VØɌŦɆX

بی‌رحم می‌شود کسی که میداند، از ته دل دوستش داری!

شرایط بهونه ست اگه یکی واقعا بخوادت، ولت نمی‌کنه!

سرعت از چشم افتادنتون واقعا صد از صد

غم و افسوس به آدمی فرصت اندیشیدن نمی‌دهد! پس برای نادان‌نگه‌داشتن انسان، می‌بایست او را در اندوه زندانی کرد.

روحمان که مرده است! منتظریم جسم‌مان هم بمیرد.

کی اسرافت می‌کنه در حالی ک من به ذره ذره ات محتاجم.

همیشه خوشگلترش هست، اما عشق به شما یاد میده که نبینی.

و پوست هم حافظه دارد، لمس در یادش می‌ماند.

امروز دبیر ریاضی گفت: دوخط موازی هیچگاه به هم نمیرسند  مگر اینکه یکی از آنها خود را بشکند. گفتم: من که خودم را شکستم پس چرا به او نرسیدم، "لبخند" تلخی زد و گفت: شاید او هم به سوی خط دیگری شکسته باشد!

استعدادم؟ تشخیص بوی دروغ از کیلومترها دورتر.

دوری کردن روی من جواب نمی‌ده. یک قدم فاصله بگیری، فراموش می‌کنم کی بودی.

سقوطی مبهم در اقیانوس افکار!‌‌‌

واسه پرسیدنِ حالم زیادی غریبه‌ شدی.

𝙠𝙚𝙚𝙥𝙞𝙣𝙜 𝙞𝙨 𝙢𝙤𝙧𝙚 𝙞𝙢𝙥𝙤𝙧𝙩𝙖𝙣𝙩 𝙩𝙝𝙖𝙣 𝙜𝙚𝙩𝙩𝙞𝙣𝙜 نگه داشتن مهم تر از به دست اوردنه

تنهایی شرف داره تا بودن‌ های پوشالی.

ببین زندگی به اندازه کافی خودش انقدر مزخرف هست، که من حق دارم مزخرف بودن آدمای بی ارزش رو هم همزمان تحمل نکنم.

ما که از دل ها رفتیم، بگذار از یادم برویم..!

جبران نمی شوی حتی اگر عمیق گریه کنم.

درونم مبهم است، مبهمی که بسیار درد می کند.