حوالی‌غرب'
Kanalga Telegram’da o‘tish
«در پی راهی برای زنده ماندن.» -متن های که اسم نویسنده آخرش نیست رو خودم مینویسم. پس خواهشا،کپی نکنید و اگر که دوست داشتید فور بزنید.
Ko'proq ko'rsatish474
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-67 kun
-2130 kun
Postlar arxiv
474
آدم برمیگرده به پشت سرش نگاه میکنه و میبینه چه چیزهایی حیف شده.
چه احساساتی،چه وقت و علاقه‌هایی.
چیزهایی از وجود خودمون که دست رفتن و هرگز برنمیگردن.
474
Repost from گلچه.
انگار دنیا اصرار داشت هیچ رنجی را از ما دریغ نکند؛ و ما هم ناخواسته همه‌شان را زندگی کردیم.
474
نوشته های قدیمی خودم رو میخوندم.
چه امیدهایی و چه انگیزه‌هایی.واقعا ما چی بودیم و چی شدیم!
-شبتون بخیر؛🪐
474
نوشته های قدیمی خودم رو میخوندم.
چه امیدهایی و چه انگیزه‌هایی.واقعا ما چی بودیم و چی شدیم!
474
ولی آدم‌هایی که میتونن به قلبمون نزدیک بشن خیلی قشنگن.انگار احساساتت رو از نزدیک لمس میکنن.🩶
474
این روزها دلیل واضحی برای زنده بودنم ندارم.
حتی بعضی وقت‌ها از خودم میپرسم،چطور هنوز زنده‌ام و ادامه میدم؟اولین چیزی که به ذهنم میرسه اینه که ما هممون حیف شدیم.حیف شدیم و حداقل اینکه بعد از این همه سختی یکم خوشبختی رو تجربه نکنیم منصفانه نیست.پس تا جایی که بشه صبر میکنم برای اون روز و اون لحظه.
