‌ ‌ ‌‌‌در امتـدادِ رؤیـا ‌ ‌

i'm not afraid of my legs getting hurt in the middle of the game or shortness of breath making it hard to move. but if one day i lose your shadow beside me on the field, i'll lose my way forever‌.

ch. 1 ch. 2 ‌ch. 3 ‌ ch. 4 ch. 5 ‌ ch. 6 ch. 7 ch. 8

Part 3

Warning: smut, erotic

ꫂ᭪݁ 𝓕𝓪𝓵𝓵 𝓲𝓷 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷⋆˚࿔

Enha x F.reader

#Heehoon

سونگهون، مثل همیشه، با لحنی که سر‌به‌سر سونو میذاشت صداش رو بلند کرد. -کیم سونو~ سونو مشغول عکس گرفتن از خودش بود پس طبق معمول به پسر بی محلی کرد اما اون آروم نمیشد و مدام صداش می‌زد. سونو گوشیش رو پایین گرفت و اخم کرد. -چی میخوای هیونگ؟ میشه بذاری دو دقیقه به حال خودم باشم؟ سونگهون که بالاخره موفق شده بود توجه پسر کوچیکتر رو جلب کنه، با خوشحالی لبخند زد و دوربینِ توی دست هاش رو تکون داد. -بیا اینجا. بیا من ازت عکس بگیرم. توجه سونو بالاخره روی دوربین نشست و چشم های کنجکاوش برق زد. به سونگهون نزدیک شد و گردنش رو جلو کشید، اونقدر جلو که چشم هاش رو‌به‌روی لنز دوربین قرار گرفت. نیشخند سونگهون کم کم جمع شد و ناخواسته دوربین رو بیشتر به سمت خودش کشید که سونو ناله‌ای کرد و دوباره صورتش رو تا رسیدن به لنز جلو برد. -یه جوری ازم عکس بگیر که رنگ چشمام معلوم باشه. چشمام خیلی خوش رنگن‌؛ شاهکار! سونگهون به اجبار خندید و زیرلب زمزمه کرد "واقعا هم شاهکار". گوش های سونو تکون خورد و سونگهون توی همون لحظه شاتر دورببن رو فشرد. عکس ثبت شد و سونو با ذوق دوربین رو از دست سونگهون کشید. روی مبل نشست و دستش رو موقع نگاه کردن به عکس، طرف سونگهون کج کرد. -ببین! ببین چقدر خوب شد! گوشه‌ی انگشت سونو به یکی از دکمه ها خورد و عکس بعدی توی صفحه نمایش داده شد. چشم های سونو و سونگهون همزمان درشت شد و پسر بزرگتر برای پس گرفتن دوربین تلاش کرد. سونو خودش رو به ته مبل رسوند و کف دستش رو به سمت سونگهون گرفت. -این چیه؟ داشتی از من عکس می‌گرفتی؟ سونو دکمه رو فشرد و عکس بعدی. بعد از اون، و حتی بعد تر. -یا~ پارک سونگهون..‌. صداش زد و هوا رو توی لپ هاش کشید. بالاخره چشماش رو از صفحه‌ی دوربین جدا کرده بود و داشت چشمای سونگهون رو تماشا می‌کرد‌. -میتونم بهت توضیح بدم. سونو مچ پسر بزرگتر رو گرفت و اونو روی خودش کشید. -تو واقعا فکر می‌کنی که من یه شاهکارم؟ لحنش رگه هایی از شوخی و اضطراب رو داشت. منتظر موند تا سونگهون بهش بخنده و پسش بزنه اما پسر بزرگتر کاملا روش خم شد و سونو رو وادار کرد تا خودش رو پایین بکشه و دست هاش رو پشت بدنش ستون کنه. -نمیخوام به سوالت جواب بدم. سونو لبش رو گزید. نفس هاش با نفس های نزدیک سونگهون تلفیق شده بود و داغی صورتش رو حس می‌کرد. -ازت بدم میاد... نرم و زیر لب زمزمه کرد و چشم هاش رو دزدید. -واقعا؟ پسر بزرگتر، نجوا کرد و لب های رو‌به‌روش رو بوسید.

Sunghoon, as always, raised his voice in the teasing tone he reserved for Sunoo. “Kim Sunoo~” Sunoo was busy taking pictures of himself, so as usual, he ignored the older boy. But Sunghoon wouldn’t stop and kept calling his name. Sunoo lowered his phone and frowned. “What do you want, hyung? Can you leave me alone for two minutes?” Sunghoon, finally having succeeded in getting the younger boy’s attention, smiled happily and shook the camera in his hands. “Come here. Let me take pictures of you.” Sunoo’s attention finally landed on the camera and his curious eyes lit up. He walked closer to Sunghoon and stretched his neck forward—so close that his eyes ended up directly in front of the camera lens. Sunghoon’s grin slowly faded and he unconsciously pulled the camera a little closer to himself, making Sunoo let out a small complaint before leaning forward again until his face reached the lens. “Take a picture where you can see my eye color properly. My eyes are really pretty—masterpieces!” Sunghoon laughed awkwardly and muttered under his breath, “They really are masterpieces.” Sunoo’s ears twitched, and at that exact moment Sunghoon pressed the shutter button. The picture was taken, and Sunoo excitedly snatched the camera from Sunghoon’s hands. He sat down on the couch and tilted the camera toward him while looking through the photos. “Look! Look how good it turned out!” The edge of Sunoo’s finger brushed one of the buttons and the next picture appeared on the screen. Both Sunoo and Sunghoon’s eyes widened at the same time, and the older boy tried to take the camera back. Sunoo moved all the way to the back of the couch and held out his palm toward Sunghoon. “What’s this? Were you taking pictures of me?” Sunoo pressed the button again. And the next picture. And after that… and even more. “Ya~ Park Sunghoon…” he called his name and puffed out his cheeks. Finally, he looked away from the camera screen and stared into Sunghoon’s eyes. “I can explain.” Sunoo grabbed the older boy’s wrist and pulled him toward himself. “Do you really think I’m a masterpiece?” His tone carried traces of both joking and nervousness. He waited for Sunghoon to laugh at him and brush it off, but instead the older boy leaned completely over him, making Sunoo lean back and brace himself with his hands behind him. “I don’t want to answer your question.” Sunoo bit his lip. His breaths mixed with Sunghoon’s close breaths, and he could feel the heat in his face. “I hate you…” he whispered softly under his breath and looked away. “Really?” the older boy whispered back and kissed the lips in front of him.

Yunki | two shot | smut | romance | @MaLiliumbot

𝘛𝘩𝘪𝘴 𝘴𝘵𝘰𝘳𝘺 𝘩𝘢𝘴 𝘵𝘸𝘰 𝘱𝘢𝘳𝘵𝘴, 𝘢𝘯𝘥 𝘧𝘰𝘳 𝘯𝘰𝘸 𝘺𝘰𝘶 𝘤𝘢𝘯 𝘳𝘦𝘢𝘥 𝘗𝘢𝘳𝘵 1. 𝘊𝘰𝘶𝘱𝘭𝘦 : #JayWon