فیلادلفیا

🇻🇪🇺🇸 آژیرهای هشدار در میرافلورِسِ کاراکاس، پایتخت ونزوئلا فعال شده‌اند. گزارش‌ها حاکی از وقوع انفجارهایی در کاراکاس در روز شنبه، ۳ ژانویه ۲۰۲۶ است. شهروندان کاراکاس انفجارهای شدیدی در بخش‌هایی از پایتخت را مشاهده کرده‌اند. @philadelphia_maerica

🌐تغییر چهره وزارت جنگ آمریکا؛ اثر دگرگونی نظم بین‌الملل و تغییرات فرهنگی #مقاله_تحلیلی #آمریکای_شمالی #واشنگتن #ترامپ 📝عرفان علمشاهی 🔹ترامپ و پیت هِگست، وزیر جنگ، در یک سال گذشته نه تنها سیاست‌های نظامی، بلکه ساختار پنتاگون را نیز هدف قرار داده‌اند، از اصلاحات ایدئولوژیک و مسیحایی تا اعمال تغییراتی متناسب با اولویت‌های جدید سیاست خارجی آمریکا. ترامپ برخلاف دولت‌های پیشین علاقه دارد که چهره‌ای به‌شدت نظامی از خود به نمایش بگذارد که برجسته‌ترین نمونه آن، تغییر نام این وزارت از دفاع به جنگ است. ترامپ و هگست مکرراً به جای واژه سربازان از واژه جنگ‌جویان استفاده می‌کنند. این سخنان ریشه در نوع نگاه خاص قشری از نخبگان آمریکا به قدرت نظامی دارند. 💢نظامی‌گری نوین در آمریکا 🔸درست است که ترامپ با سیاست ملت‌سازی و تغییر رژیم مخالف بوده است؛ اما این به معنای کم‌رنگ‌شدن بعد نظامی سیاست خارجی او نیست. بلکه نوعی از نظامی‌گری ظهور یافته است که در چارچوب آن کاربرد ارتش برای حل مسائل خارجی افزایش پیدا می‎کند. به عبارت دیگر، اهداف جهانی ارتش کاهش اما میزان استفاده از آن افزایش می‌یابد و حملات محدودتر و هدفمندتر خواهند شد. 🔸نمونه‌های اصلی این گونه جدید نظامی‌گری در قبال ایران اجرا شد. ترامپ از زمان آغاز مذاکرات غیرمستقیم هسته‌ای تنها دو ماه برای رسیدن به توافق منتظر ماند و پس از آن بلافاصله تأسیسات هسته‌ای ایران را بمباران کرد، بدون آنکه درگیر نبرد گسترده‌تری شود. تجربه درگیری آمریکا با ایران نمود نظامی‌گری جدید آمریکا است که در آن بازدارندگی، ضربه قاطع و محدود، اولویت‌دادن به گزینه نظامی و تهاجمی‌ترشدن اهمیت دارد. 🔸نظامی‌گری جدید آمریکا را در مناطق دیگری که اولویت‌ یافته‌اند، همچون نیم‌کره غربی می‌توان دید. ترامپ مدت کوتاهی پس از ورود به کاخ سفید علناً یا تلویحاً پاناما و گرینلند را به دلایل جداگانه‌ای تهدید به اقدام نظامی کرد. از همه این موارد مهم‌تر، افزایش تنش با ونزوئلا ظرف تنها چهار ماه است. ترامپ نه فقط دکترین مونرو را احیا کرده؛ بلکه تفسیرش از آن در مقایسه با قرن ۱۹ تهاجمی‌تر است. 💢نظام در حال گذار بین‌الملل و تغییر ساختار فرماندهی 🔸بر اساس طرح جدید پنتاگون، جایگاه فرماندهی‌های سنتکام (فرماندهی مرکزی آمریکا)، یوروکام (فرماندهی اروپایی آمریکا) و آفریکام (فرماندهی آفریقای آمریکا) تضعیف خواهند شد و زیر نظر یک ساختار جدید به نام فرماندهی بین‌المللی آمریکا (U.S. International Command) قرار می‌گیرند. چنین تغییراتی مکمل دیگر تلاش‌های دولت برای انتقال منابع از خاورمیانه و اروپا و تمرکز هرچه بیشتر بر گسترش عملیات نظامی در نیم‌کره غربی خواهد بود. 💢تسلیحات جدید و رقابت جهانی جدید 🔸وزارت جنگ در دوره دوم ترامپ اقداماتی کلیدی را برای ارتقای تسلیحات انجام داده؛ اقداماتی که بودجه این وزارت را در سال ۲۰۲۶ برای نخستین بار نزدیک به یک تریلیون دلار کرده است. ترامپ آغاز پروژه توسعه جنگنده نسل ششم یا همان F-47 را اعلام کرد تا به طور جدی‌تر با چین وارد رقابت در این حوزه شود. از این مهم‌تر، آغاز پروژه گنبد طلایی است که رقابت هسته‌ای قدرت‌های بزرگ را مجدداً شعله‌ور می‌کند. با ساخت گنبد طلایی، توانایی روسیه و چین در شلیک موشک‌های هسته‌ای چه از دریا و خشکی با چالش مواجه خواهند شد. 💢احیای مسیحیت در وزارت 🔸بحث حمایت از مسیحیان و مسیحیت در داخل ساختار پنتاگون اهمیت بیشتری دارد. هگست که خود را یک مسیحی به‌شدت معتقد می‌داند، اقدامات متعددی را در این راستا انجام داده است. اخیراٌ او اعلام کرد که تصمیم دارد یگان دین‌یاران را در ارتش تقویت کند؛ چراکه به گفته هگست «انسان‌گرایی سکولار» باعث شده است نقش خدا در سلامتی روحی سربازان ارتش کاهش یابد و این روند باید متوقف شود. 💢دوام سیاست‌های ترامپ و هگست ✅تغییرات سیاستی عظیم، دشوار هستند و معکوس‌کردن‌شان برای بازگشت به وضعیت پیشین چه بسا ناممکن باشد، مخصوصاً در مسائل نظامی-امنیتی. اگر ترامپ و هگست بتوانند با موفقیت ساختار فرماندهی‌های پنتاگون را تغییر دهند، دولت بعدی نمی‌تواند همه چیز را به دوران پیش از ترامپ بازگرداند. این موضوع را وقتی کنار برخی اخبار و گزارش‌‎ها در مورد اخراج مقامات مخالف با سیاست‌های این دو نفر قرار بدهیم اهمیتی دو چندان می‌یابد. ترامپ و سایر راست‌گرایان جدید هنوز سه سال وقت دارند و می‌توانند جای پای این سیاست‌ها را در ساختار وزارت مستحکم‌تر کنند. 🔗برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید!🔗 🔄مطالب مرتبط: ◽️از دفاع به جنگ؛ علل تغییر نام وزارت دفاع توسط ترامپ ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

💢هنگامی که برای نگارش یادداشتی، داشتم در مورد پیت هگست، وزیر دفاع (جنگ) ترامپ تحقیق می‌کردم به نکته‌ای رسیدم. پیت هگست خود یکبار گفته بود به عضویتش در «اجتماع کلیسای اوانجلیکال اصلاح‌شده» (Communion of the Reformed Evangelical Church) افتخار می‌کند. با نگاه به عقاید این کلیسا به نکته جالبی برمیخوریم: مخالفت با صهیونیسم مسیحی به عنوان انحرافی از نص انجیل! برخلاف سایر اوانجلیکال‌ها که به شدت طرفدار تشکیل دولت اسرائیل در فلسطین هستند. البته هگست تاکنون موضع انتقادی در قبال اسرائيل نداشته است. @philadelphia_america

#اسناد_اپستین 🤩 سندی که شاید مهم باشد در میان هزاران سند منتشر شده روز سه‌شنبه، یک سند بود که به شدت قابلیت خبری شدن داشت و رسانه‌های مهم و مرجع، جرئت گزارش درباره آن را نداشتند. با توجه به نوع خاص سند و روایت ارائه شده، هزینه درگیری با ترامپ بر سر این سند، بسیار بالا است و رسانه‌ها توان و ریسک‌پذیری در این حد را ندارند؛ به ویژه که سند مبهم‌تر از آن است که بتوانند "روایت" از آن را از چنگ رسانه‌های نیمه‌رسمی و چهره‌های برجسته در شبکه‌های اجتماعی بیرون بکشند. این نیمه‌رسمی‌ها و آن برجستگان شبکه‌های اجتماعی، طبیعتاً، فرصت را از دست نداده‌اند. هم‌میهن بین‌الملل نیز بر اساس مبنای عملکرد حرفه‌ای، خبر ویژه رسانه‌های ایالت اوکلاهما را عیناً ارائه می‌کند:

انتشار تازه اسناد مرتبط با جفری اپستین شامل گزارشی از FBI است که خلاصه یک تماس تلفنی را درباره ادعای مرگی مشکوک در شهر کیفیر ایالت اوکلاهما در ژانویه سال ۲۰۰۰ ثبت کرده است. بر اساس این گزارش، تماس‌گیرنده مدعی شده است زنی چند روز پس از آنکه به پلیس اعلام کرده بود از سوی اپستین و دانلد ترامپ مورد تجاوز قرار گرفته است، در این شهر کوچک در شمال شرق اوکلاهما جان خود را از دست داده است. تماس‌گیرنده این مرگ را قتل توصیف کرده و برای شرح صحنه از عباراتی خشن استفاده کرده است. این گزارش FBI در میان نزدیک به ۳۰ هزار سندی قرار دارد که دادستانی فدرال ایالات متحده در تاریخ ۲۳ دسامبر منتشر کرده است.

👈 کُد و شناسه سند در اسناد رسمی منتشر شده، EFTA00020517 است./هم‌میهن بین‌الملل @hammihanonline hammihanonline.ir

⁠ در این نامه آمده که ترامپ «علاقه‌ای مشترک به دختران جوان و کم‌سن» داشته و از «دست‌درازی جنسی» لذت می‌برده است. متن نامه با جمله «زندگی ناعادلانه است» پایان می‌یابد و در عین حال حال‌وهوایی دارد که نشان می‌دهد اپستین به پایان دادن به زندگی خود می‌اندیشیده است. این نامه در همان ماهی نوشته شده که اپستین در زندان جان باخت. متن کامل نامه: همان‌طور که تا حالا حتماً فهمیده‌ای، من «مسیر کوتاه‌تر» را برای بازگشت به خانه انتخاب کرده‌ام. موفق باش! ما یک وجه اشتراک داشتیم: علاقه و توجه‌مان به دختران جوان، با این امید که به تمام ظرفیت و توان بالقوه‌شان برسند. رئیس‌جمهور ما نیز این علاقه به دختران جوان و کم‌سن را با ما شریک است. هر وقت یک دختر جوان و زیبا از کنارمان عبور می‌کرد، او دوست داشت «دست‌درازی کند»؛ در حالی که سرنوشت ما این شد که در سالن‌های غذاخوری زندان، فقط به گرفتن غذای جیره‌ای بسنده کنیم. زندگی ناعادلانه است. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

💢 به نظر می‌رسد نارضایتی اقتصادی خود را در حمایت از اسرائیل نیز نشان داده است. تنها ۲۰٪ جامعه از حمایت مالی از اسرائیل حمایت می‌کنند و ۶۲٪ مخالف هستند. @philadelphia_america

💢ونس و نیوسام، نامزدهای پیشتاز برای انتخابات ۲۰۲۸ 🔸در این پیمایش از رأی‌دهندگان دموکرات پرسیده شد که به کدام نامزد در انتخابات مقدماتی حزب خود رأی می‌دهند؟ ۳۵٪ نام گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، ۱۶٪ نام الکساندریا کورتز و ۱۴٪ نام پیت بوتجیج را آوردند. 🔸سؤال مشابهی نیز از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه پرسیده شد. ۴۶٪ ونس، ۲۲٪ روبیو و ۱۳٪ دسانتیس را انتخاب خود عنوان کردند. البته تا انتخابات فاصله زیادی مانده و نظر مردم می‌تواند تغییر کند. @philadelphia_america

💢در این بخش از مصاحبه‌شوندگان پرسیده شد اگر انتخابات میان‌دوره‌ای (مجلس نمایندگان) امروز برگزار شود، به کدام حزب رأی خواهند داد؟ ۵۴٪ گفتند که به حزب دموکرات و ۳۸٪ نیز گفتند جمهوری‌خواه. با این اعداد و ارقام، به احتمال بسیار زیاد دموکرات‌ها کنترل کنگره (حداقل مجلس نمایندگان) را به دست خواهند گرفت. @philadelphia_america

💢اول از همه، نارضایتی شدید مردم از عملکرد اقتصادی ترامپ هست که قبلاً در کانال به آن اشاره کرده بودیم. تنها حدوداً ۳۵٪ از جامعه آمریکا از وضعیت اقتصاد، اشتغال و مخصوصاً قیمت‌ها راضی و نزدیک به ۶۰٪ جامعه ناراضی هستند. این نارضایتی در سه ماه اخیر افزایش پیدا کرده است. 🔸مسائل اقتصادی اولویت نخست بخش قابل توجهی از جامعه آمریکا را شکل می‌دهد و اگر وضعیت ترامپ به همین منوال ادامه یابد، جمهوری‌خواهان سنا و مجلس نمایندگان را در انتخابات میان‌دوره‌ای سال آینده از دست خواهند داد.👇 @philadelphia_america

💢مؤسسه اطلس در دسامبر ۲۰۲۵ پیمایش جامعی در ایالات متحده را منتشر کرد که در مورد ابعاد مختلف سیاست در آمریکا داده‌های جالبی دارد. بخش‌هایی از این پیمایش:👇 @philadelphia_america

🇻🇪🇺🇸مردم ونزوئلا: نفرت از مادورو و شکاف بر سر حمله نظامی آمریکا 🔸پیمایش اطلس‌اینتل/بلومبرگ که در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد، وضعیت کنونی افکار عمومی مردم ونزوئلا را در میانه تشدید تنش با آمریکا به تصویر کشیده است. 🔸٪۵۵ مردم ساکن ونزوئلا معتقدند کشورشان بدون مادورو جای بهتری خواهد بود (درصد تقریباً مشابهی گفته‌اند که نتایج انتخابات دزدیده شده است) و تنها ۹٪ مردم باور دارند که با تداوم حکومت مادورو اینچنین خواهد بود. 🔸در خصوص حمله نظامی احتمالی آمریکا شکاف برجسته‌ای در جامعه دیده می‌شود. ۳۴٪ مردم موافق و ۲۹٪ مخالف حمله هستند. ۳۷٪ نیز نظری در این خصوص ندارند. دیاسپورای ونزوئلا در مقایسه با مردم داخل کشور، بسیار بیشتر طرفدار حمله آمریکا است. @philadelphia_america

🔴 به گزارش واشنگتن‌پست، مقامات پنتاگون در حال آماده‌سازی طرحی هستند که جایگاه چند مقر فرماندهی اصلی ارتش آمریکا را تنزل می‌دهد؛ اقدامی که بخشی از برنامه گسترده‌تر پیت هگست، وزیر دفاع، برای یکپارچه‌سازی ساختار فرماندهی است. 🔸بر اساس این طرح، جایگاه فرماندهی‌های سنتکام (فرماندهی مرکزی آمریکا)، یوروکام (فرماندهی اروپایی آمریکا)و آفریکام (فرماندهی آفریقای آمریکا) تضعیف خواهند شد و این فرماندهی‌ها زیر نظر یک ساختار جدید به نام فرماندهی بین‌المللی آمریکا (U.S. International Command) قرار می‌گیرند؛ موضوعی که پنج منبع مطلع آن را تأیید کرده‌اند. 🔸انتظار می‌رود دن کِین، رئیس ستاد مشترک ارتش، در روزهای آینده جزئیات این پیشنهاد—که پیش‌تر گزارش نشده بود—را برای هگست تشریح کند. به گفته این منابع، چنین تغییراتی مکمل دیگر تلاش‌های دولت برای انتقال منابع از خاورمیانه و اروپا و تمرکز هرچه بیشتر بر گسترش عملیات نظامی در نیم‌کره غربی خواهد بود. افرادی که برای این گزارش با آن‌ها گفت‌وگو شده، مانند دیگران، به شرط ناشناس ماندن صحبت کرده‌اند، چرا که این طرح هنوز به طور رسمی به وزیر دفاع ارائه نشده است. @philadelphia_america

💢ترامپ همچنین در Truth Social اعلام کرد که نظام سیاسی ونزوئلا را به عنوان یک سازمان تروریستی شناسایی و دستور انسداد کامل جریان ورود یا خروج نفت ونزوئلا را صادر کرده است. @philadelphia_america

💢تاریخ به طرز جالبی در حال تکرار شدن است. فنتانیل به عنوان سلاح کشتار جمعی شناخته شد! مثل اینکه علی‌رغم تجربه‌های دولت جورج بوش، این عبارات هنوز در میان مردم آمریکا خریدار دارد. @philadelphia_america

در کوتاه‌مدت، پیامدهای لغو پروندهٔ مجریِ همفری اندک خواهد بود؛ زیرا رئیس‌جمهور عملاً از پیش طوری رفتار کرده که گویی چنین سابقه‌ای هرگز وجود نداشته است. اندرو فرگوسن، که با روی کار آمدن ترامپ رئیس FTC شد، تظاهر به استقلال را کنار گذاشته و از نهاد خود با عنوان «FTC ترامپ–ونس» یاد می‌کند. خانم اسلاوتر تنها کسی نیست که رئیس‌جمهور به‌طور ناگهانی اخراج کرده است. از دیگر افرادی که او کارمند قوهٔ مجریه دانسته و برکنار کرده می‌توان به رؤسای هیئت ملی روابط کار و کمیسیون ایمنی محصولات مصرفی؛ رئیس و نیمی از هیئت‌مدیرهٔ مرکز کندی؛ و حتی کتابدار کنگره اشاره کرد. اما در بلندمدت، رسمیت‌بخشی به چنین قدرتی خطرات عظیمی ایجاد می‌کند. ویلیام کوواچیچ، جمهوری‌خواهی که در دولت‌های جورج دبلیو بوش و باراک اوباما کمیسر و سپس رئیس FTC بود، می‌گوید: «این راه را برای فساد عریان باز می‌کند.» به گفتهٔ او، مذاکرات بسیار سرنوشت‌ساز درباره قدرت ضدانحصار اکنون «نه بر مبنای ملاحظات ماهوی سیاستی، بلکه بر اساس ترجیحات رئیس دولت» انجام خواهد شد؛ کسی که «علاقهٔ خاصی به هدیه گرفتن دارد». کوواچیچ می‌پذیرد که تصمیم‌های بزرگ تنظیم‌گری همیشه تا حدی سیاسی بوده‌اند، اما نه به این سادگی بر پایهٔ «دستورهای ناظران سیاسی که می‌گویند دوستانم را پاداش بده و دشمنانم را تنبیه کن». نتیجهٔ آشکار سیاسی‌کردن عریان تنظیم‌گری این است که شرکت‌ها به‌جای ساختن پرونده‌ای که نشان دهد معاملات‌شان در خدمت منافع عمومی است، به یافتن راه‌هایی برای جلب نظر رئیس‌جمهور رو می‌آورند. نمونهٔ روشنِ این سازوکار، معاملهٔ پیشنهادی درباره وارنر براز دیسکاوری است. ترامپ اصرار دارد بی‌طرف است: «هیچ‌کدام‌شان دوست خیلی نزدیک من نیستند»، این را ۸ دسامبر گفت. او با اشاره‌ای به قواعد ضدانحصار گفت به «این‌که چه درصدی از بازار را دارند» نگاه خواهد کرد. اما ناظران بیرونی نمی‌توانند نادیده بگیرند که جرد کوشنر، داماد رئیس‌جمهور، در حال سازمان‌دهی تأمین مالی پیشنهاد پارامونت اسکای‌دنس است و سرمایه‌گذاران آن شامل چندین صندوق ثروت ملی از کشورهایی هستند که روابط دوستانه‌ای با ترامپ دارند. به گفتهٔ تیموتی وو، مشاور پیشین FTC که در تدوین سیاست ضدانحصار جو بایدن نقش داشت، هم‌اکنون «حسی فراگیر وجود دارد که دوستی با رئیس‌جمهور یا دانستن این‌که به چه کسی باید پول داد، کلید موفقیت در کسب‌وکار آمریکا است». خانم اسلاوتر اخیراً روایت کرد که هنگام تماشای مراسم تحلیف ترامپ در ژانویه، متوجه شد تقریباً هر مدیرعامل بزرگ فناوریِ حاضر، متعلق به شرکتی است که با FTC در دعوی حقوقی است. مکس استایر، رئیس «مشارکت برای خدمات عمومی»، یادآور می‌شود که فقط تصمیم‌گیری‌های تنظیم‌گری در معرض خطر نظریهٔ قوهٔ مجریهٔ واحد نیست؛ همهٔ کارمندان دولت می‌توانند بدون هیچ حمایت حقوقی‌ای اخراج شوند. شاید شگفت‌انگیزترین بخش ماجرا این باشد که این تصمیم ــ دست‌کم از سوی کنگره ــ قابل بازگشت نیست. دیوان عالی آماده است به ترامپ حقی بدهد که ریشه در قانون اساسی دارد: حق اخراج رؤسای نهادها. دادگاه‌ها همچنان می‌توانند برخی اقدامات مشخص را غیرقانونی اعلام کنند و شاید آن‌ها را برگردانند. اما برای مهار زیاده‌روی ریاست‌جمهوری، کنگره تنها دو ابزار دارد: قطع بودجه و، اگر آن هم کارساز نبود، استیضاح و محاکمه. ابزارهایی که، به گفتهٔ تاریخ‌دانان، پارلمان انگلستان پس از جنگ داخلی قرن هفدهم بر پادشاه تحمیل کرد. @philadelphia_america

به‌عنوان نشانه‌ای از وضعیت مقررات ضدانحصار در ایالات متحده، زمان‌بندی نمی‌توانست مناسب‌تر از این باشد. در ۸ دسامبر، دیوان عالی آمریکا استدلال‌ها را درباره سرنوشت «پروندهٔ مجریِ همفری» (Humphrey’s Executor) شنید؛ سابقه‌ای حقوقی از دوران نیودیل که توان رئیس‌جمهور برای اخراج اعضای کمیسیون تجارت فدرال (FTC) ــ و به تبع آن، بسیاری از نهادهای مستقل دیگر ــ را محدود می‌کند. سه روز پیش از آن، نتفلیکس، غول رسانه‌ای، اعلام کرد قصد دارد بخش عمده‌ای از وارنر براز دیسکاوری، غول رسانه‌ای دیگر، را در معامله‌ای به ارزش ۸۳ میلیارد دلار تصاحب کند. اندکی بعد، پیشنهاد خرید خصمانه‌ای به ارزش ۱۰۸ میلیارد دلار برای تصاحب کامل وارنر براز دیسکاوری از سوی پارامونت اسکای‌دنس مطرح شد؛ شرکتی که به‌مراتب از نتفلیکس کوچک‌تر است. با توجه به قدرت نهادهایی مانند FTC برای تأیید یا زمین‌گیر کردن چنین معاملات بزرگی، در گذشته نتفلیکس و پارامونت اسکای‌دنس رقابت خود را با استدلال‌هایی درباره قانون، قدرت بازار و ارزش سهامداران پیش می‌بردند. مخاطبان این استدلال‌ها تکنوکرات‌هایی بودند که تا حد زیادی مستقل از دولت وقت عمل می‌کردند. اما اکنون، کسی که در نهایت تصمیم می‌گیرد چه کسی وارنر براز را بخرد، رئیس‌جمهور ایالات متحده است. دونالد ترامپ ۷ دسامبر در مراسمی در مرکز کندی گفت: «من در این تصمیم دخیل خواهم بود.» و کسی در این تردید ندارد. نفوذ آقای ترامپ بر این معامله با حکمی در پروندهٔ «ترامپ علیه اسلاوتر» همراه خواهد شد؛ پرونده‌ای که به نظر می‌رسد کنترل او بر این‌که چه کسی FTC را اداره می‌کند، تثبیت کند. در ماه مارس، ترامپ ربکا اسلاوتر، یکی از پنج کمیسر FTC، را به این دلیل اخراج کرد که خدمتش «با اولویت‌های دولت همخوان نبود». طبق سابقه‌ای ۹۰ ساله، این اقدام باید غیرقانونی باشد. در سال ۱۹۳۵، دیوان عالی حکم داد که اخراج ویلیام همفری، کمیسر FTC، توسط فرانکلین دلانو روزولت غیرقانونی بوده است (همفری در جریان رسیدگی به پرونده درگذشت). در رأی اولیه، قاضی جورج ساترلند نوشت که کمیسرها فقط «به‌دلیل موجه» قابل برکناری‌اند، مبادا «صرف ارادهٔ» رئیس‌جمهور اهداف کنگره را هنگام ایجاد این نهاد ناظر «خنثی» کند. از بدو تأسیس آمریکا، این کشور نهادهایی از انواع مختلف داشته که مستقل از رئیس‌جمهور عمل می‌کرده‌اند. کریستین شابو، استاد حقوق دانشگاه مارکت، دو نمونه از تاریخ اولیهٔ آمریکا را برمی‌شمارد: کمیسیون صندوق بازخرید بدهی (برنامهٔ الکساندر همیلتون برای مدیریت بدهی ملی) و کمیسیون بدهی‌های جنگ استقلال. به گفتهٔ او، کنگره برای تضمین بی‌طرفی و پیروی از نظر کارشناسی، به سازمان‌ها آزادی از دخالت رئیس‌جمهور می‌داد و می‌دهد؛ دست‌کم در تئوری. دیوان عالی امروز همدلانه‌تر با «نظریهٔ قوهٔ مجریهٔ واحد» است؛ دیدگاهی محافظه‌کارانه که در دههٔ ۱۹۸۰ شکل گرفت. قاضی فقید آنتونین اسکالیا از حامیان آن بود و استدلال می‌کرد که اصل دوم قانون اساسی «تمام قدرت اجرایی» را به رئیس‌جمهور می‌دهد. در این نگاه، عالی‌ترین قدرت اجرایی از مأموریتی برآمده از توده‌ها سرچشمه می‌گیرد. در جلسهٔ رسیدگی به پروندهٔ ترامپ علیه اسلاوتر، جان ساور، دادستان کل، استدلال کرد که پروندهٔ مجریِ همفری کنگره را وسوسه کرده تا «در قلب دولت ما شاخه‌ای چهارم و بی‌سر بسازد که از پاسخ‌گویی سیاسی و کنترل دموکراتیک مصون است». او هشدار داد که اگر تغییری ایجاد نشود، کنگره‌ای در آینده می‌تواند وزارتخانه‌هایی کامل ــ مانند وزارت کار ــ را از پاسخ‌گویی به رئیس‌جمهور خارج کند. در دفاع از ایدهٔ تخصص مستقل، قاضی النا کیگن خاطرنشان کرد که لغو این سابقه بلافاصله دو دوجین نهاد مستقل دیگر را تحت کنترل مستقیم رئیس‌جمهور قرار می‌دهد. تنظیم‌گری از انرژی هسته‌ای گرفته تا کارت‌های اعتباری و حمل‌ونقل سیاسی می‌شود و مفهوم تخصص تکنوکراتیک در هر بخش از دولت از میان می‌رود. او گفت: «وقتی در این مسیر بیفتید، دیدن این‌که چطور می‌شود متوقفش کرد، کمی سخت است.» حتی دادگاه‌های قانون‌گذاری، مانند دادگاه مالیات که اختلافات میان مؤدیان و دولت را حل‌وفصل می‌کند، ممکن است بخشی از «قوهٔ مجریه» تلقی شوند و کارکنان‌شان در معرض اخراج‌های فوری سیاسی قرار گیرند. @philadelphia_america

💢 خرید وارنر برادرز از زاویه‌ای دیگر! 🔸شماره جدید هفته‌نامه اکونومیست مطلب جالبی را کار کرده است در مورد بحث‌های حقوقی و ضدانحصار خرید وارنر برادرز توسط نتفلیکس و اینکه این موضوع چطور به قدرت‌طلبی فزاینده قوه مجریه منتهی می‌شود و اینکه دیوان عالی در این خصوص چه می‌کند. ترجمه کامل متن👇 @philadelphia_america

🌐سند راهبرد امنیت ملی آمریکا و چالش‌های احاله مسئولیت #مقاله_تحلیلی #آمریکا #چین 🔹براساس سند راهبرد امنیت ملی ۲۰۲۵، سیاست خارجی آمریکا چهار مسیر اصلی را طی می‌کند: ۱. احیای دکترین مونرو و جلوگیری از نفوذ چین در نیمکره غربی ۲. تقویت ائتلاف‌ها در شرق و جنوب شرق آسیا برای مهار چین ۳. رسیدن به ثبات راهبردی با روسیه ۴. تقلیل اهداف آمریکا در جنوب غرب آسیا به جلوگیری از تسلط دشمنان بر منابع نفت و گاز. معنای اعلام رسمی چنین اهدافی این است که سیاست خارجی آمریکا به راهبرد موازنه فراساحلی نزدیک می‌شود. با این حال، با توجه به واقعیت‌های کنونی تحقق اهداف سند دشوار و حداقل در کوتاه‌مدت ناممکن است. 💢کیسینجر معکوس؛ عبارتی پنهان در سند ۲۰۲۵ 🔸سند ۲۰۲۵ در چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای از دو سند قبلی روسیه را تهدیدی صرفاً برای اروپا عنوان کرد. همچنین هدف آمریکا رسیدن به ثبات راهبردی با روسیه عنوان شد. ترامپ از همان ابتدای دوره دوم ریاست جمهوری خود راهبرد همگرایی با روسیه را برگزید که به باور تحلیل‌گران با هدف دورکردن روسیه از چین اتخاذ شده و اقتباسی معکوس از راهبرد کیسینجر است که در دهه ۱۹۷۰ آمریکا را به چین نزدیک کرد تا از شوروی فاصله بگیرد. 🔸مشخص نیست چگونه ترامپ می‌خواهد با وجود دشمنان زیاد روسیه در آمریکا، پوتین را قانع به یک همگرایی بلندمدت کند؟ چگونه می‌خواهد در عین حال که متعهد به پیمان ناتو باقی مانده است روسیه را تهدیدی اروپایی جلوه دهد؟ به عبارت دیگر، آمریکای ترامپ هنوز نتوانسته وسیله‌ای واقع‌گرایانه و مؤثر برای اهداف خود در سند بسازد. 💢دشمنانی که ظاهراً دیگر اهمیت ندارند 🔸برای اولین بار ایران و کره شمالی جایگاهی مهمی در سند راهبرد امنیت ملی ندارند. در این سند تنها سه بار به ایران اشاره می‌شود: یک بار ادعایی درباره میانجی‌گری ترامپ در مذاکرات صلح میان ایران و اسرائیل و دو مرتبه دیگر، درباره تضعیف ایران پس از حملات اسرائیل و عملیات چکش نیمه‌شب علیه برنامه هسته‌ای ایران. این کم‌توجهی به ایران با سیاست اعمالی آمریکا مطابقت چندانی ندارد. سند ۲۰۲۵ همچون شخص ترامپ می‌کوشد مسائل مورد مناقشه با ایران را پایان‌یافته جلوه دهد. حال آنکه چنین نیست و اگر طرفین بخواهند بر سیاست‌های خود پافشاری کنند، باید منتظر درگیری جدید بود. 🔸سکوت در مورد تسلیحات هسته‌ای و تهدید کره شمالی نیز قابل توجه است که قطعاً نگرانی ژاپن و کره جنوبی را افزایش می‌دهد. آمریکا نمی‌خواهد انرژی خود را صرف آن کند، چه اینکه در این منطقه تهدید جدی‌تری به‌عنوان چین وجود دارد. باید دید آمریکا چگونه نگرانی‌های امنیتی ژاپن و کره شمالی را برطرف خواهد کرد. آیا به متحدان شرق آسیایی خود اجازه ساخت سلاح هسته‌ای را خواهد داد؟ 💢اسرائیل و تداوم مأموریت آمریکا در خاورمیانه 🔸سند همچون گذشته خاورمیانه را محوریت سیاست خارجی آمریکا نمی‌داند. با این وجود، آمریکا برای حداقل‌کردن نقش خود در خاورمیانه سه چالش بزرگ دارد: ۱. خاتمه‌نیافتن مسائل مورد مناقشه با ایران ۲. تلاش اسرائیل برای درگیر نگه‌داشتن آمریکا در منطقه که به معنای احتمال جنگ مستقیم با ایران است ۳. سرریز رقابت هژمونیک چین و آمریکا به خاورمیانه. 💢مهار چین در نیمکره غربی و شرق آسیا 🔸مطابق سند، آمریکا دکترین مونرو را در نیمکره غربی احیا می‌کند تا با همراهی دولت‌های همسو –که همان دولت‌های راست‌گرا هستند- قدرت‌های «خارج از نیمکره» -یا همان چین- نتوانند نفوذ خود را در منطقه گسترش دهند. پرسش مهمی که وجود دارد این است که چگونه آمریکا می‌تواند ضمن درگیر ماندن در اروپا و خاورمیانه به درستی بر نیمکره غربی متمرکز شود؟ 🔸وضعیت برای آمریکا هنگامی که بحث مهار چین در شرق آسیا مطرح می‌شود پیچیده‌تر خواهد شد. سند متعهد به ائتلاف‌های آمریکا در این منطقه برای ایجاد یک موازنه بازدارنده علیه چین است. با این وجود، چه تضمینی برای تایوان وجود دارد که یک آمریکای درگیر در خاورمیانه، اروپا و نیمکره غربی از او دفاع کند؟ ✅کلام پایانی: معضل بیش‌تعهدی در سیاست خارجی آمریکا 🔸مطابق سند ۲۰۲۵ راهبرد امنیت ملی این است که اروپا و خاورمیانه دیگر اهمیت گذشته را ندارند و شرق آسیا و نیم‌کره غربی برای آمریکا اولویت دارند. با این وجود، واقعیت‌های میدانی در اروپا و خاورمیانه نشان می‌دهد که آمریکا مسیر دشواری برای تحقق این امر دارد. در صورتی که آمریکا نتواند در راستای اهداف سند ۲۰۲۵ حضور مستقیم خود را پایان دهد و خود را در شرق آسیا و نیم‌کره بیشتر درگیر کند، با بحران اضافه‌بار فراتر از ظرفیت و بیش‌تعهدی در سیاست خارجی خود مواجه خواهد شد. 🔗برای مطالعه متن کامل کلیک کنید! 🔄 مطالب مرتبط ◽️سند راهبرد امنیت ملی ۲۰۲۵؛ تلاش آمریکا برای مهار افول قدرت ساختاری ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐رقابت ونس و ربیو برای رهبری حزب جمهوری‌خواه #مقاله_تحلیلی #آمریکا #واشنگتن 📝عرفان علمشاهی 🔹در اواخر سال ۲۰۲۷ رقابت‌های انتخابات ۲۰۲۸ ریاست‌جمهوری آمریکا آغاز می‌شود و مدتی پس از آن نامزد نهایی حزب جمهوری‌خواه باید مشخص شود. تعیین نامزد حزب به معنای این است که کدام جریان‌ها کنترل حزب را به دست می‌گیرند. به همین دلیل از هم‌اکنون نیروهای متعارض در جمهوری‌خواه به دنبال تسلط بر حزب هستند. در این میان، از دو شخص به عنوان نامزدهای احتمالی جمهوری‌خواهان نام برده می‌شود: جی. دی. ونس و مارکو روبیو. این دو شخص، نماینده دو جریان با دو گفتمان متضاد در جمهوری‌خواهی هستند که رقابت شدیدی میان‌شان بر سر هژمونی حزب وجود دارد. 💢محافظه‌کاری ملی در برابر نومحافظ‌کاری 🔸«تهدید اصلی برای دموکراسی ما... دیکتاتوری‌های خارجی نیستند؛ بلکه این است که مردم ما رأی به کاهش مهاجرت بدهند اما سیاستمداران ما با افزایش مهاجرت به مردم پاسخ بدهند.» این سخنی بود که ونس در کنفرانس ۲۰۲۴ محافظه‌کاری ملی ایراد کرد و نشان می‌داد نگاه او در سیاست خارجی خارج از دوگانه نومحافظه‌کارانه خیر و شر (دیکتاتوری و دموکراسی) قرار دارد؛ ونس در سخنانی در اندیشکده کوئینسی صریح‌تر شد و سیاست خارجی نومحافظه‌کارانه را «به لحاظ اخلاقی و راهبردی احمقانه» خواند. 🔸هنگامی که بحث انتقاد از سیاست خارجی ایدئولوژیک آمریکا به میان می‌آید، اسرائیل همچون اوکراین بازیگری است که به شدت زیان می‌بیند. محافظه‌کاران ملی از درون شعار «اول آمریکا»ی ترامپ ظهور کردند و اکنون این پرسش را دارند که آیا «اول آمریکا» به معنای تداوم کمک بی‌قیدوشرط به اسرائیل – به عنوان «تنها دموکراسی خاورمیانه» از منظر نومحافظه‌کاران و دولت آخرالزمانی مسیحیان صهیونیست - است؟ محافظه‌کاران جدید باور دارند آمریکا به دلیل تعهداتش به اسرائیل هر لحظه ممکن است وارد جنگی در خاورمیانه شود و همچنین اسرائیل علی‌رغم دریافت کمک‌های بسیار، در چارچوب سیاست‌های آمریکا رفتار نمی‌کند. 🔸با وجود قدرت‌گیری محافظه‌کاری ملی‌گرایانه، نومحافظه‌کاری همچنان جریان اصلی حزب را در اختیار دارد. درست است که تجربه جنگ عراق و افغانستان منجر به این شده است که کسی علناً از ملت‌سازی دفاع نکند؛ اما همچنان طرفداران اشاعه لیبرال‌دموکراسی قدرت حزب را در اختیار دارند. 💢نبرد قدرت در حزب 🔸روبیو، رویکرد سنتی حزب را دنبال می‌کند، به شدت حامی اسرائیل و مخالف سرسخت ایران است که همین موضوع او را به لابی اسرائیل نزدیک می‌کند. بزرگ‌ترین حامی روبیو در سال‌های نخستین ورودش به سیاست نورمن برامان، یک میلیاردر و رئیس پیشین فدراسیون یهودیان میامی بزرگ، بود. همچنین گویا او در انتخابات ۲۰۱۶ از شلدون ادلسون حمایت‌هایی دریافت کرد. دفاع او از جنگ عراق در آن انتخابات، بر خلاف موضع انتقادی ترامپ، حمایت اولیه‌ برخی نومحافظه‌کاران همچون مایک پمپئو را به همراه آورد. این نکات بخشی از دلایلی هستند که روبیو را یکی از گزینه‌های اصلی لابی اسرائیل و نومحافظه‌کاران برای انتخابات ۲۰۲۸ می‌کنند. 🔸جریان نزدیک به ونس نیز در حال بنا کردن شبکه قدرت خود است. گزارش‌های متعددی دال بر پشتیبانی شبکه‌ای از سرمایه‌داران تحت عنوان راک‌بریج از ونس وجود دارد که اعضای آن نقش پررنگی در معاونت ونس داشتند. براساس آنچه که شبکه راک‌بریج از خودش منتشر کرده، هدف این سرمایه‌داران تغییر در اکوسیستم جمهوری‌خواهی است تا پیروزی این حزب در انتخابات‌های آینده تضمین شود. این شبکه با اتکا به سرمایه‌گذاران فناوری و مجموعه‌ای از ابزارهای داده‌محور، تبلیغاتی و رسانه‌ای در پی تداوم‌بخشی به جنبش ماگا پس از ترامپ است. 💢آینده این تقابل و اثر آن بر ایران 🔸نمی‌توان گفت رقابت این دو جریان و دو شخص سرانجام چه سرنوشتی خواهد داشت. اما به نظر می‌رسد ونس وضعیت بهتری نسبت به روبیو دارد. او از ابتدای دولت ترامپ شروع به چینش مهره‌های نزدیک به خود در پنتاگون کرده است. به علاوه، در مقایسه با روبیو، حضور رسانه‌ای ونس پررنگ‌تر و به لحاظ رفتاری به ترامپ نزدیک‌تر است. ✅محافظه‌کاری ملی به معنای گسست روابط با اسرائیل نیست یا لزوماً انزواگرایی نیست. مهم‌ترین خواسته این دسته از محافظه‌کاران، پایان حمایت نامشروط از اسرائیل و تنزل جایگاه این رژیم در حد سایر متحدان آمریکا است نه متحدی استثنایی. ایران نباید دچار خوش‌بینی در کوتاه‌مدت شود و ضروری است با دقت برای بلندمدت برنامه‌ریزی کند. جمهوری‌خواهی همچنان منبع بسیاری از تهدیدها برای ایران است و حتی محافظه‌کاران جدید نیز مواضع تندی علیه ایران دارند. به همین دلیل قدرت‌گیری احتمالی جریان محافظه‌کار ملی‌گرا ترکیبی از آثار مثبت و منفی را برای ایران به همراه خواهد داشت. 🔗برای مطالعه متن کامل کلیک کنید! 🔁مطالب مرتبط ▫️ترامپ، ونس و حلقه فکری راست جدید ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

💢 در حال حاضر اینکه در چند ماه آینده دوباره جنگ رخ می‌دهد یا نه، بحث اصلی این روزها است. اگرچه به نظر می‌رسد چون هنوز وارد فضای انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا نشده‌ایم، خطر جنگ همچنان وجود دارد (درباره انتخابات اسرائیل، متخصصان اظهارنظر کنند). اما بیشتر از تخمین زمان جنگ در ماه‌های آینده، چشم‌انداز بلندمدت سیاست‌های طرفین منازعه نگران کننده است. از یک سو، آمریکا در جنگ اخیر بدون آنکه ایران بتواند پاسخی درخور بدهد، به اهداف خود دست یافت. بنابراین، دیگر دلیلی ندارد شروط ایران برای توافق را ــ که پیش از جنگ مطرح بود ــ بپذیرد. چه‌بسا دیگر با دموکرات‌ها نیز نتوان به توافقی حتی نزدیک به برجام رسید. این بدان معناست که موضع آمریکا سخت‌تر شده و اراده‌اش برای حمله مجدد در صورت بازسازی برنامه هسته‌ای ایران افزایش یافته است؛ اسرائیل نیز همین وضعیت را دارد. از سوی دیگر، ایران نیز نه‌تنها هیچ سیگنالی برای تغییر موضع خود ارسال نکرده، بلکه ابهام هسته‌ای را حفظ کرده و به‌تدریج برنامه هسته‌ای خود را بازسازی می‌کند. با این روند، وقوع جنگ برای دو طرف قطعی به نظر می‌رسد، مگر اینکه یکی از طرفین در موضع خود تجدیدنظری اساسی کند. خب طرفین در نهایت می‌خواهند با یکدیگر چه کنند؟ از تمامی این موضوعات نگران‌کننده‌تر این است که ایران هم ابهام هسته‌ای را تداوم بخشد، هم برنامه هسته‌ای را بازسازی کند، هم مذاکره نکند و هم سلاح هسته‎ای را نسازد! @philadelphia_america