دُژَم🪐

برای آن عده‌ای که همیشه گلایه دارند که: «چرا از نویسندگان فارسی‌زبان، مخصوصاً افغان، کتاب نمی‌خوانی؟» بفرمایید… این بار رفتم سراغ‌شان. امیدوارم آخرش پشیمان نشوم. :)

آزادی بیان و آزادی قلم می تواند توسط یک قدرت بزرگتر از ما گرفته شود، اما آزادی اندیشه هرگز ! |ایمانوئل کانت|

انسان در همه جا انسان است و کسی نباید برای تغییر محل خویش در زندگی متحمل کار و رنجی گردد، بلکه بایستی برای "تربیت روح خود با یک محبت انسانی" کوشش نماید، بشر هر آنچه پایین‌تر قرار داشته باشد به همان اندازه به حقیقت زندگی و فلسفه مقدس آن نزدیکتر است. ص __ ۱۳۶ 📚دانشکده‌های من 🖋ماکسیم گورکی

مراقب سلامت‌تان در روزهای گرم پیش‌ رو باشید🌞

توده امروز هم به کمک دشمنان خود علیه دوستانش نبرد می‌کند، توده به میل و اراده خود این کار را نمی‌کند بلکه او را وادار می‌سازند. ص __ ۱۳۴ 📚دانشکده‌های من 🖋ماکسیم گورکی

زیر این پست برایم بنویسید که در چه مواردی نیاز به ویبنار دیدن دارید؟

که هر چه می‌کشیم، از کم‌سوادی‌ست.

یعنی چه که شما‌ ها اینطور باران داشته باشید و ما از گرما بپزیم؟ https://t.me/its_mine_home/4450

بینِ کانال‌های فولدر آزادی می‌گردم، همه را می‌خوانم و فقط آن‌هایی را ارج می‌نهم که با کمک هوش مصنوعی نوشته نشده‌اند. در این دورانی که هوش مصنوعی به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی ما تبدیل شده، می‌خواهم اینجا بنویسم که چرا این‌قدر نسبت به هوش مصنوعی موضع انتقادی دارم. مورد اول: هوش مصنوعی عملاً دارد جای تفکر، تحقیق و جستجوی من و شما را می‌گیرد. برای این‌که موضوع روشن‌تر شود، مثالی می‌زنم. تا همین چند سال پیش، وقتی می‌خواستیم چیزی را بفهمیم، در گوگل جستجو می‌کردیم. مقاله‌ها و دیدگاه‌های متفاوتی مقابلمان قرار می‌گرفت. ما چند متن را می‌خواندیم، مقایسه می‌کردیم، فکر می‌کردیم و در نهایت به نتیجه‌ای می‌رسیدیم. اما حالا چه می‌کنیم؟ از چت‌جی‌پی‌تی می‌پرسیم و او یک پاسخ واحد به ما می‌دهد. اینجا دو اتفاق می‌افتد: ۱. ما نمی‌توانیم کاملاً به پاسخ اطمینان داشته باشیم، چون هوش مصنوعی قرار نیست همیشه درست بگوید. ۲. به ما یک پاسخ آماده و واحد می‌دهد و به‌مرور، میلِ جستجو، کنجکاوی و حتی لذتِ فکر کردن را از ما می‌گیرد؛ چه بخواهیم و چه نخواهیم. مورد دوم: هوش مصنوعی دارد «رنجِ آموختن» را حذف می‌کند. در حالی‌که بخش بزرگی از رشد انسان دقیقاً در همان مسیرِ دشوارِ جستجو، اشتباه، دوباره‌خوانی و نفهمیدن شکل می‌گیرد. وقتی برای نوشتن، فکر کردن، تحلیل کردن یا حتی احساسات‌مان دیگر خودمان زحمت نکشیم، کم‌کم ذهن‌مان ضعیف می‌شود؛ درست مثل عضله‌ای که دیگر از آن استفاده نمی‌شود. مورد سوم: هوش مصنوعی دارد «اصالت» را کم‌رنگ می‌کند. وقتی همه با یک ابزار واحد متن می‌نویسند، کم‌کم لحن‌ها شبیه هم می‌شود. نوشته‌ها دیگر از رنج، تجربه، جهان‌بینی و شخصیت واقعیِ نویسنده نمی‌آیند. من متنی را که انسانی با تمام نقص‌هایش نوشته باشد، به متنی که بی‌نقص اما بی‌روح توسط هوش مصنوعی ساخته شده ترجیح می‌دهم. مورد چهارم: وابستگی بیش از حد به هوش مصنوعی، قدرت تصمیم‌گیری مستقل را ضعیف می‌کند. وقتی برای هر سوال، هر انتخاب، هر متن و حتی هر احساس به سراغ یک ابزار برویم، کم کم توانایی تحلیل شخصی در ما کم‌رنگ می‌شود. شما انسانی را که همیشه منتظر پاسخ آماده است در نظر بگیرید، خوب دیگر کمتر جرأتِ اشتباه کردن و تجربه کردن خواهد داشت. مورد پنجم: هوش مصنوعی می‌تواند رابطه ما با هنر و ادبیات را سطحی کند. نوشتن که فقط تولید جمله نیست؛ بخشی از کشفِ خودِ انسان است. وقتی شعر، داستان، متن یا حتی دردهای‌مان را به ماشین واگذار کنیم، شاید چیزی سریع‌تر تولید شود، اما آیا واقعاً چیزی «زیسته» خلق شده است؟ شاید بزرگ‌ترین خطر هوش مصنوعی این نباشد که جای انسان را بگیرد، بلکه این باشد که انسان‌ها کم‌کم از فکر کردن، جستجو کردن، اشتباه کردن و خلق کردن دست بکشند. بله، ما به ابزاری رسیده‌ایم که می‌تواند در چند ثانیه پاسخ بدهد، اما هیچ پاسخی نباید جای رنجِ فهمیدن را بگیرد.

"آرزوی کم نداریم آرزو که کم نمیشه"

*درخواست همکاری 🌱* ما حدود ۱۸ هزار سیت خالی کورس‌های Coursera برای بانوان داریم که متأسفانه ممکن است ضایع شوند. همکاری شما این است که تا جایی که می‌توانید، به هر شکل ممکن این فرصت را همه‌رسانی کنید تا دختران بیشتری بتوانند ثبت‌نام کرده و از این فرصت آموزشی استفاده کنند. شاید یک پیام ساده شما، مسیر آینده یک دختر را تغییر بدهد. کانال واتسپ : https://whatsapp.com/channel/0029Va8I8apJ93wQs9X7Ej2i *لینک ثبت‌نام*: https://forms.gle/JsKyk2kMWVVsSkiN7

https://raiwrite.com/workshops لینک این ویبنار را می‌توانید از این آدرس بگیرید🌸

بسیاری از تصمیم‌های اشتباه، دلخوری‌ها و آشفتگی‌های ما از جایی آغاز می‌شود که احساسات‌مان را نمی‌شناسیم. در ویبنار «کنترل احساسات و هیجانات» تلاش می‌کنیم یاد بگیریم چگونه احساسات خود را بهتر درک کنیم، آرام‌تر واکنش نشان بدهیم و آگاهانه‌تر زندگی کنیم. 🗓 شنبه ۱۶ می ⏰ ساعت ۸ تا ۹ شب 👩‍⚕ ارائه‌کننده: خانم نیلوفر نوری — روانشناس 💻 برگزارى در Google Meet برای دریافت لینک جلسه، پیام بگذارید. منتظر حضور ارزشمندتان هستیم. ✨

دوستان عزیز، بر اساس نظرسنجی‌ای که پیش‌تر داشتیم، ویبنارهای ما به ترتیب در سه بخش ذیل برگزار خواهد شد: مدیریت احساسات و هیجانات تفکر نقادانه گوش دادن فعال برای برگزاری هرچه بهتر اولین جلسه، خوشحال می‌شویم زمان مناسب خود را با ما شریک سازید. لطفاً در نظرسنجی پایین شرکت کنید تا بتوانیم مناسب‌ترین زمان را برای همه انتخاب کنیم. پیشاپیش از همکاری و همراهی شما سپاسگزاریم.🍀

"خوشا به کنج اتاقم، خوشا جهان خودم"

امروز هم، مثل بسیاری از روزهای دیگر، حدود چهل دقیقه میان پادکست‌ها گشتم تا چیزی پیدا کنم که واقعاً ارزش شنیدن داشته باشد؛ اما باز هم آن حسِ «این همان چیزی‌ست که دنبالش بودم» را پیدا نکردم. با این حال، اگر قرار باشد دو پادکست فارسی را معرفی کنم که تاثیر عمیقی روی فکر و زندگی انسان می‌گذارند، انتخاب من بدون تردید: «انسانک» و «آوای فلسفه» است. حالا دوست دارم از شما بشنوم؛ شما چه پادکستی را پیشنهاد می‌کنید که بعد از شنیدنش، چیزی در ذهن یا نگاه‌مان تغییر کند؟ اسمش را زیر این پست برایم بنویسید. 🍀