مَطرود
الذهاب إلى القناة على Telegram
طرد شدن پایان نبود؛ آغازِ تاریکترین فصلش بود.
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
422
المشتركون
-124 ساعات
+137 أيام
-1330 أيام
أرشيف المشاركات
چی میشد مغزم رو در میآوردم مینداختمش تو چرخ گوشت.
تمام ترس و افکار منفی و ناکامی هایی که تومغزم ریشه بسته بود و چرخ میکردم و باهاشون همبرگر درست میکردم و به عنوان شام سر میز سروش میکردم.
بعد تمام آدم هایی که مسبب این آشوب فکری و انزوای عقلی بودن رو دعوت میکردم و مجبورشون میکردم که از اون همبرگر بخورن.
تمام افکار ترسناک و مسموم ذهنم وارد بدنشون میشد و کالبد کثیف و بیمصرفشون رو تسخیر میکرد. شاید اون موقع میتونستم سر راحت روی بالش بذارم و بدونم قراره از این به بعد اونا عذاب بکشن و درک کنن که باعث چی شده بودن.
- خب “soulmate” چیه؟
+ مثل یه دوست صمیمیعه اما بیشتر.
اون تو رو بهتر از دیگران میشناسه.
اون تورو به آدم بهتری تبدیل میکنه.
در واقع اون تو رو آدم بهتری نمیکنه، خودت این کارو میکنی چون اون بهت این کارو القا میکنه.
اون کسیه همیشه با خودت داریش.
اون کسیه قبل از هر کس یا هیچکس دیگه ای تورو میشناسه، تو رو می پذیره و بهت ایمان می اره و مهم نیست که چه اتفاقی بیوفته، همیشه دوستش خواهی داشت و هیچ چیزی نمیتونه اونو تغییر بده.
اون برای من فقط تویی؛ تو!
من نمیتوانم به تو بفهمانم، نمی توانم به کسی بفهمانم که در من چه می گذرد، من حتی نمی توانم آن را برای خودم توضیح دهم.
𓄳 مسخ،فرانتس کافکا
از جایی آغاز میشود؛
که هیچ نقشهای نشانش نمیدهد.
خلاءای که در آن ایستاده،
بدون مرز بدون نام.
صدای قدمهای جهان از دور میآید،
اما هیچکدام برای او نیست.
او از معنا مطرود است،
از آنچه میتوانست باشد و هیچوقت نبود.
دستهایش، برای افتادن ساخته شدهاند.
چشمانش، برای نادیده گرفته شدن.
او قصهایست که هیچکس نخواست بخواند،
و هیچکس جرأت نکرد فراموشش کند.
