⸂رزکوچولو ⸃

هیچ‌ وقت انقدر تحت تاثیر یک فیلم نبودم. تمام ابعادش روحمو لمس کرد.

شمس: دوباره از تو می‌پرسم، تو کیستی؟ مولانا: من هیچ نیستم! شمس: خوش اشتهایی می‌کنی شمس، هیچ بودن خود چیزهایِ زیادیست. مولانا: پس من هیچ نیستم در این جهانِ هستی.

خدایی که از شمس شناختم چیز دیگری بود.

مولانا: فهم این ها بدون فهم و دانشی که منکر آنی محال است. شمس: چه سود از دانش و عقلی که سرمست نباشد از عشق! عشق.. مولانا: آرام و قرار ما را بهم ریختی شمسِ تبریزی. شمس: بنایِ این جهان بر بی‌ قراریست! مولانا: چندی باید خلوت گزینم و خاموشی اختیار کنم. شمس: خاموشی فضیلتِ بزرگیست!

دیالوگِ شمس و مولانا در مستِ عشق🎞️

مولانا: فهم این ها بدون فهم و دانشی که منکر آنی محال است. شمس: چه سود از دانش و عقلی که سرمست نباشد از عشق! عشق.. مولانا: آرام و قرار ما را بهم ریختی شمسِ تبریزی. شمس: بنایِ این جهان بر بی‌ قراریست! مولانا: چندی باید خلوت گزینم و خاموشی اختیار کنم. شمس: خاموشی فضیلتِ بزرگیست!

دیالوگِ شمس و مولانا در مستِ عشق🎞️

از ملتِ عشق باش؛ زیرا، خداوند بیش از هر سرزمینِ دیگری با مردمانِ این ملت حشر نشر دارد.

ای ساکنِ جانِ من، آخر به کجا رفتی بر خانه نهان گشتی یا سوی سما رفتی چون اهلِ دل دیدی از رخت بگردیدی چون مرغ بپریدی، ای دوست، کجا رفتی بر روح نظر کردی چون روح سفر کردی وز خلق حذر کردی، وز خلق جدا رفتی رفتی تو بدین زودی، تو بادِ صبا بودی مانندِ بویِ گل با بادِ صبا رفتی ای بادِ صبا بودی، ای مرغِ هوا بودی از نورِ خدا بودی، بر نورِ خدا رفتی ای خواجه، در این خانه چون شمع در این خانه وز ننگِ چنین خانه بر سقفِ سما رفت

مولانا در وصف شمس💌

شمس: به جرمِ سرودنِ شعر مهرِ فاسق می‌زنید! برایتان نصیحت می‌کنم کتابِ فقه‌ را بارها بخوانید، قبل از این‌که چوبِ قضاوتتان را بر سرِ دیگری به بی انصافی بلند کنید.

شمس: عشق را وادیِ امروز و فردا چه کند.