دُژَم🪐

_ How do you show love? Me:

AI?

به امید خدا که این شوخی بیش نیست👩‍🦯

او در میانه‌ی خیابان، ناگهان از حرکت بازایستاد؛ به تنِ فرسوده‌اش اندیشید و به روانی که زیر بارِ تمامِ مشکلات، در آستانه‌ی فروپاشی بود، و از خود پرسید: آیا این، سرنوشتِ من است؟

در اینجا شرایط به‌گونه‌ای است که اگر کسی بخواهد چگونه زیستن را بفهمد، زندگی‌اش از کف می‌رود...

از مؤسسه‌ای که ترجیح می‌دهم نامش در حاشیه بماند، تماسی داشتم برای شرکت در written test؛ با تذکر اینکه حتما «محرم» نیز همراهم باشد. گویی سنجشِ دانش، بی‌حضورِ یک همراهِ شرعی(مرد)، از اعتبار ساقط می‌شود.

"کسی که خواب است را می‌شود بیدار کرد؛ اما کسی که خودش را به خواب زده نه" چقدر حق!

https://t.me/Dozham080/2443?comment=560 چقدر با این حرف موافقم❤️

بار دیگر که زنی موفق دیدید، به یاد داشته باشید که مسیر رسیدنش به آن جایگاه، بسیار سخت‌تر و ناهموارتر از چیزی بوده که به چشم می‌آید. چون او همزمان با کلیشه‌ها جنگیده، خودش را چند برابر بیشتر ثابت کرده، با محدودیت‌های نانوشته کنار آمده، زیر نگاه‌های جنسیتی در محیط کار دوام آورده، تعادل میان کار و خانه را حفظ کرده، مسئولیت مادری و خانه‌داری را هم به دوش کشیده و اصلا در مسیری قدم گذاشته که برایش هموار نشده بوده. موفقیت چنین فردی با ارزش‌تر نیست؟

بابا همچنان برنده است دوستان! راهکاری، پیشنهادی، انتقادی برای حرفه‌ای شدن من ندارید؟

Average will not be my legacy.

یک لحظه شادی، تمام عمرِ انسان را که روشن نمی‌کند؛ فقط نشان می‌دهد که تاریکی چقدر عمیق‌تر است.

نه کافی نیست، داستایفسکی عزیز… نه، نیست.

خدایا من، فقط یک لحظه شادی و خوشبختی! آیا این موهبت برای کل عمر زندگی یک انسان کافی‌ نیست؟ 📚شب‌های روشن 🖋فئودور داستایفسکی و پایان🌸

این زندگی به من یک سفر به بامیان قرض‌دار است.

"از کجا آمده‌ام، آمدنم بهر چه بود"

عاشق این آدم‌هایی‌ام که به‌محض بیدار شدن می‌روند سراغ زندگی. برای من حداقل نیم ساعت طول می‌کشد تا خودم را بازشناسایی کنم 😅

کافیه فقط به کسی اعتماد کنید… تا مرز میان «شناخت» و «توهم شناخت» فرو بریزد.