𝓛𝗎𝗇𝖺𝗋𝗂𝖺
الذهاب إلى القناة على Telegram
𝖢𝗁𝖺𝗌𝗂𝗇𝗀 K-𝗉𝗈𝗉 𝗏𝗂𝖻𝖾𝗌 𝗎𝗇𝖽𝖾𝗋 𝗍𝗁𝖾 𝓜𝗈𝗈𝗇𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍. 𝗍𝖺𝗅𝗄 ? ? @slunariabot
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
401
المشتركون
-124 ساعات
+87 أيام
+9030 أيام
أرشيف المشاركات
402
Repost from vampire blood 🆕🆕
یه ناناز بیاد بشیم 375 تا
عدد بزارین فور کنم
29 سبتمبر, 18:52
01 أكتوبر, ~14:45
402
Repost from ангел-хранитель
یه چندتا بال سوخته میان آمار اینجا مثل قبل شه؟
عدد بزارین باهم زیاد شیم.
29 سبتمبر, 18:51
01 أكتوبر, ~14:45
402
چه وایب پاییزی زیبایی داره
خیلییی خوشگلهه خسته نباشی عزیزمم
29 سبتمبر, 18:43
01 أكتوبر, ~14:45
402
Repost from N/a
𝖸︎𝗈𝗎 𝖺𝗋𝖾 𝗍𝗁︎𝖾 𝗄︎𝗂𝗇︎𝖽 𝗈𝖿︎ 𝖻︎𝖾𝖺𝗎𝗍𝗒 𝗍𝗁︎𝖺𝗍 𝗇︎𝖾𝗏︎𝖾𝗋 𝖿︎𝖺𝖽𝖾𝗌, 𝗍𝗁︎𝖾 𝗄︎𝗂𝗇︎𝖽 𝗈𝖿︎ 𝗅︎𝗈𝗏︎𝖾 𝗍𝗁︎𝖺𝗍 𝗀︎𝗋𝗈𝗐𝗌 𝖽𝖾𝖾𝗉𝖾𝗋 𝗐𝗂𝗍𝗁︎ 𝗍𝗂𝗆︎𝖾, 𝖺𝗇︎𝖽 𝗍𝗁︎𝖾 𝗄︎𝗂𝗇︎𝖽 𝗈𝖿︎ 𝗉𝖾𝗋𝗌𝗈𝗇︎ 𝗐𝗁︎𝗈 𝗋𝖾𝗆︎𝗂𝗇︎𝖽𝗌 𝗍𝗁︎𝖾 𝗐𝗈𝗋𝗅︎𝖽 𝗍𝗁︎𝖺𝗍 𝗍𝗋𝗎𝖾 𝖻︎𝖾𝖺𝗎𝗍𝗒 𝗂𝗌 𝗇︎𝗈𝗍 𝗃︎𝗎𝗌𝗍 𝖺𝖻︎𝗈𝗎𝗍 𝖺𝗉𝗉𝖾𝖺𝗋𝖺𝗇︎𝖼︎𝖾, 𝖻︎𝗎𝗍 𝖺𝗅︎𝗌𝗈 𝖺𝖻︎𝗈𝗎𝗍 𝗄︎𝗂𝗇︎𝖽𝗇︎𝖾𝗌𝗌, 𝗉𝖺𝗌𝗌𝗂𝗈𝗇︎, 𝖺𝗇︎𝖽 𝗍𝗁︎𝖾 𝗅︎𝗂𝗀︎𝗁︎𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻︎𝗋𝗂𝗇︎𝗀︎ 𝗂𝗇︎𝗍𝗈 𝗈𝗍𝗁︎𝖾𝗋 𝗉𝖾𝗈𝗉𝗅︎𝖾'𝗌 𝗅︎𝗂𝗏︎𝖾𝗌. 𝖨︎𝖿︎ 𝗅︎𝗈𝗏︎𝖾 𝖼︎𝗈𝗎𝗅︎𝖽 𝗍𝖺𝗄︎𝖾 𝖺 𝖿︎𝗈𝗋𝗆︎, 𝗉𝖾𝗋𝗁︎𝖺𝗉𝗌 𝗂𝗍 𝗐𝗈𝗎𝗅︎𝖽 𝗅︎𝗈𝗈𝗄︎ 𝖺 𝗅︎𝗂𝗍𝗍𝗅︎𝖾 𝗅︎𝗂𝗄︎𝖾 𝗒𝗈𝗎. 🤎
29 سبتمبر, 18:43
01 أكتوبر, ~14:45
402
Repost from 𝑽ē𝑵𝑶𝑹
+1
الستور یبار گفت: « اینکه یه لبخند میبینی، دلیل نمیشه بدونی پشتش چیه، لبخند ابزار باارزشیه؛ به دوستات روحیه میده، دشمنات رو گیج میکنه و نشون میده که مهم نیست چه چیزی سدت قرار میگیره، تو همچنان آرومی و اوضاع رو تحت کنترل داری. »
29 سبتمبر, 18:42
01 أكتوبر, ~14:45
402
Repost from 𝑽ē𝑵𝑶𝑹
+1
با هرکی مث خودش باشم؟ نه امکان نداره من اونجوری دوهزاری باشم.
29 سبتمبر, 18:42
01 أكتوبر, ~14:45
402
Repost from روحِ ســوختـه؛
زندگی؟ کدام زندگی؟ همانی که برباد رفته؟
آن روز، او از من پرسید: «به نظر تو، زندگی چیست؟» من در پاسخ به این پرسش، بسیار تأمل کردم؛ اما پس از گذشتِ دقایقی، به او گفتم: «زندگی؟ کدام زندگی؟» او به زدنِ لبخندی سرد و غمگین بسنده کرد؛ اما هر دو میدانستیم که پاسخِ من، چیزهای بسیاری را در خود جای داده بود؛ چیزهایی که هیچکدام قادر به یادآوریشان نبودیم. بله! در زندگیِ همهی آدمها، اتفاقاتِ گوناگونِ ناگوار، شاد، یا شاید بیهیچ حسِ خاصی رخ میدهد؛ اما زندگیِ من... از همان بدوِ تولد، نابود شده بود! انگار بندِ نافم را با پوچی و بدبختی بریده بودند! زندگیام چنان بود که هرچه در آن کاوش میکردی، هیچ شادی یا لبخندِ زیبایی نمییافتی! آخر این هم شد زندگی؟ معلوم است که نه، من و نسلِ من، فقط مردگانی هستیم که گور و کفن ندارند! میپرسی چرا؟ بگذار برایت بگویم! چون هر نفسی که من و تو میکشیم، فقط نشان میدهد که ما همان مردگانی هستیم که گور ندارند، کفن ندارند، آزادی ندارند؛ اما بدبختی؟ تا دلت بخواهد! به جوانانِ دیگر کشورها نگاه میکنم و آه، چه حسرتی میخورم! آخر مگر میشود جوانی اینقدر بیدغدغه باشد؟ اینقدر شاد، اینقدر غافل از اینکه روزی، او هم ممکن است به مردهای بیکفن تبدیل شود؟ انصاف نیست... آخر مگر ما فرقمان با آنها چه بود؟ چه شد که ما اینگونه زاده شدیم و آنها آنگونه؟ چه کسی این خط را کشید؟ کسی که این خط را کشید.. با خود نگفت آنها نیز جوانند؟... حق زندگی، خوشبختی دارند و شاید دلشان خواست طمع شادی را بکشند؟ نمیدانم. نمیدانم... شاید واقعاً بندِ نافِ من و شما را با بدبختی و پوچی بریده باشند! شما؟ شما که غریبه نیستید، پس بگذارید رک بگویم: اینجا، ما چیزی به نام زندگی نداریم! ما اینجا فقط میتوانیم دوام بیاوریم و همهچیز را به لیستِ حسرتهایمان اضافه کنیم. نمیدانم، اما خسته شدهام از اینکه هر بار چیزی در زندگیام درست نمیشود، تنها واکنشِ من این باشد که بگویم: «نمیشود دیگر... شاید در زندگیِ بعدی.» اما اگر زندگیِ بعدی وجود نداشت، چه؟ من و تو، با این جوانی که هیچچیزِ آن شبیه به جوانی نبود، با این همه حسرت، درد، بدبختی و نداری... چه کنیم؟ چه کسی پاسخگویِ ماست؟ ... و در پایان، میخواهم بگویم: درست است که امید هیچگاه هیچچیز را درست نمیکند؛ اما انسان است دیگر... چه میشود کرد؟ پس امیدتان را از دست ندهید.میدانم، میدانم که این زندگیِ ما درست نمیشود؛ اما بیایید امیدِ خود را بدرقهی نسلِ جوانِ پس از خود کنیم. امید داشته باشیم که آنها مانندِ ما، مردگانی بیکفن و گور نباشند.
29 سبتمبر, 18:41
03 أكتوبر, ~18:28
402
Repost from روحِ ســوختـه؛
«В этой жизни умирать не ново, Но и жить, конечно, не новей.»
Сергей Есенин.
29 سبتمبر, 18:41
03 أكتوبر, ~18:28
