سایهِ‌مآه

روز 244 هر ته‌ سیگار، داستان عشقی‌ست که نتوانستم آن را حفظ کنم.

روز 243 عرضه‌شو‌ نداشتی پسرِخوب وگرنه من اینقدر عاشق بودم، جای توام‌ داشتم عشق میزاشتم وسط که فقط بمونی:)

روز 242 خواب‌هایم‌ بویِ‌ تن تو را می‌دهد. نکند آن دورترها، نیمه‌شب، مرا در آغوش می‌گیری؟

و در آخر آن چیزی را فراموش کرد که یک عمر برایش جنگیده بود..

و در آخر آن چیزی را فراموش کرد که یک عمر برایش جنگیده بود..

روز 241 جدا از همه‌چیز، تو تنها کسی بودی که همیشه قلبمو داشتی.

زخم‌ها رو نباید به هر غریبه‌ای نشون داد، جاش رو یاد می‌گیرن -خسرو شکیبایی

خدایا دودقیقه وایسا ببینم دارم چیکار میکنم و چجوری گند میزنم به زندگیم😦

ولی چقدر تکرارِ تاریخ می‌تونه زشت و دردناک باشه .

روز 240 نگاهی به سیگار بین انگشت‌هاش انداخت، بدون کام‌گرفتن ازش درحال سوختن بود و خاکستر سبک به‌سختی خودش رو نگه داشته بود تا نریزه درست مثل اون، می‌سوخت و خاکستر می‌شد و نمی‌خواست ذره‌های سوخته‌اش بریزه و از بین بره .

جدی جنس قلبِ آدم از چیه که گنجایش این همه غم و غصه رو داره و نمی‌ترکه؟

بهترین دیالوگ؟ وقتی می‌گم 'بابا' در جواب می‌گه بابا؟

و‌این‌بار‌عاشق‌تو‌نه؛ عاشق‌خاطرات‌شیرین‌ِ‌با‌تو‌بودن‌شدم.

روز 239 آسان می‌رود آن کسی که با چنگ و دندان پایبندش می‌کنی

‏بابای من هنوز بعد 30 سال زندگی با مامانم لاس میزنه بعد پسر مردم فکر میکنه با یه هفته میتونه کارو جمع کنه، بیدارشو بابا

‏کسخل من خودشیفته‌ام کسیو از خودم بهتر نمیبینم که بخوام حسودی‌ کنم.

روز 238 "یادت که نمیره مگه نه؟" مگه میشه اون لمس ها، نگاه ها، حس ها رو از یاد ببری ..

چه‌بد‌باختمت‌منی‌که‌داشتم‌فقط‌بُردُقبول

نه روشنی، نه تاریکی، من در لبه‌ی هردو ایستاده‌ام .‌