𝘍𝘢𝘭𝘴𝘦 𝘌𝘲𝘶𝘪𝘭𝘪𝘣𝘳𝘪𝘶𝘮

در ظاهر موضوع مورد بحث، ناپلئون و هیتلر شباهت های زیادی داشتن و هردو خطر بزرگی برای اروپا ایجاد کردن. اما وقتی عمق ماجرا رو نگاه کنیم، متوجه میشیم که تقریبا همه چیز بین این دو نفر متفاوته. این چیزیه که مورخ هارو دچار چالش میکنه.

— جمع‌بندی

هیتلر اما نظامی حرفه‌ای به اندازه ناپلئون نبود و بیشتر از بالا به ارتش دستور می‌داد. با گذشت جنگ، دخالت مستقیمش در تصمیم‌های نظامی بیشتر شد و اختلافش با بخشی از فرماندهان ارتش هم افزایش پیدا کرد.

ناپلئون خودش یه فرمانده نظامی حرفه‌ای بود و بخش بزرگی از قدرتش رو از اعتماد و ارتباط مستقیمش با سربازها می‌گرفت. ارتش برای ناپلئون فقط ابزار جنگ نبود؛ ستون قدرت سیاسی و اعتبارش هم بود.

– روابط متفاوت با ارتش

هیتلر اما بیشتر به جنگ ایدئولوژیک و جنگ در مقیاس بزرگ نگاه می‌کرد و با گذشت زمان، دخالت مستقیمش در تصمیم‌های نظامی بیشتر شد. همین اصرار روی بعضی تصمیم‌ها، مخصوصا در مراحل پایانی جنگ، به ضررش تموم شد.

ناپلئون بیشتر یه استراتژیست میدانی و منعطف بود. سرعت، مانور و تمرکز نیروها از نقاط قوت اصلیش بودن و معمولا خودش در جزئیات جنگ دخالت می‌کرد.

هیتلر هم در خانواده‌ای معمولی در اتریش بزرگ شد، اما مسیرش کاملا متفاوت بود؛ جوانی پر از شکست و سرخوردگی، تجربه‌ی جنگ جهانی اول و بعد فعالیت سیاسی باعث شد وارد مسیر سیاست افراطی بشه. بنابراین برخلاف شباهت‌های ظاهری، مسیر زندگی این دو تا قبل از رسیدن به قدرت تقریبا متفاوت بود.

گذشته‌شون خیلی با هم فرق داشت. ناپلئون از یک خانواده‌ی نسبتا معمولی در کورس به دنیا اومد و از مسیر ارتش و استعداد نظامی کم‌کم بالا رفت و به قدرت رسید.

(من دارم خودمو اینجا پاره میکنم برادر میگه داری چت جی‌پی‌تی درمیاری)

اما هیتلر علاوه بر قدرت‌طلبی، شدیداً تحت تأثیر ایدئولوژی نژادی و باورهای افراطی خودش بود و هدفش فقط فتح سرزمین‌ها نبود؛ تغییر نظم سیاسی و اجتماعی اروپا هم جزو برنامه‌اش بود. پس شاید ظاهر کارشون شبیه باشه، ولی موتور محرک‌شون یکسان نبود.

ناپلئون بیشتر دنبال قدرت سیاسی، گسترش نفوذ فرانسه و ساختن یک امپراتوری قدرتمند بود؛ یعنی جاه‌طلبی شخصی و اهداف ژئوپلیتیکی نقش پررنگی داشتن.

از نظر اخلاقی هم هر دو برای رسیدن به اهداف سیاسی و نظامی‌شون هزینه‌ی انسانی زیادی رو قابل‌قبول می‌دونستن و تصمیم‌هاشون بار سنگینی روی میلیون‌ها نفر گذاشت. البته این شباهت‌ها نباید باعث بشه تفاوت‌های اخلاقی و ایدئولوژیک بسیار عمیق بین این دو نادیده گرفته بشه.

هر دو شخصیت جاه‌طلب، قدرت‌طلب و به‌شدت خودباور بودن و خودشون رو تا حد زیادی متفاوت از آدم‌های معمولی می‌دیدن. هر دو هم روحیه‌ی رهبری قوی و توانایی زیادی در تحت‌تأثیر قرار دادن مردم داشتن.

– شباهت‌های شخصیتی

از طرف دیگه، هر دو بعد از موفقیت‌های اولیه، کم‌کم بیش از حد قلمروشون رو گسترش دادن و وارد جنگ‌هایی شدن که کنترلشون سخت‌تر بود. جالب‌ترین شباهتشون هم حمله به روسیه بود؛ جایی که وسعت سرزمین، مشکلات تدارکاتی و مقاومت شدید،محاسبات هر دو رو به چالش کشید.