my soul...

می خندید و در نگاهش غمی می رقصید ..

آدم‌ها به‌خاطر ضعیف بودن افسرده نمیشن بلکه به این دلیل دچار افسردگی میشن که مدت طولانی‌ای مجبور بودن که قوی بمونن.

در آخر آدما بهت یاد میدن؛ هیچ چیزی قشنگ تر از تنهایی نیست...

‏هر آدمی بالاخره یه جا دست میکشه از توضیح دادن، از ثابت کردن خودش، از تلاش برای نگه داشتن دیگران؛ هرآدمی بالاخره یه روز عمیقا خسته میشه، نا نداره.

من تنها تر از تلفظِ هيچ!

شرحی زِ حال و حالی ز شرح نيست

روزی که من یاد بگیرم فقط واسه آدما به اندازه ارزشی که واسم قائل میشن وقت و توجه بزارم .. نه به اندازه ای که دوسشون دارم روز خوشبختی منه... بارها بهم ثابت شده ، آدما لیاقت علاقه و خوبی زیاد رو ندارن و کاش قلبم اینو بفهمه..

و من شیفته سکوت خیال انگیز انتهای شبم !!

از دور ادمای خوبی هستید دور بمونید.

نمی‌دونم .فکر کنم دارم تموم میشم.

غمگین ترین جمله دنیا هم میتونه این باشه؛ عیب نداره من دیگه عادت کردم...

پنهان شده در خنده من بغض عجیبی !