🍒☕️”

:).

و تمام ماجرا این است من جز من هیچ چیز ندارد.

تمامِ خستگیایِ جهان در من جمع شده اند و من حتی حوصله حرف زدن هم ندارم.

🙂.

فکر کردن بهت یه چاقوییه که من هربار می‌کنمش تو قلبم تا بمیرم.

:))

از وقتایی که با تموم وجود خواستمو نشد خسته شدم از خنده هایی که به گریه تبدیل شد خسته شدم از رفتنایی که بدون خداحافظی بود خسته شدم از کنارت هستمایی که نیستن خسته شدم از حرفایی که دروغن خسته شدم از حرف زدن خسته شدم،از توضیح دادن،از وانمود به خوب بودن،از قوی بودن،از خنده های فیک،از اُمید های کوتاه،از گریه کردن،از منتظر بودن،از فکر کردن،از خوابیدنای بدون آرامش،از رها کردن راستش من دیگه از زندگی کردنم خسته شدم...

شاید مشکل از منه. شاید من خرابم. شاید من عقل ندارم شاید من زیاده خواهم ولی من چیزی جز عکس رفتارای خودم نمیخوام! ولی شاید واقعا من اضافیم. شاید همه خوب‌اند و من خراب. مغزم پر از شاید هاست.. شاید شاید شاید.

گوشیو بده به اون شخصیتت که دفعه پیش بهم پیام داد.

تو سریال شهرزاد یه جا فرهاد به شهرزاد می‌گه: «تو تنها کسی هستی که تو این بدبختی وقتی بهش فکر می‌کنم، یه لبخند از ته دلم میاد رو لبم.» تو‌هم برای من همون آدمی.✨

اصلیه دوستمه که همدست گوه کاریامه.

با من از وفاداری حرف نزن من هنوزم عاشق آدمیم که هربار قلبمو شکست و من هربار بیشتر عاشقش شدم.