“𝘗𝘦𝘳𝘴𝘦𝘱𝘩𝘰𝘯𝘦”

خیلی وقت بود این حجم از غم رو یجا متحمل نبودم درد به استخونام رسیده مامان هرروز میگه ی ذره شدی باز غذا خوردنو فراموش میکنی حس میکنم تک تک استخونای بدنم شکسته و فرو رفته تو گوشتم دو سه شب یبار میخوابم دم به دیقم گریه میکنم جز هستی و گاها عسیمو با کسی نمیتونم حرف بزنم

گیریم همچی درست شد من دیگه بعد دیدن و شنیدن و خوندن اینا نمیتونم به زندگی نرمال برگردم نابود شدیم هممون فقط همین

نیاز دارم حافظم پاک شه و فراموشی بگیرم

زمستان امسال،یک سردخانه عمومی به وسعت وطن بود.

خدایا اینا کین تو این وضعیت میزاری سر راه من.

از لحاظ روحی نیاز داشتم تو این شرایط ی پارتنر نسبتا خوب میداشتم من به اون امید اینکه همچی خوب میشه ی الکی میدادم اونم ب من🥲

!!!

🤍

این روزها قشنگ می‌شه فهمید کی سر کدوم سفره بزرگ شده.

نمیدونستم قابلیت این همه کون سوزی دادن به رفیقامو دارم😂💔

نگران انسان‌هایی که باهاشون قطع ارتباط کردم و ازشون متنفر بودم هم هستم.

ببخشیدا این روزایی که می‌گید غصه نخور، می‌گذره؛ جوونیمونه.

زمستون امسال