⸂رزکوچولو ⸃

دریغا، سرزمین نگون‌بخت که از به یاد آوردن خود بیمناک است. کجا می‌توانیم آن را سرزمین مادری بنامیم که گورستان ماست؛ آنجا که جز از همه‌جا بی‌خبران را خنده بر لب نمی‌توان دید؛ آنجا که آه و ناله و فریادهای آسمان‌شکاف را گوش شنوایی نیست. آنجا که اندوه جانکاه چیزی است همه‌جا یاب. و چون ناقوس عزا به نوا درآید کمتر می‌پرسند که از برای کیست، و عمر نیکمردان کوتاه‌تر از عمر گلی است که به کلاه می‌زنند و می‌میرند پیش از آنکه بیماری گریبانگیرشان شود. -شکسپیر مکبث؛ پرده چهارم، مجلس سوم

نمایش فریز مکبث فریز

اشتباه برداشت نشه من از به اشتراک گذاشتن این نمایشنامه هیچ قصد سیاسی خاصی نداشتم چون خیلی واضحه گرایش اعتقادیم چیه.

ممنون از درکتون

دریغا، سرزمین نگون‌بخت که از به یاد آوردن خود بیمناک است. کجا می‌توانیم آن را سرزمین مادری بنامیم که گورستان ماست؛ آنجا که جز از همه‌جا بی‌خبران را خنده بر لب نمی‌توان دید؛ آنجا که آه و ناله و فریادهای آسمان‌شکاف را گوش شنوایی نیست. آنجا که اندوه جانکاه چیزی است همه‌جا یاب. و چون ناقوس عزا به نوا درآید کمتر می‌پرسند که از برای کیست، و عمر نیکمردان کوتاه‌تر از عمر گلی است که به کلاه می‌زنند و می‌میرند پیش از آنکه بیماری گریبانگیرشان شود. -شکسپیر مکبث؛ پرده چهارم، مجلس سوم

نمایش فریز مکبث فریز

در بدترین ما، مقداری خوبی هست و در بهترین ما، مقداری بدی هست که هیچ یک از ما حق این را نداریم که از دیگری عیب‌جویی کنیم. -شکسپیر

اجرای تئاتر مکبث در سالن استاد سمندریان

تئاتر داریم ولی اونیکه میخوام نداریم حیف

بعضی چیزا واقعا حسرت میشن واسم چون تو تهران نیستم و اینجا انجام نمیشن

یعنی نبودم

و چقدر حسرت میخورم تهران نیستم برم اجرای تئاترش و ببینم..

هیچ تاجی آن‌قدر ارزشمند نیست که برای به‌دست‌آوردنش، آرامش روح را قربانی کنی!

بعد از خوندن تاجر ونیزی و ژانر متفاوتش انتخاب مکبث یکم ریسک بود ولی خب باز هم منو تونست به متن و داستان علاقه مند کنه. جوری که آدمی و حوائجش و به تصویر می کشه و اینکه سیری ناپذیر بودنش اون رو به دردسر میندازه. به جای فکر اون رو به عجله سوق میده و شاید انتخاب هاش اون رو به جهنمی که با دست خودش ساخته دعوت می کنه، همه و همه برام جای تفکر داشت!

گاهی بزرگ‌ترین دشمن انسان، کسی نیست که در برابرش ایستاده؛ بلکه طمعی است که درون خودش ریشه دوانده. «مکبث» اثر ویلیام شکسپیر، داستان جاه‌طلبی، قدرت، وسوسه، خیانت و عذاب وجدان هست. مکبث، سردار شجاع اسکاتلندی، بعد از شنیدن پیشگویی سه جادوگر درباره پادشاه‌شدنش، درگیر رؤیای رسیدن به قدرت میشه، همسرش هم مکبث و به تحقق این رؤیا ترغیب می‌کنه و مکبث قدم تو مسیری میذاره که بازگشت ازش به هیچ وجه آسون نیست. اما رسیدن به قدرت، آخر ماجرا نیست؛ چراکه بعد از اون، ترس، بدگمانی و عذاب وجدان کم کم زندگیش و در بر می‌گیره! به نظرم شکسپیر تو این نمایشنامه به پرسش‌هایی عمیق و فلسفی درباره ماهیت انسان می‌پردازه مثلا؛ آیا سرنوشته که انسان رو به سوی تباهی می‌کشونه یا انتخاب‌هایی که خودش انجام میده؟ آیا قدرت ارزش بهایی رو داره که برای به‌دست‌آوردنش می‌پردازیم؟

-روایتی ماندگار از سقوط انسانی است که در جست‌وجوی قدرت، آرامش و انسانیت خویش را از دست می‌دهد؛ داستانی که یادآوری می‌کند گاهی سنگین‌ترین مجازات، نه حکمی از سوی دیگران، بلکه عذاب وجدانی است که انسان در درون خود حمل می‌کند.

این اثر هم مثل تاجر ونیزی از آثار مشهور شکسپیره

-نمایشنامه مکبث،ویلیام شکسپیر

خیلی قشنگ بود

such a wow..