رهپـو
Kanalga Telegram’da o‘tish
157
Obunachilar
-124 soatlar
-127 kun
-17730 kun
Postlar arxiv
157
Repost from استرپتوڪوڪوسـ نومونیا .
یک سال جنگیدم؛
حتی وقتی صدای انفجار و پدافند، شیشهها را میلرزاند، من نشستم و ورق زدم.
هر اتفاقی افتاد، هرچقدر سخت شد، درسو ول نکردم.
و حالا بالاخره تمام شد.
نه با شانس، نه با آسونی؛
با دوام آوردن. با ادامه دادن. با جا نزدن.
کنکور تمام شد؛
اما چیزی که از من موند، کسیه که فهمید حتی در بدترین شرایط هم میشه ادامه داد.
این باشد پایان کار کنکوریِ من :) .
157
Part ¹: 9/30 – 10/45
Part ²: 11/00 – 12/15
Part ³: 12/30 – 1/45
🦋
Part ⁴: 2/15 – 3/30
Part ⁵: 3/45 – 5/00
Part ⁶: 5/15 – 6/30
🦋
Part ⁷: 7/00 – 8/15
157
Repost from N/a
یک وقتایی؛
یک سِری عادت هایی که ما داریم، مَسیر رو برامون سخت تر میکنن
توقع هایی که داریم؛ روحیه مون رو رنج میدن
فکر هایی که داریم؛ ذهنتون مون رو درگیر میکنن
اما واقعا سخته رها کردن یک سِری چیزا؟
یا ما داریم سختش میکنیم؟
157
من بیشتر قسمتای کتابای که میخونم و خوشم میاد رو تو یه دفتر مینویسم..
و هروقت حالم خوب نبوده رفتم سراغ اون دفتر و همیشه یه جمله از اون دفتر نجاتم داده ، امروز هم این تیکه از ملت عشق حالمو خوب کرد ؛)
157
نگران این موضوع نباش که جاده و مسیر تو را به کجا خواهد برد..
در عوض روی اولین گام متمرکز شو اولـین گـام سخت ترین قسمت مسیر و همان چیزی است که بر عهده توست .
هنگامی که آن گام را برداشتی، بگذار هر
چیز روال طبیعـی خود را طی کند و تمام چیزهای دیگر در پی خواهد آمد.
خود را به دست جریان حوادث نسپار
خود جریان باش!
شمس | ملت عشق
157
بنظرم علاوه بر ادامه دادن و استمرار داشتن شروع کردنم هم سخته..
اینکه بتونی کمالگرایی رو بزاری کنار و فقط شروع کنی و سعی کنی اون استمراره رو هم حفظ کنی اسون نیست!
