[gone with the sin]

جذاب و خوشگل اگه کلمه بود :

‎ من رابطه تو و دوست دخترت رو منیفست میکنم

‎ خیلی خوشم میاد مردم راجع به یچیز های خاص و جالبی تو دیلیشون میگن کلا یکم هدف دیلی هم همینه و خوندم و خیلی خوش گذشت بیشتر بذار😭😭🦦

تخم مرغ شانسی و کلی شکلات دارم

Ily😭😭😭😭😭😭

You look like something heaven forgot to keep😧

(الما تو تیک تاک فالوم کرده)

دیگه جواب هیچکس رو نمیدم یک انسان spacial هستم

می‌دونم احتمالا اینا خونده نمیشند ولی صحبت کردن راجبش برای خودم لذتبخش بود

کلا چیزی که هست اینه که جان توی این آلبوم خیلی سعی کرد درباره خودش،گذشته و ترساش صحبت کنه

و یک جای آهنگ میرسه که جان میگه حالا باید خودم رو از نو بسازم. یه جورایی از همه اون درد و رنج به این میرسه که خب..زندگی جریان داره حالا که نمیتونم گذشته رو تغییر بدم باید خودم ادامه بدم.. و این قسمت خیلی برای من دردناک تر از خشمشه، چون دیگه پذیرفته..دیگه منتظر نیست کسی بیاد و کودکی از دست رفتشو بهش برگردونه. اون زخم هنوز هست اما جان یاد گرفت که کنار بیاد با همش..

یه جورایی بنظر میاد بلاخره با تموم اون خشم و غم کنار اومده و گذاشته این احساسات ازش بیرون بیاد.

و بخش هایی که بیشتر برای من احساساتیه راجب این آهنگ اینه که جان به شدت اولش کنترل شده و آروم میخونه و هرچقدر جلو تر می‌ره صداش بیشتر میشکنه و در نهایت تبدیل به فریاد میشه

که باز هم میگه پدر من به تو احتیاج داشتم اما تو اونجا نبودی. بابای جان آلفرد لنون توی سن خیلی کم جان رو ترک کرد و سالها باهاش ارتباط نداشت انگار جان توی آهنگ دوتا از بزرگترین زخم های بچگیش رو کنار هم گذاشته