فیلادلفیا

💢هرج‌ومرج داخل کاخ سفید بر سر پرونده‌های اپستین 🔹مقاله طولانی و خواندنی نیویورک‌تایمز در مورد نحوه مواجه اعضای کابینه ترامپ با فایل‌های اپستین در جلسات محرمانه‌شان در ادامه ترجمه کامل مقاله و نکات کلیدی آن در کانال گذاشته خواهد شد @philadelphia_america

💢ترامپ: همین الان توسط ارتش بزرگ‌مان مطلع شدم که دیشب ایرانی‌ها یکی از بالگردهای پیشرفتهٔ آپاچی ما را که در حال گشت‌زنی بر فراز تنگهٔ هرمز بود، سرنگون کردند. دو خلبان در این حادثه حضور داشتند و هر دو سالم و بدون آسیب هستند. با این حال، ایالات متحده ناگزیر باید به این حمله پاسخ دهد. @philadelphia_america

⚜نیویورک تایمز گزارش داده یکی از موانع اصلی بر سر راه توافق با ایران، تغییر خواسته‌های ترامپ و ناامیدی او از روند مذاکرات بوده است. ⚜به گفته میانجی‌ها، ترامپ از ناتوانی خود در صحبت مستقیم با رهبر ایران، مجتبی خامنه‌ای، و سرعت کند مذاکرات تهران، ناامید شده است. آنها می‌گویند که او بارها شرایطی را که تیم خودش قبلاً با مقامات ایرانی در مورد آنها بحث کرده بود، تغییر داده است. ⚜در اولین دور مذاکرات پس از آتش‌بس ماه آوریل، نمایندگان ترامپ استیو ویتکاف و جی دی ونس ظاهراً توافقی را پیشنهاد کردند که طبق آن ایران غنی‌سازی اورانیوم را به مدت 10 سال به حالت تعلیق در می‌آورد. ⚜مقامات ایرانی می‌گویند که آنها این چارچوب را پذیرفتند، اما بعداً ترامپ خواستار تعلیق 20 ساله شد و به از مسیر خارج شدن مذاکرات کمک کرد. ⚜اخیراً، در حالی که مذاکره‌کنندگان منتظر پاسخ خامنه‌ای به پیش‌نویس توافق بودند، گزارش شده است که ترامپ شرایط جدیدی را در رابطه با برنامه هسته‌ای ایران و دسترسی به دارایی‌های مسدود شده اضافه کرد و بی‌اعتمادی ایران به مذاکرات را بیشتر کرد. ✒️#LT 📃@Cataphract1

🔸کنگره بی‌سروصدا در حال ادغام ارتش‌های آمریکا و اسرائیل است ✍🏻نویسنده: بن فریمن ۲۹ مه ۲۰۲۶ بخش دوم حاصل این روند، رابطه‌ای دفاعی خواهد بود که در عین عمیق‌تر شدن، شفافیت کمتری نیز خواهد داشت. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که ارتش اسرائیل بارها از تسلیحات آمریکایی در حملاتی استفاده کرده که به گفته منتقدان، ناقض قوانین بین‌المللی بشردوستانه در غزه بوده‌اند. همچنین اسرائیل، و به گفته نویسنده حتی خود آمریکا، در جریان جنگ دولت ترامپ علیه ایران بارها توافق‌های آتش‌بس را نقض کرده‌اند. شکاف عمیق میان خواسته‌های اکثریت مردم آمریکا و سیاست‌هایی که دولت و کنگره در قبال اسرائیل دنبال می‌کنند، قابل چشم‌پوشی نیست. بر اساس نظرسنجی مشترک روزنامه نیویورک تایمز و مؤسسه سیه‌نا که در اواسط ماه مه انجام شد، تنها ۳۰ درصد از پاسخ‌دهندگان معتقد بودند که دونالد ترامپ برای ورود به جنگ با ایران تصمیم درستی گرفته است، در حالی که ۶۴ درصد این اقدام را اشتباه ارزیابی کرده‌اند. همچنین نظرسنجی مؤسسه امور جهانی که در همان هفته منتشر شد، نشان داد تنها ۱۶ درصد از آمریکایی‌ها موافق ادامه ارسال تسلیحات به اسرائیل بدون هیچ محدودیت جدیدی هستند. در مقابل، ۳۸ درصد خواهان توقف کامل ارسال سلاح به اسرائیل شده‌اند و ۲۴ درصد نیز معتقدند ارسال تسلیحات باید به نحوه استفاده از آنها مشروط شود. با وجود این تغییرات در افکار عمومی، رهبران جریان اصلی هر دو حزب سیاسی آمریکا همچنان عمدتاً حامی اسرائیل هستند و همچنان متن اولیه طرح‌های قانونی مهم را پیش از بررسی عمومی در کنگره شکل می‌دهند؛ همان‌گونه که در مورد این بند از قانون دفاعی نیز مشاهده می‌شود. با این حال، به‌تدریج نشانه‌هایی از تغییر در هر دو حزب دیده می‌شود و شمار بیشتری از نمایندگان نسبت به فاصله فزاینده میان اقدامات اسرائیل و منافع ملی آمریکا ابراز نگرانی می‌کنند. برای نمونه، سناتور کریس ون هولن در یادداشتی در روزنامه نیویورک تایمز نوشت: «حزب دموکرات سال‌ها به‌طور خودکار و بدون قید و شرط از دولت‌های اسرائیل حمایت کرده است، حتی زمانی که اقدامات آنها به شکل فزاینده‌ای منافع و ارزش‌های آمریکا را تضعیف کرده‌اند.» در میان جمهوری‌خواهان نیز نمایندگانی مانند توماس مَسی و مارجوری تیلور گرین آشکارا از نفوذ مخرب لابی اسرائیل در سیاست آمریکا انتقاد کرده‌اند؛ موضعی که به اعتقاد نویسنده، ممکن است دست‌کم تا حدی در از دست دادن کرسی‌های آنان در کنگره مؤثر بوده باشد. نمایندگانی که نسبت به اقدامات بی‌ثبات‌کننده اسرائیل نگران هستند، اکنون چه باید بکنند؟ باید روند ادغام صنایع نظامی و دفاعی آمریکا و اسرائیل را متوقف کنند. قانون‌گذاران آمریکایی باید بخش ۲۲۴ قانون مجوز دفاع ملی را رد کنند تا از ادغام عمیق‌تر با ارتش اسرائیل جلوگیری شود؛ آن هم در زمانی که شمار رو به افزایشی از شهروندان آمریکایی با اقدامات اسرائیل در منطقه مخالفت می‌کنند. @philadelphia_america

🔸کنگره بی‌سروصدا در حال ادغام ارتش‌های آمریکا و اسرائیل است ✍🏻نویسنده: بن فریمن ۲۹ مه ۲۰۲۶ بخش اول: در نخستین گام برای انتقال هرچه بیشتر حمایت‌های آمریکا از اسرائیل به حوزه‌های پنهان و دور از نظارت عمومی، نسخه سال ۲۰۲۷ قانون مجوز دفاع ملی که در مجلس نمایندگان آمریکا مطرح شده، عملاً نیروهای مسلح دو کشور را در هم ادغام می‌کند. در شرایطی که مردم آمریکا بی‌سابقه‌ترین سطح بی‌اعتمادی خود را نسبت به دولت اسرائیل ابراز می‌کنند، کنگره آمریکا طرحی را پیشنهاد کرده است که بیش از هر زمان دیگری ارتش ایالات متحده را به ارتش اسرائیل پیوند می‌دهد. در متن نسخه مجلس نمایندگان از قانون مجوز دفاع ملی سال ۲۰۲۷، که روز سه‌شنبه منتشر شد، بندی با عنوان «ابتکار همکاری فناوری دفاعی ایالات متحده و اسرائیل» گنجانده شده است. این بند که با عنوان «بخش ۲۲۴» شناخته می‌شود، به‌گونه‌ای طراحی شده که احتمالاً بیش از مجموع بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار کمک نظامی آمریکا به اسرائیل از زمان تأسیس این کشور در سال ۱۹۴۸، موجب درهم‌تنیدگی ساختارهای نظامی دو طرف خواهد شد. بخش ۲۲۴ زمینه را برای پژوهش و توسعه مشترک، تولید مشترک تسلیحات، سرمایه‌گذاری‌های مشترک، قراردادهای صدور مجوز فناوری و تقریباً هر نوع همکاری میان صنایع نظامی و دفاعی آمریکا و اسرائیل فراهم می‌کند. ایالات متحده و اسرائیل هم‌اکنون نیز در حوزه دفاع موشکی همکاری گسترده‌ای دارند، اما این طرح دامنه همکاری‌ها را به تقریباً تمام حوزه‌های فناوری‌های دفاعی گسترش می‌دهد؛ از جمله هوش مصنوعی، فناوری کوانتومی، سامانه‌های خودکار و بدون سرنشین، تسلیحات انرژی هدایت‌شده، امنیت سایبری، زیست‌فناوری و بسیاری حوزه‌های دیگر. این طرح همچنین از «یکپارچه‌سازی شبکه‌ها» و «همجوشی داده‌ها» سخن می‌گوید. به بیان ساده، اطلاعات و داده‌های ارتش آمریکا می‌تواند در آینده در اختیار ارتش اسرائیل نیز قرار گیرد. اگر این طرح به‌طور کامل تصویب و اجرا شود، سطحی از ادغام نظامی ـ صنعتی میان آمریکا و اسرائیل ایجاد خواهد کرد که ایالات متحده با هیچ کشور دیگری در جهان تجربه نکرده است. البته آمریکا در گذشته نیز با متحدان خود در پیمان آتلانتیک شمالی در زمینه تولید مشترک تجهیزات دفاعی و زنجیره‌های تأمین همکاری داشته است. همچنین به‌عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده تسلیحات جهان، به ارتش‌های بسیاری در سراسر دنیا سلاح می‌فروشد. اما این روابط عمدتاً یک‌سویه هستند؛ یعنی آمریکا تولیدکننده و تأمین‌کننده اصلی است و کشورهای دیگر خریدار محسوب می‌شوند. تنها در موارد محدودی، مانند زنجیره تأمین جنگنده اف-۳۵، برخی قطعات توسط کشورهای شریک تولید می‌شود. اما بخش ۲۲۴ ماهیتی کاملاً متفاوت دارد. این بند، صنایع دفاعی آمریکا و اسرائیل را در حوزه‌هایی که برای میدان‌های نبرد آینده حیاتی هستند، مانند سامانه‌های خودکار و امنیت سایبری، به یکدیگر پیوند می‌دهد. علاوه بر این، نفوذ اسرائیل در ایالات متحده را فراتر از سطح کنونی آن ــ که از طریق لابی‌های حامی اسرائیل و شبکه گسترده فعالان رسانه‌ای و فضای مجازی اعمال می‌شود ــ افزایش خواهد داد. این طرح به دولت اسرائیل فرصت می‌دهد تا یکی از مؤثرترین ابزارهای نفوذ سیاسی در آمریکا را گسترش دهد: ایجاد اشتغال در خاک آمریکا. اسرائیل با توسعه یا تأسیس مراکز تولید مشترک جدید، مشابه آنچه هم‌اکنون در ایالت‌های میسیسیپی و آرکانزاس انجام داده است، می‌تواند مدعی ایجاد فرصت‌های شغلی برای شهروندان آمریکایی شود. این مسئله به آن امکان می‌دهد حمایت نمایندگان کنگره را در مناطقی که این مشاغل در آنها ایجاد شده‌اند، به دست آورد. نتیجه چنین روندی می‌تواند نظام سیاسی آمریکا را بیش از پیش در برابر خواسته‌ها و سیاست‌های دولت اسرائیل آسیب‌پذیر کند؛ دولتی که از نگاه نویسنده، تمایل دارد آمریکا را به درگیری‌های نظامی در خاورمیانه بکشاند. این سطح بی‌سابقه از ادغام نظامی میان آمریکا و اسرائیل در تضاد آشکار با الگوی سنتی همکاری دفاعی میان دو کشور قرار دارد؛ الگویی که در آن اسرائیل پیش از این نیز بزرگ‌ترین دریافت‌کننده کمک‌های نظامی آمریکا محسوب می‌شد. همان‌گونه که در گزارش اخیر مؤسسه کوئینسی به قلم استیون سایمون آمده است، انتقال از «مدل کمک نظامی» به «مدل ادغام نظامی» پیامدهای نگران‌کننده‌ای به همراه خواهد داشت. این تحول سازوکارهای نظارت سیاسی و دیپلماتیکی را که تاکنون این رابطه را در برابر افکار عمومی پاسخگو می‌کرد، تضعیف خواهد کرد. در نتیجه، همکاری‌های دو کشور از چارچوب رأی‌گیری‌های سالانه و علنی درباره کمک‌های نظامی خارج شده و وارد ساختار پیچیده و کم‌شفاف قراردادها و تدارکات دفاعی خواهد شد؛ حوزه‌ای که نظارت عمومی بر آن محدود و پاسخگویی سیاسی در آن بسیار اندک است. @philadelphia_america

برای شما گزارش ابتدایی Good Isis

گزارش پادمانی آژانس: لزوم تعلیق غنی‌سازی و عدم مشروعیت حقوقی اقدامات ایران گزارش فصلی تازه منتشرشده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره پادمان‌های ایران به ما یادآوری می‌کند که بر اساس قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل، ایران ملزم به تعلیق تمامی فعالیت‌های غنی‌سازی خود است. تعلیق غنی‌سازی و بازفرآوری، معیار جدید آژانس است—نه محدودیت‌های برجام—که در این گزارش پادمانی مورد راستی‌آزمایی قرار گرفته است. این گزارش به صراحت روشن می‌سازد که بدون اجازه دادن ایران برای دسترسی‌های معنادار، آژانس نمی‌تواند این تعلیق را راستی‌آزمایی کند. این گزارش همچنین مجدداً تاکید می‌کند که ایران در نقض موافقت‌نامه جامع پادمان خود، همچنان از رسیدگی به موضوع مواد و فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده خود سر باز می‌زند. این گزارش نشان می‌دهد که ایران هیچ حق قانونی برای محروم کردن آژانس از دسترسی یا عدم همکاری ندارد. بحث‌ها درباره «حق غنی‌سازی» از سوی کسانی در داخل ایران و جاهای دیگر، صرفاً یک انحراف فریب‌کارانه از موضوع نقض قطعنامه‌های الزام‌آور بین‌المللی شورای امنیت و NPT توسط ایران است.

@usgelections

انشالله به زودی در یک فایل صوتی مفصل، انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس و سنا، وضعیت احزاب، نظرسنجی‌ها و بازارهای شرط‌بندی را بررسی خواهم کرد. @philadelphia_america

🔴 امروز مجدداً نظرسنجی‌های انتخابات سنا در تگزاس را بررسی کردم. وضعیت جمهوری‌خواهان از آنچه که فکر می‌کردم بدتر است. تالاریکو (نامزد دموکرات) در بسیاری از نظرسنجی‌ها از پکستون (نامزد جمهوری‌خواه) جلوتر است. هنوز برای قضاوت نهایی باید صبر کرد اما با این دست فرمان، انتخابات سنا تبدیل به شکست بدی برای جمهوری‎‌خواهان خواهد شد. @philadelphia_america

🔴 ترامپ تأیید کرد که از نتانیاهو ناراحت است، اما با هم خوب کار می‌کنند 🔹دونالد ترامپ، در مصاحبه اختصاصی با پادکست «پاد فورس وان» (Pod Force One) نیویورک پست، تأیید کرد که در تماس تلفنی روز دوشنبه با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، او را «f–king crazy» خطاب کرده است. با این حال، تأکید کرد که با هم «بسیار خوب کار کرده‌اند.» 🔹ترامپ به میرندا دی‌واین، مجری این پادکست گفت: «کمی از اینکه او مدام با لبنان درگیر می‌شود، ناراحت بودم.» این حملات، مذاکرات صلح آمریکا با ایران را به خطر انداخته، زیرا تهران اصرار دارد که اسرائیل حملات به حزب‌الله را متوقف کند تا توافقی برای بازگشایی تنگه هرمز و سپس خلع سلاح هسته‌ای ایران حاصل شود. 🆔 @Americana_ir

💢وزیر امور خارجه آمریکا در جلسه استماع سنا می‌گوید رهبر ایران نقش فعال‌تری در جریان مذاکرات ایفا می‌کند. پیشتر هم گزارش‌های اطلاعاتی آمریکا اشاره کرده بودند که رهبر، راهبردهای نظامی کشور را هدایت می‌کند. اما هنوز در ایران کسانی هستند فکر می‌کنند آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای تحت فشار عده‌ای نمی‌تواند تصمیمات خود را بگیرد. @philadelphia_america

💢در مورد دیدگاه ترامپ نسبت به برنامه موشکی و منطقه‌ای ایران، سال گذشته در میانه مذاکرات هسته‌ای اردیبهشت و خردادماه استوری‌هایی در اینستاگرام گذاشته بودم. مبنای بحث هم کتاب خاطرات جان بولتون بود. @philadelphia_america

🔺در خصوص این حرف که ترامپ به حالت قبل از هفت اکتبر بازگشته یک توضیحی لازم است. 🔺شخص ترامپ در جنگ با ایران اهداف اضافه‌ای را برای خود تعیین کرد که در گذشته جزو اولویت‎‌هایش نبود، یعنی تغییر درون نظام، نابودی برنامه موشکی و منطقه‌ای. پس از چهل روز درگیری بی‌نتیجه با ایران، به نظر می‌رسد او از این اهداف اضافی دست کشیده است. 🔺اما هنوز بر دو هدف اصرار می‌ورزد که حتی در دوران نخست ریاست جمهوری‌اش نیز بر آن پافشاری می‌کرد: ۱. خاتمه‌دادن به برنامه هسته‌ای ایران ۲. عدم ارائه امتیازهای اقتصادی مشابه آنچه در برجام بود. در کنار این دو، یک هدف سومی هم اضافه شده و آن بازگشت وضعیت تنگه هرمز به قبل از جنگ است. دقیقا امتیازاتی که ایران می‌خواهد در این سه موضوع قرار دارد و فعلاً ترامپ نمی‌خواهد در هیچکدام انعطاف قابل توجهی نشان دهد، ایران هم همینطور! @philadelphia_america

💢 طرفداران حمله خارجی و سلطنت‌طلبان، نمی‌خواهند قبول کنند تصور ساده‌لوحانه‌ای از ترامپ داشتند. به همین خاطر یا شروع می‌کنند به فحاشی به ترامپ یا هنوز به دنبال توجیهات عجیب و غریب هستند. 🔹اولاً ترامپ هیچ‌وقت به دنبال تغییر نظام یا برقراری دموکراسی نبود، بلکه در شدیدترین حالتش صرفاً تغییر درون نظام را می‌خواست. دوماً ترامپ هیچوقت به معنای واقعی کلمه نومحافظه‌کار نبود که چنین هزینه‌ای بابت نابودی برنامه موشکی / منطقه‌ای ایران بدهد. تحولات هفت اکتبر این تحلیل را تقویت کرد که ج.ا در نهایت ضعف است. همین باعث شد او صرفا مدت کوتاهی خیال کند که می‌تواند دستاوردی تاریخی در پرونده ایران داشته باشد و به این دلیل جنگی علیه ایران به راه انداخت. حال که می‌بینند ترامپ دارد به تنظیمات پیش از هفت اکتبر خود بازمی‌گردد خشمگین هستند. @philadelphia_america

🔺به مدت چهار دهه پس از انقلاب اسلامی، تصمیم‌گیران ایران متأثر از دیدگاه‌های ضداستعماری بر این باور نادرست بودند که اسرائيل نوعی مزدور سیاست‌های آمریکا در منطقه هست. بنابراین، آنچیزی که اهمیت دارد، تنش/مدیریت تنش با واشنگتن است. 🔺این باور نه تنها پیچیدگی روابط اسرائيل با آمریکا همچون بحث لابی را لحاظ نمی‌کند، بلکه متوجه نمی‌شود روابط آمریکا با اسرائیل تا حد زیادی معکوس است. یعنی این اسرائيل است که غالبا راهبردها و رفتارهای منطقه‌ای آمریکا را تنظیم می‌کند، آن را به درگیری می‌کشاند و ترجیحات آن را شکل می‌دهد. توانایی آمریکا در مدیریت رفتار اسرائيل صفر نیست، اما محدودیت‌های جدی دارد. به همین دلیل، کنترل تل‌آویو نمی‌تواند صرفا از مسیر واشنگتن محقق شود. 🔺تحولات پس از هفت اکتبر و برجسته‌تر شدن بحث نفوذ اسرائیل در واشنگتن تا حدی باور مذکور را اصلاح کرد، اما به نظر می‌رسد هنوز در تهران این امید وجود دارد که با فشار بر ترامپ می‌توان پرونده‌های کنونی با اسرائیل را کاملا خاتمه داد. @philadelphia_america

♦️ترامپ و بازار نفت چگونه با یکدیگر به تعادل رسیده‌اند؟ ▪️آتلانتیک #تهران_ریویو #جنگ_رمضان 🔸جهان تقریباً مطمئن است که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ هر روز ممکن است به جنگ با ایران پایان دهد. اما خود ترامپ مدام تأکید می‌کند که برای این کار عجله‌ای ندارد. در تمام این مدت نیز بازار نفت به شکلی عجیب آرام باقی مانده است. این سه واقعیت در حقیقت به هم مرتبط‌اند. وقتی جنگ آغاز شد، کارشناسان هشدار دادند که اگر تنگه هرمز بیش از چند هفته بسته بماند، قیمت نفت به ۱۵۰ یا حتی ۲۰۰ دلار در هر بشکه خواهد رسید. اما با وجود گذشت سه ماه از بسته‌بودن تنگه قیمت هر بشکه نفت خام برنت حدود ۹۴ دلار باقی مانده؛ رقمی که فاصله زیادی با قیمت آن در اوایل مارس، کمی پس از شروع جنگ، ندارد. 💢عقب‌نشینی ترامپ در آستانه‌های انفجار قیمتی 🔹طی سه ماه گذشته، بازار جهانی نفت ظاهراً بر این فرض عمل کرده که دیر یا زود تنگه هرمز باز خواهد شد و جریان نفت دوباره از سر گرفته می‌شود. این فرض نیز بر یک باور عمیق‌تر استوار است: اینکه ترامپ نهایتاً وقتی فشار اقتصادی بیش از حد بالا برود، عقب‌نشینی خواهد کرد. این همان نظریه معروف «TACO» درباره شیوه تصمیم‌گیری ترامپ است؛ مخفف جمله یعنی «ترامپ همیشه جا می‌زند». اما این منطق در عمل به شکلی خطرناک دوری و خودتقویت‌کننده شده است. قیمت‌ها پایین مانده‌اند چون سرمایه‌گذاران انتظار دارند ترامپ پیش از آنکه قیمت‌ها بیش از حد بالا برود جنگ را متوقف کند؛ اما دقیقاً به‌دلیل پایین‌ماندن قیمت‌ها، ترامپ فشار کمتری برای پایان‌دادن به جنگ احساس می‌کند. در واقع، به‌نظر می‌رسد رئیس‌جمهور فهمیده که تنها با اشاره‌های گاه‌به‌گاه به احتمال توافق صلح می‌تواند بازار نفت را آرام نگه دارد. 🔹در حالت کلی، این باور که ترامپ در برابر فاجعه اقتصادی عقب‌نشینی می‌کند، بی‌اساس نیست. پس از آنکه ترامپ در آوریل ۲۰۲۵ تعرفه‌های موسوم به «روز آزادی» را اعلام کرد، بازار سهام ظرف چند روز هزاران میلیارد دلار ارزش خود را از دست داد. سپس، همزمان با اجرایی‌شدن تعرفه‌ها، سرمایه‌گذاران بازار اوراق قرضه شروع به فروش اوراق خزانه آمریکا کردند و نرخ بهره به‌شدت افزایش یافت. تنها ۱۳ ساعت پس از آغاز سیاست تجاری جدیدش، ترامپ عقب‌نشینی کرد و تعلیق ۹۰روزه تعرفه‌ها را اعلام نمود. 🔹سپس در ۲۸ فوریه، آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کردند. قیمت نفت برنت ظرف کمی بیش از یک هفته از حدود ۷۰ دلار به نزدیک ۱۲۰ دلار رسید. اما در ۹ مارس، ترامپ اعلام کرد که بحران «تقریباً کاملاً حل شده» و تنگه هرمز بازگشایی شده است؛ در حالی که در واقع چنین اتفاقی رخ نداده بود. پس از این اظهارات، قیمت نفت دوباره به زیر ۹۰ دلار سقوط کرد و به‌نظر می‌رسید نظریه TACO بار دیگر تأیید شده است. 🔹اما این بار ترامپ واقعاً عقب‌نشینی نکرد. جنگ ادامه یافت. قیمت نفت دوباره آرام‌آرام بالا رفت و از ۱۱۰ دلار عبور کرد. در همین زمان، ترامپ اعلام کرد دولتش «گفت‌وگوهای بسیار خوب و سازنده‌ای» با ایران برای پایان جنگ داشته است. بار دیگر قیمت نفت سقوط کرد و به حدود ۹۵ دلار رسید. این الگو بارها تکرار شد: افزایش قیمت نفت، سپس وعده قریب‌الوقوع بودن توافق صلح، بعد سقوط قیمت‌ها، و در نهایت ادامه جنگ بدون هیچ توافقی. 💢تصور معامله‌گران از آینده تنش مثبت است 🔹در نهایت مشخص شد نظریه TACO دو محدودیت اساسی دارد. نخست اینکه می‌تواند خودش را خنثی کند. معامله‌گران نفت تصور می‌کنند افزایش قیمت‌ها ترامپ را مجبور به پایان جنگ خواهد کرد؛ اما همین تصور باعث می‌شود قیمت نفت آن‌قدر بالا نرود که واقعاً چنین فشاری ایجاد شود. دوم اینکه این نظریه به‌آسانی قابل سوءاستفاده است. ترامپ احتمالاً فهمیده بازارها انتظار دارند او جا بزند. بنابراین، هر زمان قیمت‌ها بالا می‌رود، فقط کافی است وانمود کند که به‌زودی کوتاه خواهد آمد تا بازار آرام شود. 💢بازی ترامپ نمی‌تواند دائمی باشد ✅با این حال، تحلیلگران تأکید می‌کنند که این وضعیت نمی‌تواند برای همیشه ادامه پیدا کند. بازارها کم‌کم در حال فهمیدن الگو هستند. جانستون اشاره می‌کند که تأثیر اظهارات ترامپ درباره صلح بر قیمت نفت به‌مرور کاهش یافته، زیرا معامله‌گران به این بازی عادت کرده‌اند. مهم‌تر از آن، قانون عرضه و تقاضا نهایتاً خود را تحمیل خواهد کرد. کشورها به‌سرعت در حال مصرف ذخایر نفتی انباشته‌شده خود هستند و ممکن است طی یک ماه آینده این ذخایر رو به پایان برود. در آن زمان، نفت کافی برای پاسخ به تقاضا وجود نخواهد داشت. ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

💢اطلاعات احتمالاً بدرد بخور! 🔹آمریکا پس از جنگ جهانی دوم در چهار جنگ شکست خورده یا نتوانسته است اهداف اصلی خود را کاملاً محقق کند: ۱. جنگ کره ۲. جنگ ویتنام ۳. جنگ عراق ۴. جنگ افغانستان 🔹در هیچکدام از این چهار مورد، رئیس جمهور شروع کننده جنگ، آن را به پایان نرسانده بلکه رئیس جمهور بعدی چنین کاری کرده است ۱. جنگ کره (آغازکننده: هری ترومن – پایان‌دهنده: دوایت آیزنهاور) ۲. جنگ ویتنام (آغازکننده: لیندن جانسون – پایان‌دهنده: ریچارد نیکسون) ۳. جنگ‌های عراق و افغانستان (آغازکننده: جرج بوش پسر پایان‌دهنده جنگ عراق: باراک اوباما / پایان‌دهنده جنگ افغانستان: جو بایدن) 🔹اما علت چیست؟ اعتبار خیلی اهمیت دارد. روسای جمهور در ابتدای جنگ اهدافی را علنا تعیین می‌کنند و با اعتماد به نفس بالا وعده تحقق آن‌ها را می‌دهند. حال عقب‌نشینی از آن اهداف هزینه سیاسی سنگینی دارد. به همین دلیل وارد یک جنگ فرسایشی می‌شوند. لیندن جانسون یک سال مانده به پایان ریاست جمهوری خود و در اوج بحران ویتنام با غرور از تشدید تنش و اعزام نیرو به میدان نبرد حرف می‌زد! 🔹ما می‌توانیم راجع به این بحث کنیم که خواسته‌های ایران چه باشد و نباشد که بحثی کلیدی و مهمی است. ولی وقتی آمریکا قصد عقب‌نشینی از برخی مواضع اساسی خود را نداشته باشد، نمی‌توان انتظار پایان جنگ داشت. این انعطاف‌ناپذیری در مورد فرد متکبری همچون ترامپ بدتر است. به همین دلیل برایم دشوار است که بتوانم نقطه پایانی را برای این جنگ در دوران ترامپ تصور کنم، واقعاً نمی‌دانم چگونه خواهد بود. 🔹آیا این یعنی جنگ تا پایان ریاست جمهوری ترامپ ادامه پیدا می‌کند؟ کار تحلیل‌گر پیش‌بینی نیست، بلکه بررسی احتمالات و سناریوها است. ممکن است پیش‌فرض برخی این باشد که هر اتفاقی بیافتد (عقب‌نشینی ایران یا آمریکا) بالاخره جنگ در چندماه آینده به پایان می‌رسد. با توجه به محاصره دریایی ایران یا انتخابات میان‌دوره‌ای احتمال آن وجود دارد، اما نمی‌توان آن را پیش‌فرض دانست. چه بسا جنگ ایران و آمریکا به سرنوشت جنگ روسیه و اوکراین دچار شود و به طول بیانجامد تا سرانجام یک رئیس جمهور دیگر در آمریکا آن را خاتمه دهد. باید خود را برای شرایطی آماده کنیم که در آن متأسفانه جنگ تبدیل به بخشی از زندگی ما می‌شود. @philadelphia_america

🔴 فاکس‌نیوز به نقل‌ از مقامات آمریکایی: "مذاکره‌کنندگان آمریکایی و ایرانی به توافق اولیه‌ای در مورد تفاهم‌نامه ۶۰ روزه برای تمدید آتش‌بس و آغاز مذاکرات در مورد برنامه هسته‌ای تهران دست یافته‌اند." 🆔 @Americana_ir

— Barak Ravid timeline of Axios reports on an ‘imminent deal’. @Middle_East_Spectator