Bitiversity

🚨باید ببینیم بیت‌کوین میتونه کلوز روزانه رو زیر کف‌های بدنه کندل‌های اواسط ژوئن ثبت کنه یا نه. کلوز روزانه زیر محدوده قرمز، اگه بعدش یک ری‌تست نزولی بعد از شکست هم بیاد، میتونه خیلی زودتر از چیزی که بازار فکر میکنه، ادامه ریزش رو تأیید کنه. #بیتکوین @bitiversity

🚨باید ببینیم بیت‌کوین میتونه کلوز روزانه رو زیر کف‌های بدنه کندل‌های اواسط ژوئن ثبت کنه یا نه. کلوز روزانه زیر محدوده قرمز، اگه بعدش یک ری‌تست نزولی بعد از شکست هم بیاد، میتونه خیلی زودتر از چیزی که بازار فکر میکنه، ادامه ریزش رو تأیید کنه. @bitiversity

🚨گروه اول تکمیل شد. به‌خاطر استقبال زیاد از دوره‌های تابستانی Bitiversity، گروه جدید در حال ثبت‌نامه. و خبر خوب اینکه با موافقت آقای دکتر دادبام، امکان پرداخت اقساطی شهریه هم فراهم شده تا ثبت‌نام برای دوستان جدی‌تر راحت‌تر بشه. کریپتو: پروژه‌شناسی بلاکچین: Solidity هوش مصنوعی: Claude و مهندسی پرامپت آفلاین + آنلاین + رفع اشکال پایان دوره‌ها تا پایان تابستان اکانت پشتیبانی ثبت نام👇🏻 @bitiversityacademy

در ضمن چون خیلی زیاد سؤال پرسیدین در اینستگرم! سه دوره جدید اعلام کردیم: ۱) برای کریپتو: دوره پروژه شناسی ۲) برای دولوپری بلاکچین: دوره فشرده و پروژه محور زبان برنامه نویسی سالیدیتی ۳) هوش مصنوعی: دوره فشرده و پروژه محور Claude برای پیش ثبت نام به آیدی زیر پیام بدید و موارد زیر رو براشون ارسال بفرمایید: نام و نام خانوادگی شماره تلفن همراه دوره مورد نیازتون T.me/bitiversityacademy

👆🏻👆🏻👆🏻این هم تمامِ موزیک هایی که روی ویدئوهای اینستاگرم ازشون استفاده شده و بنده رو بابت شون کچل فرموده بودین! تقدیم خدمتتون! لطفا! خواهشا! دیگه در کامنت ها ننویسید: موزیکش! چون دیگه معذور خواهم بود 🖐🏻😂

برای همین، وقتی طلا و نقره در یک دوره به سقف‌های تاریخی میرسن، اما شاخص‌های الماس طبیعی از اوج ۲۰۲۲ بیش از ۵۰ درصد عقب میشینن، پیام بازار ساده‌ست: هر چیزی که میدرخشه، ذخیره ارزش نیست. البته این یعنی «الماس مرده»؟ نه. این حرف شتاب‌زده‌ست. الماس طبیعی هنوز بازار خودش رو داره. سنگ‌های خاص هنوز خریدار دارن. جواهرات لوکس هنوز ارزش فرهنگی، مصرفی و احساسی دارن. حتی ممکنه بخشی از بازار طبیعی، بعد از این شوک، خودش رو به‌عنوان کالایی خاص‌تر، کمیاب‌تر و تفکیک‌شده‌تر بازسازی کنه. اما اون افسانه قدیمی که الماس معمولی رو شبیه طلا جا میزد، ضربه سنگینی خورده. الماس آزمایشگاهی، الماس طبیعی رو نابود نکرد؛ اون رو مجبور کرد خودش رو توضیح بده. و این برای هر بازاری خطرناکه. چون هر بازاری که ارزشش روی داستانی بنا شده باشه که کسی نتونه اون رو آزمایش کنه، تا وقتی امنه که ابزار آزمایش از راه نرسیده. اما وقتی نسخه‌ای مشابه، ارزان‌تر، قابل‌تشخیص و قابل‌تولید در مقیاس بالا وارد بازار میشه، داستان دیگر به‌تنهایی کافی نیست. از اینجا به بعد، بازار مجبور میشه فرق بگذاره میان سه چیز: کمیابی واقعی. کمیابی کنترل‌شده. و کمیابی‌ای که فقط خوب تبلیغ شده بود. کمیابی واقعی هنوز میتونه دوام بیاره. کمیابی کنترل‌شده باید دوباره قیمت‌گذاری بشه. اما کمیابی‌ای که فقط روی روایت ایستاده بود، وقتی نسخه ارزان و مشابهش از راه برسه، دیگر مثل قبل نمیفروشه. پس حکم دقیق این نیست که الماس تمام شد. حکم دقیق‌تر اینه: الماس طبیعیِ خاص هنوز زنده‌ست. الماس آزمایشگاهی داره به کالای مصرفی ارزان‌تر تبدیل میشه. اما الماس معمولی‌ای که سال‌ها به‌عنوان «ذخیره ارزش احساسی» فروخته میشد، دیگر نمیتونه پشت همان داستان قدیمی پنهان بشه. الماس‌ها شاید هنوز بدرخشن؛ اما بازاریابی‌ای که آن‌ها رو «همیشگی» کرده بود، دیگر مثل قبل نمی‌درخشه. @bitiversity

#الماس #طلا #بیتکوین قیمت الماس‌های طبیعیِ معمولی، در بعضی شاخص‌های استاندارد و بازارهای عمده‌فروشی، به پایین‌ترین سطح‌های سال‌های اخیر رسیده؛ درست در همان دوره‌ای که طلا و نقره تا سقف‌های تاریخی بالا رفتن. این فقط یک اتفاق ساده در بازار جواهرات نیست. این یک داوری بازاره. چون دو چیزی که سال‌ها با زبان «ذخیره ارزش» به مردم فروخته میشدن، حالا هم‌زمان در دو مسیر مخالف حرکت میکنن. طلا و نقره بالا رفتن؛ اما بخش بزرگی از بازار الماس، مخصوصاً الماس‌های معمولی و تجاری، زیر فشار سنگین رفته. بر اساس بعضی شاخص‌های عمده‌فروشی و سبدهای استاندارد بازار، قیمت الماس طبیعی از سقف سال ۲۰۲۲ خودش بیش از ۵۰ درصد پایین آمده. یک الماس طبیعی یک‌قیراطی که در سال ۲۰۲۲ نزدیک به ۷۰۰۰ دلار قیمت داشت، حالا بیشتر حوالی ۵۰۰۰ دلار در بازار عمده‌فروشی معامله میشه. سمت الماس‌های آزمایشگاهی، سقوط حتی تندتر بوده؛ بسته به اینکه از کدام سال حساب کنی، بعضی شاخص‌ها از افت حدود ۷۴ درصدی از سال ۲۰۲۰ تا سقوط نزدیک به ۹۶ درصدی از سال ۲۰۱۸ حرف میزنن. حتی De Beers، همان شرکتی که عملاً بازار مدرن الماس رو ساخت، طی سه سال حدود ۶.۸ میلیارد دلار کاهش ارزش خورده. مالک معدنی‌اش هم دنبال فروش اون افتاده؛ و مدیرعاملش همین بخش رو یکی از سخت‌ترین قسمت‌های این جدایی توصیف کرده. ظاهر ماجرا ساده‌ست: الماس آزمایشگاهی آمد و قیمت‌ها رو شکست. اما واقعیت دقیق‌تر اینه: الماس آزمایشگاهی فقط رقیب نبود؛ آزمون حقیقت بود. چون الماس آزمایشگاهی فیک نیست. از نظر شیمیایی و فیزیکی، الماسه. میتونه گواهی بگیره، همان درخشش رو داشته باشه، و برای چشم خریدار عادی، همان تجربه بصری رو بسازه. تفاوت اصلی در منشأ، روایت، قیمت، بازار فروش دوباره و جایگاه فرهنگیه؛ نه در اینکه «الماس هست یا نیست». همین‌جا ضربه اصلی وارد شد. بازار ناگهان با یک سؤال ساده روبه‌رو شد: اگه ظاهر همان است، گواهی همان است، تجربه همان است، و قیمت خیلی پایین‌تره، پس من دقیقاً داشتم پول چی رو میدادم؟ جواب تلخه: فقط پول سنگ رو نمیدادی؛ پول داستان رو میدادی. داستان مدرن الماس در سال ۱۹۴۸ با جمله معروف «الماس همیشگی‌ست» تثبیت شد. قبل از اون، الماس چنین جایگاه مقدسی در عشق، ازدواج و تعهد نداشت. De Beers فقط سنگ نفروخت؛ کمیابی رو مدیریت کرد، احساسات رو مهندسی کرد، عرضه رو کنترل کرد، و یک ماده معدنی رو به یکی از موفق‌ترین باورهای تجاری تاریخ تبدیل کرد. ارزش الماس فقط در کربن نبود. در توافقی بود که میگفت این کربن باید گران باشه. و در صنعتی بود که دهه‌ها از اون توافق محافظت میکرد. اما الماس آزمایشگاهی آمد و دقیقاً همان توافق رو زیر سؤال برد. نه چون زیباتر بود. نه چون الزاماً بهتر بود. بلکه چون نشان داد بخشی از کمیابی‌ای که به مردم فروخته شده بود، کمیابی مطلق طبیعی نبود؛ ترکیبی بود از کنترل عرضه، فرهنگ‌سازی، تبلیغات، آیین ازدواج، پرستیژ اجتماعی و نبودِ یک جایگزین ارزانِ قابل‌قبول. بعد مقیاس تولید، ضربه رو کامل کرد. وقتی در بعضی برآوردهای بازار lab-grown گفته میشه چین در یک سال به حدود ۲۲ میلیون قیراط الماس آزمایشگاهی با کیفیت جواهر رسیده و بخش بزرگی از عرضه جهانی رو پوشش داده، داستان «کمیابی» دیگر مثل قبل کار نمیکنه. مخصوصاً وقتی همان پولی که قبلاً یک الماس طبیعی یک‌قیراطی میخرید، حالا میتونه یک سنگ آزمایشگاهی بسیار بزرگ‌تر بخرد؛ سنگی که در نگاه اول، برای خیلی از خریدارها تفاوت محسوسی با نمونه طبیعی نداره. اینجا بازار دوپاره میشه. الماس‌های طبیعیِ واقعاً کمیاب، بزرگ، خاص و باکیفیت هنوز میتونن ارزش خودشون رو حفظ کنن. این بخش بیشتر شبیه بازار هنر، کالای لوکس و کلکسیون رفتار میکنه. حتی در بعضی گزارش‌ها دیده میشه که سنگ‌های بالای پنج قیراط فشار کمتری گرفتن یا در بعضی دوره‌ها قیمت‌شون بالا رفته. اما الماس‌های معمولی و تجاری، همان‌هایی که به میلیون‌ها نفر به‌عنوان نماد عشق، تعهد و گاهی حتی سرمایه‌گذاری فروخته میشدن، زیر فشار اصلی قرار گرفتن. چون کمیابی آن‌ها بیش از آنکه کمیابی مطلق باشه، کمیابیِ بسته‌بندی‌شده بود. اینجاست که تفاوت طلا و الماس روشن‌تر میشه. طلا هم داستان داره، اما فقط داستان نیست. بازار جهانی عمیق داره، نقدشوندگی بالا داره، بانک‌های مرکزی میخرنش، هزاران سال نقش پولی داشته، و نمیشه نسخه کاملاً مشابهش رو ظرف چند هفته در کارخانه تولید کرد. طلا فقط یک کالای زیبا نیست؛ بخشی از زیرساخت روانی و مالی جهانه. الماس معمولی چنین جایگاهی نداشت. بازار فروش دوباره‌اش ضعیف‌تر بود، قیمت‌گذاری‌اش شفافیت کمتری داشت، نقدشوندگی‌اش با طلا قابل‌مقایسه نبود، و بخش بزرگی از تقاضایش به آیین ازدواج، تبلیغات، فرهنگ مصرف و حس پرستیژ وابسته بود.

اما حتی اگه آن جهش قیمتی هم بعداً فروکش کنه، درس اصلی باقی میمونه: دنیا دید که AI متمرکز، هرچقدر هم قدرتمند باشه، یک کلید خاموشی داره. و از این به بعد، هر سرمایه‌گذار جدی در حوزه هوش مصنوعی باید از خودش بپرسه: من روی چه چیزی سرمایه‌گذاری کردم؟ روی هوشی که بهترینه؟ یا روی هوشی که خاموش‌کردنش سخت‌تره؟ خبر این بود که یکی از قوی‌ترین مدل‌های AI جهان با یک امضا از دسترس خارج شد. معامله اما جای دیگری بود: بعضی‌ها همان لحظه تصمیم گرفتن به‌جای خریدن هوشی که میشه خاموشش کرد، سراغ روایتی برن که میگه هوش آینده باید پخش‌شده، مقاوم، و بی‌کلید خاموشی باشه. @bitiversity