⁪⁬⁪⁪⁬⁮⁮⁮⁮ ⁪⁬⁪⁪⁬⁪‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

الذهاب إلى القناة على Telegram

طرد شدن پایان نبود؛ آغازِ تاریک‌ترین فصلش بود.

إظهار المزيد

لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة

323

المشتركون

-224 ساعات

-47 أيام

+130 أيام

103

عرض المشاهدات

~ 7724 ساعات

~ 12448 ساعات

31.89%

معدل المشاركة

~ 13

المشاركات في اليوم

Ads index

beta

أرشيف المشاركات

321

مجموعه‌ای از فکرهای ناتمام است که مثل آویزهای قدیمی در گوشه‌ی ذهن مانده‌اند و هرکدام با کوچک‌ترین خاطره دوباره تکان می‌خورند.

321

بندری‌ست خاموش در انتهای یک روز ابری، جایی که کشتی‌ها می‌روند اما بخشی از آدم‌ها همیشه کنار همان اسکله به جا می‌مانند.

321

شبیه خاطره‌ای‌ست که در سیاهیِ یک عکس قدیمی جا مانده و هرچه بیشتر به آن خیره شوی، بیشتر دلت برای چیزی که دیگر نیست تنگ می‌شود.

321

زمزمه‌ای از سمت ماه است، صدایی که فقط در عمیق‌ترین شب‌ها شنیده می‌شود؛ وقتی جهان ساکت است و دل دیگر چیزی برای پنهان کردن ندارد.

321

زنی‌ست جا مانده از عصری که عشق را با نامه می‌نوشتند و دلتنگی را پشت پرده‌های سنگین و سکوت‌های طولانی پنهان می‌کردند.

321

روحی‌ست آرام و کم‌صدا که دردهایش را فریاد نمی‌زند، فقط آهسته‌تر از همیشه نفس می‌کشد تا کسی متوجه ترک‌هایش نشود.

321

قصه‌ی آدم‌هایی‌ست که میان ایستگاه‌ها و رفتن‌ها، حرف‌هایی را برای یکدیگر نوشته‌اند که شاید هیچ‌وقت به مقصد نرسند.

321

سبزیِ خاموشی‌ست که در میان زمستان هم ایستاده می‌ماند، انگار بعضی ریشه‌ها برای شکستن ساخته نشده‌اند.

321

شبیه افسانه‌ای‌ست برخاسته از دلِ مه و جنگل، جایی میان جادو و تاریکی که هر قدمش آدم را بیشتر در خودش فرو می‌برد.

321

شبی‌ست آرام زیر سقفِ ستاره‌ها، جایی که آدم می‌تواند تمام حرف‌های نگفته‌اش را به آسمان بسپارد و سبک‌تر به خواب برود.

321

صدایی‌ست که رفته، اما هنوز در گوشه‌های خاطره می‌پیچد؛ نه آن‌قدر نزدیک که لمسش کنی، نه آن‌قدر دور که فراموشش کنی.

321

ستاره‌ای‌ست که برای دیده‌شدن نمی‌درخشد، بلکه در گوشه‌ای از آسمانِ خودش می‌سوزد و رازِ نورش را برای کسی فاش نمی‌کند.

321

پوسته‌ای‌ست دورِ آدمی که آن‌قدر به سکوت پناه برده تا دیگر هیچ‌کس نفهمد پشت این دیوار، چه قلبِ شلوغی زندگی می‌کند.

321

آتشی‌ست که در سکوت می‌سوزد و پشت آن ظاهر آرام، چیزی را پنهان کرده که اگر شعله بکشد، دیگر چیزی از تاریکی باقی نمی‌گذارد.

321

جایی‌ست که تاریکی را به آزمایش می‌گذارند و از دلِ سکوت، چیزی می‌سازند که حتی مرگ هم جرئتِ نام بردنش را ندارد.

TED

321

جایی برای تمام حرف‌هایی‌ست که هنوز آن‌قدر بی‌نقص نشده‌اند که گفته شوند، اما آن‌قدر واقعی‌اند که نمی‌شود ننوشتشان.

321

عشق از جایی آغاز می‌شود که دو نفر تصمیم می‌گیرند به‌جای منتظر ماندن برای معجزه، خودشان اولین قدمِ آن باشند.

321

لطافتی‌ست پوشیده در حریرِ سکوت، مثل نوری که از پشت پرده می‌تابد و نمی‌گذارد تاریکی تمامِ تصویر را ببلعد.

321

میان روزمرگی‌هایی که بوی رفتن می‌دهند، رؤیایی قد می‌کشد که هرچه به آن نزدیک‌تر می‌شوی، بیشتر می‌فهمی برای رسیدن به فردا باید بخشی از امروزت را جا بگذاری.

321

تکه‌ای از زندگی‌ست که با کمی رنگ، کمی خیال و اندکی از خودش، از غروب‌های معمولی چیزی برای ماندن می‌سازد.