اسحاق تریدر

تتر 86 هزارتومن . از اینکه میگم دلار وطلا نخرید شکی توش نیست چون اگه بره 300 هزارتومن (که خواهد رفت درکوتاه مدت چندماهه) هیچ سودی نخواهید کرد حتی یک ریال و فقط ارزش پول نسبت به تورم حفظ خواهد شد . ولی اگه همین دلار یک درصد بخاد از قیمت خریدتون بیاد پایینتر شما ضرر خواهید کرد .. دریک صورت میتونید از طلا و دلار سود بگیرید که تعداد دلاراتون رو زیاد کنید ویا وزن طلاهاتون رو زیاد کنید ،که این هم به علم و دانش بسسسسسیار بالایی نیاز هست از نظر زمانی و ازنظر تکنیکالی ،

فردا هم چندین وویس درمورد مذاکره و توافق آمریکا و ایران واسرائیل میگم (((البته دیدگاه و نظر شخصی خودمو و درکنارش رشد اقتصادی ایران دررشته های اول دنیا در ماه‌های اینده)))

اگه از مطالبی که خارج از موضوع اصلی کانال بوده ،مورد پسندتون بوده با ری اکشن هاتون میتونید نظراتتون رو بگید

حالا اینو هم بدونید هرکس هرنوع خدماتی به صورت اختیاری خاست بهتون بده یا داد بدونید شما رو کودن حساب کرده و بزرگترین خیانت زندگی رو به شما کرده و بزرگترین صدمه زندگی رو بهت وارد کرده .

پس عده ای که میان میگن من بدخلق هستم و بی رحم هستم سخت دراشتباهید ،،. بنده اهل خیانت نیستم به خدا ،اهل خیانت به خلقت خدا نیستم .و اتفاقا از منظر خدا و انسانیت ،بزرگترین لطف رو دارم میکنم برای عده ای ،ولی چکنم که دیدگاه ها فرق میکنه

این کمک کردن با کمک کردن مطالبی که گفتم فرق داره

همسایه من فرزند بیماری داره که تا یک هفته دیگه باید عمل کنه یا فلان دارو رو مصرف کنه وگرنه از بین میره ،و همسایه من به دلیل زمان هزینه رو نداره یا اینکه مقداریشو رو نداره ،و اینجا از نظر یک انسان و حتی جایگاهی که خدا به من داده باید به این همسایه کمک کنم ...

این وضعیت واتساپ شخصی منه وشعار منه. چندین ساله شعار من در زندگی این متنه ولللللللللللللللی کمک کردنی که دراین شعار میگم با کمک کردن مطالب امروز ،زمین تا آسمون فرق میکنه

شاید کسی به ما نگفت که بزرگترین معلم یک انسان زندگیه. زندگی میتونه یک انسان رو به بهترین شکل ممکن فرم بده ، شاید بگیم چه دلیلی داره از اونجا که 95 درصد انسانهای ثروتمند جهان انسان های خودساخته هستن، یعنی کسی که از صفر به صد رسیده، یعنی کسی که از کمبودها به فراوانی رسیده ،کسی که از رنج درد سختی و چالشهای زندگی عبور کرده و اونها رو به تنهایی حل کرده... بخاطر همینه که میگم بزرگترین معلم شما زندگیه

بهتره خودمون رو از نقش خدا بودن جدا کنیم و بدونیم که ما صاحب کسی در این جهان نیستیم. تنها کاری که شما میتوانین در برابر دیگران و یا فرزندانتون کنید اینه که روی خودتون کار کنید و خودتون رو تربیت کنید. تنها راه ارزشمند کردن دیگران اینه که خودتون رو ارزشمند کنید در غیر این صورت شما بزرگترین خیانتکار در برابر نه تنها خود و ،دیگران بلکه این جهان هستین

شما با دلسوزیهای بیجای خود حتی خودتون روهم زیر سوال میبرین و تا زمانی که نتونید حد و مرز خودتون رو رعایت کنید دیگران هم هیچ حد و مرزی براتون قائل نخواهند شد.درواقع شما با ناآگاهانه دلسوزی و فداکاری کردن همه ی زندگی رو آشفته میکنین، اول به خودتون خیانت میکنین و بعد به دیگران و بعد به جهان که مانع رشد هر سه شدین.

با دلسوزی کردن شما حتی خدا رو هم زیر سوال میبرین که فکر میکنید این شمایید که مسئولیت تمام یک شخص رو بر عهده دارین و فکر میکنید خیلی بیشتر از خدا بلدید و باید نقش خودت رو به عنوان یک خدا در زندگی یک شخص دیگه و یا فرزندتون ایفا کنید ،چون هنوز شما نمیدونید که برای تربیت دیگران اول باید خودتون رو تربیت کنید و بزرگترین معلم برای یک انسان زندگیه

شما با دلسوزی و فداکاریهای خود میتونید حس ضعف و ناتوانی در شخص مقابلتون ایجاد کنید . وقتی شما بیش از حد دلسوزی میکنید به صورت ناخودآگاه پیامتون اینه که اون فرد ضعیف و ناتوانه، حال چه کودک باشه و چه بزرگسال تفاوتی نداره، این موضوع میتونه باعث از دست دادن اعتماد به نفس، عزت نفس ،ضعف در تصمیم گیری بشه.

هر انسانی یک آگاهی و شخصیت مستقله که باید تمامی مسئولیت زندگی خودش رو بر عهده بگیره تا به درجات از تکامل برسه یعنی در واقع هر کسی در این جهان مسیر منحصر به فرد خودش رو داره مانند اثر انگشت که فقط مخصوص همون شخصه. ما نمیدونیم که یک روح به چه میزان درد و رنج نیاز داره تا به مسیر حقیقت و تکامل خود برسه... پس دلسوزی و از خود گذشتگیهای ما مانع رشد یک شخصیت در این جهان میشه.

زمانی که شما بیش از حد فداکاری و دلسوزی میکنین در واقع دارین رنج ها و دردهای زندگی یک انسان دیگه رو به دوش خودتون میگیرید و این شاید از نظر شما یک کار بسیار بزرگ باشه اما از نظر جهان هستی اینطور نیست بلکه یک خیانته. و شاید هم بزرگترین خیانت چرا چون شما تمامی پله های تکامل رو برای دیگران بستید و انسانی که در زندگی نتونه رنج و چالشهای خودش رو حل کنه، در واقع میشه گفت یک کودنه.

کسی که دلسوزی میکنه از لنز نگاهشه که میتونه از آموخته های کودکی باشه که به ما آموختن رنج ها و سختی های زندگی بسیار بد و منفی هستند و باید از اونها فرار کنیم اما در صورتی که اصلا اینطور نیست، بلکه دقیقا بلعکسه، چیزی که انسان رو به اوج تکامل میرسونه رنج و چالشهای زندگیه.

هر کسی که پا به این جهان ،میزاره یک دلیلی داره که اینجاست و برای انجام یک کار و عملی اومده انسان برای اینکه بتونه در این سفر خودش رو به یک قهرمان تبدیل ،کنه باید با سختی ها چالشها و رنجهای زندگی خودش رو به رو شه.((((خدا این چالش‌ها و سختی ها رو جلو روی ما میزاره و درکار خدا کسی نباید دخالت کنه ،چون که نتیجه مثبتی توی دخالت کردن نمیبینم )))

زمانی که یک انسان به دنیا میاد یک انسان نادونه، یعنی هیچ چیزی بلد نیست و همه ی اون چیزی که خانواده و جامعه به ما یاد میده رو ما فکر میکنیم که زندگی همینه و همانگونه که تربیت شدیم هم رفتار میکنیم .بنای زیر ساختمونمون شکل میگیره و ماهم ناآگاهانه فکر میکنیم که خیلی درسته اما واقعیت اینه که درست نیست بخاطر همینه که خیلی ها مفهوم فداکاری دلسوزی از خود گذشتی و زیر پا گذاشتن خودشون رو یک کار بسیار ارزشمند و مفید میدونن

دیدین خانواده هایی که بیش ازحد فداکار و دلسوز، فرزندانشون یک کودن و یا ظالمی!؟ بیا تا بهت بگم چرا 🫵🫵🫵🫵

چرا نباید برای دیگران دلسوزی کنیم !؟چرا همیشه میگم دلسوز کسی نیستم ویاکسی دلسوز شما نیست و هرکس دردنیا دنبال منافع و اهداف خودشه ؟