حِرمان

گاهی بدون دلیل خاصی، حالم خوبه. شاید این خودش یه دلیل خوشحال کننده باشه.

همیشه فکر میکردم‌ اگه بری نابود میشم، زندگیم از هم میپاشه، امیدم رو از دست میدم... اما دقیقا برعکس شد! رفتنت باعث شد دردی رو توی قلبم تحمل کنم که به یه بی حسی ختم بشه، من دیگه هیچی حس نمیکنم :)، دیگه هیچکس نمیتونه بهم آسیب بزنه چون چیزی نمونده که بخواد بهش اسیب برسونه، یجورایی میتونم بگم باعث شدی قوی تر شم، روی زندگی خودم بیشتر تمرکز کنم، بهترش کنم... حالا هم که برگشتی دیگه خیلی دیر شده، من دیگه اون آدمی که دوست داشت نیستم.

دست از سرزنش خودت بردار، تو باغبون بدی نبودی، گلت فصلی بود.

تقریبا از اکثر چیزهای عام پسند خوشم نمی‌آید و سلیقه من نیستند! من شیفته چیزهایی می‌شوم که عمیق، اصیل و دور از تایید جمع‌اند.

با این بچه های مردمی که من میبینم، مامانم باید منو بذاره رو سرش حلوا حلوا کنه

🤍

+

احمق منم که وسط این جماعت تشنه‌ بازی‌ روانی، دنبال شفافیت و رو راستی میگردم.

یک روز برای یک نفر کفایت میکنی بدون هیچ تلاش و خستگی.

آدم میتونه همزمان که داره برای آینده برنامه ریزی میکنه به این فکر کنه چجوری یه شب بره تو گاردیل..

من آدم نرفتنم، همیشه تلاش میکنم تا آخرین ذره‌ احساسم پای آدما بمونم ولی وقتی دلسرد شدم، آتیشمم بزنن دیگه اون آدمی که برای خوشحالیشون هر کاری میکرد نمیشم.

+++

الان دیگه خوشگل و خوشتیپ زیاده سعی کنید جالب باشید و امن.

آدما میتونن همه‌چی رو ازت بگیرن، حتی خودِ تو رو.