواند خستگی را لمس کند. آنچه به آدم ها نهایتا بتوانی بگویی یک خسته ام است، درصورتی که اگر واقعا بخواهی توصیف کنی باید بگویی سرم به مثال یک وجب است اما تمام دنیا را به روی خودش تحمل می‌کند. من بزرگ‌ترین غم‌هارا در این یک وجب جا داده ام. و تمام احتمالات آینده روی سرم می‌بارند و باریدن تمامی ندارد. من عجیب است که ادامه می‌دهم چون بالای سرم وزنی است که از تمام وسعت دنیا سنگین تر است. اما خودمانیم حتی اگر این را بگویی هم افاقه نمی‌کند. چون خستگی را فقط خودت می‌توانی بند به بند احساس کنی. شاید خستگی گفتنی نیست، سکوت کردنی است. چون هیچکس درکش را ندارد. تقدیم به خستگی

ظرفیت ۵ چنل

ظرفیت : ده چنل اول

- جوین هستید دیگه؟🫧🪼

- بانوی قرن19ام.