کافه دکلمه

  تو چه بودی که تو را دیدم و دیوانه شدم؟ ساکن بی رمق گوشه میخانه شدم ز همه غیر خودت رَستم و بیگانه شدم رانده از هر گذر و کوی و بَر و خانه شدم عاشق بوی گل و شبنم و گلخانه شدم تو که بودی که تو را دیدم و پروانه شدم؟ به تو دل بستم و من عاشق مردانه شدم مست آن گیسو‌ و آن ابرو و آن شانه شدم همچو مجنون مَثَل قصه و افسانه شدم محو آن خال لب و صورت دردانه شدم تو چه کردی که‌ چنین شاعر رَندانه شدم بیت ها را به دلم گفتم و ویرانه شدم

پدر، من با تو یک قلۀ استوار بودم. بی تو... با کوچکترین نسیم می‌لرزم. نبودنت را قفسۀ سینهام فراوان فریاد می‌زند. #به_یاد_پدر🥀

#روح_تمام_پدران_آسمانی_شاد

  ‍ نمی باران، کمی شعر و، دمی آواز میخواهم نوای دلربای  پرده‌های ساز میخواهم جهان درجنگ‌و دل تنگ‌و، پرنده خسته از هرسنگ فضای سبز امیدی که شد دلباز میخواهم دراین دوران ِ غم‌جولان ِ بغض‌افشان ِ بی‌پایان زمانی را که عشق از نو کنم آغاز میخواهم قفس ترس‌و، نفس‌حبس‌و، عَبس در صورت هرکس برای کوچ از این وحشت، پَر ِ پرواز میخواهم پُر از سلّول ِ تردیدم، اسیر ِ سایه‌‌روشنها برای ردشدن از شک،دوچشم بازمیخواهم خدایا سینه‌ی کشتیِ عمر از درد پُربار است نگاه ِ ساحلی را محض ِ باراَنداز میخواهم امیدی نیست در دست ِ خدای مُهر و سجّاده که من از دستهای خالیَم اعجاز میخواهم

هر شب ای دل گفتگوی زلف جانان میکنی خود پریشانی و ما را هم پریشان میکنی #مولانا شبتون آروم⭐️⭐️⭐️

دنیاے ما دنیاے روابط آدم ها با آدمهاست دنیاے روابط نقاب ها با نقابهاست....🎭

من بالای آسمان این شهر خدایی دیدم که هر غیر ممکنی را ممکن میکند