امیر نوشت :)

یاحسین هیچ ندارم ولی میدانم در آخر عشق تو مرا نجات خواهد داد...

و مگر نه آنکه گردن‌ها را باریک آفریده‌اند تا در مقتل کربلای عشق آسان‌تر بریده شوند؟

عشق نجات میدهد؟

پیش از آنی که اسیرم کند آن لشکر کفر زلف خونین تو در حلقه‌ی زنجیرم کرد - علی سلیمیان

عالم همه در طواف عشق است و دایره دار این طواف حسین(ع) است.

شهید سید مرتضی آوینی

شرمنده کردی بار دیگر خواهرت را وقتی به سمت خیمه چرخاندی سرت را... با چشم‌های محو خون در دشت دیدی خالی تر از مشک برادر، لشکرت را ما سوختیم آن لحظه‌ای که هرچه گشتی پیدا نکردی تکه های اکبرت را... ما سوختیم آن لحظه که زیر عبایت با شرم پنهان کرده بودی اصغرت را یک بی‌حیا پا روی دستت می‌گذارد، با خشم بیرون می‌کشد انگشترت را وقتی که عبدالله در آغوشت افتاد از یاد بردی غصه‌های دیگرت را یک بار دیگر جان سپردی تا شنیدی آن‌جا صدای گریه‌های مادرت را ای وای از آن روزی که از بالای نیزه در دشت‌ها گم کرده بودی دخترت را... #ارمیا_کیش_بافان

صدای هلهله شام ۹ اسفند تا وقتی ازراعیل قبض روحم کنه جای زخمش تازه است...

امسال بیشتر گریه میکنم محکم تر سینه میزنم چرا که از ۹ اسفند عصر عاشورا را لمس کردم...

مذهبی صورتی زور می‌زنه خودش رو به عنوان یه مسلمان روشنفکر به آتئیست‌ها ثابت کنه؛ انقلابی صورتی زور می‌زنه خودش رو به عنوان یه تحلیل‌گر میانه‌رو به اصلاح‌طلب ثابت کنه. #سرخط

جمهوری اسلامی حقیقتا گروتسک خالص است. پزشکیان الان باید در کنار پیرمردهای بازنشسته پارکهای تهران (عمدتا زمان شاه یک وعده غذای خوب هم گیرشان نمی‌آمد) که مشغول‌ خالی‌بندی از عیاشی‌ها و رفاه بی‌حد و حصر دوره حکومت آن «خداییامرز» هستند می‌نشست و خاطره می‌گفت و چند فحشی هم نثار ملاها می‌کرد، اما خب اینجا ایران است و ایشان در این برهه خطرناک در جایگاه رئیس‌جمهور این کشور قرار گرفته است😄 #فرهاد_قنبری

در من پیرمردی میان روضه‌ی تاسوعای بیت، منتظر دیدنِ روی ماه آقاسیدعلی خامنه‌ای ست...

آویزانِ پنجره! دیروز صبح، به‌طور ناگهانی چشمم به مطلبی افتاد. نویسنده ظاهراً می‌خواست کنایه‌ای بزند و در عین حال پایش هم گیر نباشد؛ اما حاصل کار، متنی به‌طرز فاجعه‌باری مضحک و ابتدایی از آب درآمده بود. مثال‌های تاریخی خنده‌داری آورده بود که نه‌تنها سندیت نداشتند، بلکه از اساس تنها مطلب درست اسم افراد بود... از بُن و اساس، مرقوله‌ای بی‌سر و ته بود؛ شبیه به عقل و زندگی هیئت تحریریه‌اش. چند بار نوشتم و پاک کردم، نوشتم و پاک کردم؛ اما پیش‌تر هم گفته‌ام: این‌ها دستمال‌کاغذی‌های نجسی بودند که ترامپ به زباله‌دان تاریخ پرتابشان کرد. اگر نقدی بر کسی نوشته می‌شود، باید دانست که در آینده سیاسی این کشور اثر خواهد گذاشت؛ و آینده سیاسی این کشور، آینده مقاومت است. این‌ها افرادی هستند که مانند دستمال‌کاغذی از پنجره به بیرون پرتاب شده‌اند و حالا با اتکاء به زر و زور و فشار، دوست دارند جایی برای خود دست‌وپا کنند؛ کسانی که وقتی دَر مستمسک سیاسی برایشان بسته است، ناچارند از پنجره آویزان شوند.

او چارپاره وار، با خنده اى كبود، غمگين و استوار اينگونه مى سرود: «ما روبروى مرگ لبخند مى زنيم زيرا گريختن در شان ما نبود» #بهدین_اروند