Coconut diaries

صبحِ سرماخوردگی، حس از گور برخاستن میده.

چون می‌روی بی‌من مرو.

🪟

هرکانالی رو باز می‌کنم می‌بینم همه دارن گیلمور گرلز می‌بینن، خودمم از این قائده مستثنی نیستم:))))

حمل بر خودستایی نباشه، ولی چقدر مدیای کانال رو دوست دارم…

از دیروز گلوم یه جوریه، خدا به جوونیم رحم کنه.

سپیده که سر بزند در این خزان‌زده شاید گلی بروید شبیه آنچه در بهار بوییدیم پس به نام زندگی هرگز نگو هرگز!

بله با اجازه‌تون. سال آخرم و درگیر پایان‌نامه و کارورزی.

‌ شما دامپزشکی؟ 🥲

بادمجون کباب کردم و میرزا قاسمی پختم. چای مدام دمه، دوش گرفتم و نغمه نو توی خونه پیچیده و به این فکر می‌کنم که بچه‌گربه‌های کوچه پایینی منتظر غذان و باید زودتر برم.

اگر دوباره جنگ شد و خونه نشین شدم، می‌تونید بیاید امین‌آباد ملاقاتم.

کشف جدیدم از خودم اینه که عاشق داوطلب شدنم! مهم نیست برای چه کاری، هربار کسی میگه: کی فلان کارو انجام میده؟ من زود دستمو بالا می‌برم! به همین‌صورت هفته قبل یک ارائه تو پاچه‌ام رفت که کسی نمی‌خواست انجامش بده، بعدش هم نزدیک بود مسئولیت نگهداری از یک بچه‌گربه که کنترل مدفوعش رو نداشت، به عهده بگیرم و خودمو بیچاره کنم!

🍎

🍎

شب همه بلاتکلیف‌های گل تو خونه بخیر.

برام عجیب اینه که انگار همه می‌دونن چی می‌خوان و دارن چیکار می‌کنن، فقط من نمی‌دونم دارم با زندگیم چیکار می‌کنم.

چی می‌خوام از زندگی؟ خودمم نمی‌دونم، ولی روزی سه نفر ازم می‌پرسن!

شنیدن تشویق از سمت استادم همون چیزی بود که امروز بهش نیاز داشتم.