ریسمــان‌

زندگی‌ای صرفاً نرمال داشتن با عقلی عادی مثل این می‌ماند که دانشجویی از تحصیل در دانشگاه فقط نمره‌ی متوسط و یا حتی خوب بخواهد. اینکه در عمق دروس تفکر کند، هدف از انتخاب رشته، برنامه‌ برای پس از فارغ‌التحصیلی را ندارد لذا ممکن است برای کسب نمره به پارتی، تقلّب متوسّل شود و مطالعه‌ی نمونه سؤال نیز برایش کافی باشد. این یک مثال در ابعاد کوچک بود. جامعه‌ای را در نظر بگیریم که برای تمام تصمیم‌های زندگی اینگونه تعقل می‌کند-چه شخصی و‌ چه اجتماعی-. جامعه‌ای که به چیستیِ هستی و انسان تفکر نمی‌کند. اما جالبِ اسفناک است که زندگی و عقل فراتر از نرمال را در جبهه‌ی مخالفِ جبهه‌ی مقاومت می‌بینیم. آن‌ها در کفر خود بسیار باورمند و دارای اراده‌ی قوی هستند. برای قدرتمند شدن به حکمرانی عقل برتر و اراده‌ی فوق‌العاده نیاز داریم. ولی مانع همان طرح میانه یا نفاق است. راحت‌طلبی‌ای حاصل از جهل سبب می‌شود در نظر نگیریم که ما باید بودن در یکی از دو جبهه‌ی متقابلِ هم را انتخاب کنیم. یا در جبهه‌ی استعمار یا در جبهه‌ی مقاومت، و لازمه و ایجاب بودن در هر کدام، داشتن اراده‌ی قوی و همراهی با ایمان همان تفکر است. دنیا، دنیای جدال میان تضادها و محل آزمون است تا حق از باطل شناخته شود. ساحل آسودگی وجود ندارد. میانه بودن مساوی‌ست با ناپایداری و قربانی شدن. ✨✨✨ و (به یاد آورید) زمانی كه خداوند شما را وعده می‌داد كه یكی از دو گروه (كاروان تجارتی یا لشكر مسلح دشمن،) از آنِ شما خواهد بود، و شما (به خاطر راحت‌طلبی‌ و منافع مادّی) دوست داشتید گروه غیر مسلّح (كاروان تجارتی) در اختیارتان قرار گیرد. در حالی كه خداوند می‌خواهد حقّ را با كلمات (و سنّت‌های) خویش استوار ساخته و ریشه‌ی كفّار را بركند. (از این رو شما را با تعداد كم و نداشتن آمادگی جنگی در بدر با لشكر قریش درگیر و سرانجام پیروز ساخت.) انفال- #آیه ۷ ریسمان

زمانی در حمله مغول آب رودخانه‌ها از جوهر کتاب‌ها سیاه می‌شد و حالا در قرن پانزدهم، آسمان از دود کتاب‌ها سیاه شده است. در حوادث تلخ اخير، ۳ پایگاه فرهنگی در لنجان، نیشابور و میبد هدف قرار گرفتند و صدها هزار کتاب در آتش خشم و اغتشاش سوختند. این خاکسترها گواهی می‌دهند که تاریخ تلخ مبارزه با آگاهی دوباره تکرار شده است. پی‌نوشت: کتابخانه دانشگاه فردوسی مشهد نیز با حدود ۲۵ هزار جلد کتاب سوزانده شد! @hamidkasiri_ir حضرت امیرالمؤمنین (ع) می‌فرماید که: «حق سبحانه و تعالی مخصوص گردانید ملائکه را به عقل، و ایشان را بهره از شهوت و غضب نداد. و مخصوص ساخت حیوانات را به شهوت و غضب، و آن‌ها را از عقل بی‌نصیب کرد. و مشرّف گردانید انسان را به همه این‌ها. پس اگر شهوت و غضب را مطیع و منقاد عقل گرداند، افضل از ملائکه خواهد بود؛ زیرا خود را به این مرتبه رسانیده با وجود منازعه، و ملائکه را منازعه و مزاحمی نیست.» و از این معلوم می‌شود که اگر مطیع شهوت و غضب شود، پست‌تر از حیوانات خواهد بود؛ زیرا اطاعت آن‌ها را نموده، با وجود مُعین و یاوری مثل عقل، و سایر حیوانات را معینی نیست. 📚#کتاب «معراج السعاده» 🖋احمد بن محمد مهدی نراقی ریسمان

جنگ ادامه دارد قضیه‌ی پیچیده‌ای نبود اما برخی از ما محاسبات دشمن را فراموش کرده بودیم دشمنی که ۱۲ روز دقیقا در حین مذاکرات با تمام قوا وارد جنگ شد و مجبور به درخواست آتش‌بس شد بی‌خیال نشده است. در آن میدان از قدرت وحدت مردم و قدرت نظامی شکست خورد ولی همچنان متوجه راه‌های نفوذ بود. با جنگ ارزی و بن‌بست‌هایی که برای ورود ارز ایجاد کرد دوباره همان قشر افرادی را که با توهم آزادی، وطن خود را در جنگ ۱۲ روزه به بهایی اندک فروختند را تحریک کرد. اعتراضی که برای مطالبه‌ی شفافیت، نظارت و کنترل بر بازار بود را فضایی یافتند تا به جنگ داخلی تبدیل کنند. اما نیروهای امنیتی حتما سناریوهای جنگ ارزی و فعالسازی عناصر اغتشاشات قبلی و در پی آن تغییر معادله اقتصادی دولت برای مقابله با وابستگی ارز و تهدیداتش، جنگ جدید را پیش‌بینی می‌کردند. حجم بالای شهدای امنیتی نشان دهنده این هست که به درستی این عزیزان در شب اول و دوم حق تیر نداشتند و مظلومانه شهید شدند ، وگرنه اگر اجازه شلیک داشتند، امکانش بود کسی به آن‌ها نزدیک شود و با چاقو آن‌ها را مورد حمله قرار دهد؟ نیروی نظامی ما مظلوم است چون در جامعه‌ی ما در فضایی که کاملا رنگ جنگ علیه امنیت داخلی و مرزها داشته، بانک‌ها منفجر شده، به آمبولانس، مراکز درمانی، فرهنگی و مساجد حمله شده، انسان را زنده زنده آتش زده‌اند، کسانی هستند که هنوز توان تشخیص دشمن را ندارند و تیر اتهام و کینه‌شان به سمت مدافعان امنیت است-مدافعانی که اگر جانفشانی‌شان نبود آتش این جنگ همچون سوریه سوزان باقی می‌ماند- و جای تأسف دارد که همچنان باید در جنگ رسانه‌ای باشیم با رسانه‌هایی که به وضوح برای هر مرحله‌ی حمله‌ی نظامی آمریکا به ایران برنامه اعلام می‌کردند. ریسمان

؛༻⃘⃕࿇﷽༻⃘⃕❀.

دیوانه‌ترین افراد بدون شک کسانی هستند که علائم دیوانگی را در افراد دیگر می‌بینند در حالیکه در خودشان نمی‌بینند.

«شیطان» #تولستوی

ریسمان

✔.

!

🇮🇷(◕‿◕)♡

در #کتاب «هنر خوب زیستن» از رولف دوبلی آمده است که انسان باید دایره‌ی کرامتی از اصولِ غیرقابل‌مذاکره برای خود تعیین کند، هرچند این دایره کوچک باشد. همچنین باید گاه‌به‌گاه بررسی کند که پایبندی به این حریم و جذب و دافعه‌ی ناشی از آن، آیا به گشایش و فرح روحش انجامیده است یا نه. آنگاه می‌تواند اصول و مؤلفه‌های درون این دایره—اعم از روابط و ابزار—را ارزیابی کند. لذا ذهن و قلب را در معرض ورود هر داده‌ای قرار دادن، روشنفکری نیست. بلکه نشانه‌ی سستی‌ست و سبب بی‌حاصلی، پریشانی و پراکندگی خواهد شد. نیچه می گوید: «آن کسی که با هیولاها پنجه در می‌افکند، باید به هوش باشد که مبادا خود هیولا شود، و آنگاه که زمانی دراز چشم به مغاک می‌دوزی، مغاک نیز چشم به روی روحت می‌گشاید...» چیزی که از آن بیش‌ازهمه می‌ترسم، نفاق است. هرگاه از ترسِ ازدست‌دادن امتیازی یا بیمِ آسیب‌دیدگی، رضایت غیرخدا را منظور داریم، حقی را که بر ما آشکار است پنهان می‌کنیم و حق را با ناحق می‌آمیزیم، بی‌گمان دچار نفاق شده‌ایم. نیرنگ جبهه‌ی شیطان، این است که در لباس مذهبی وارد می‌شود و با شعار روشنفکری، تنها پوسته‌ای از دین را بر جای می‌گذارد.

تنها اهل محبت بودن کافی نیست، اهل مسلک هم باید بود و به قول گاندی در این است مذهب من «محبت باید با حقیقت توأم باشد» و اگر با حقیقت توأم بود باید مسلکی بود، و مسلکی بودن خواه‌ناخواه دشمن‌ساز است و در حقیقت دافعه‌ای است که عده‌ای را به مبارزه برمی‌انگیزد و عده‌ای را طرد می‌کند.

#جاذبه_و_دافعه_علی (ع) #مرتضی_مطهری ریسمان

دیشب، به‌طور اتفاقی مشغول مطالعه‌ی این #کتاب شدم و به تجاوزات سال‌های اخیر به کشورهایی اندیشیدم که مردمشان دیگر مقاومتی مانند آنچه در این شهر رخ داد، از خود نشان نمی‌دهند؛ چرا که پیشتر، در جنگ نرم از مفاهیمی چون وطن، استقلال، ایثار و وحدت تهی شده‌اند. البته هنوز امیدوارم که از آنچه گذشته است، آگاه شوند. ریسمان

از حالا به بعد اهمیت توجه آمریکا به آزادی‌خواهان ونزوئلا را خواهیم دید. اوکراین نیز پس از واگذاری معادن برای قدردانی از حمایت آمریکا، باید به واگذاری بخشی از سرزمینش به روسیه تن دهد. هنوز زود است بگوییم مرگ بر آمریکا؟!

از حالا به بعد اهمیت توجه آمریکا به آزادی‌خواهان ونزوئلا را خواهیم دید. اوکراین نیز پس از واگذاری معادن برای قدردانی از حمایت آمریکا، باید به واگذاری بخشی از سرزمینش به روسیه تن دهد. هنوز زود است بگوییم مرگ بر آمریکا؟!

کمتر می‌بینم آرامشی را که از علم‌جویی انتظار داشتم. کجاست آن نوری که قرار بود علم بتاباند جلوی راهمان؟ تا گم نشویم، نترسیم، تردید نکنیم، اشتباهی پای‌مان روی خوشی‌هایمان نرود و نشکنند. گویی آن دانسته‌ها، به‌جای اینکه نغمه‌ای باشند که به‌وقت سختی‌ها دل‌هایمان را آرام کنند، رجزخوانی‌هایی از موجودی ناشناخته در تاریک‌خانه‌ی دلمان شده‌اند که مدام ترس و تردید را به دلمان می‌اندازند. دانشمندی که جهان را در معادله‌ای می‌گنجاند، اما جهان برایش خیلی کوچک می‌شود وقتی می‌خواهد روحش را به پرواز درآورد، و خیلی بزرگ می‌شود وقتی به دنبال گمشده‌یِ دل‌آرامش می‌گردد. علم و معلمی را می‌خواهم که وقتی دل و ذهنم در محضرش نشست، بتواند در همه حال بگوید: «چیزی جز زیبایی ندیدم.» ✨✨✨

وَالَّذِينَ سَعَوْا فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ و كسانى كه در [ابطال‌] آيات ما كوشش مى‌ورزند كه ما را درمانده كنند، برايشان عذابى از بلايى دردناك باشد.(۵) و كسانى كه از دانش بهره يافته‌اند، مى‌دانند كه آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، حق است و به راه آن عزيز ستوده‌[صفات‌] راهبرى مى‌كند.(۶)

#آیه های، سوره سبأ (عذب به معنی مراد است، عذاب در باب تفعیل به معنی هر آن‌چه او را از مرادش منع می‌کند. رِجْز به معنای اضطراب است.) 🌱

ای علی که جمله عقل و دیده‌ای شمّه‌ای واگو از آنچ دیده‌ای تیغ حلمت جان ما را چاک کرد آب علمت خاک ما را پاک کرد

#مولانا #یا_صاحب_الزمان_ادرکنی ریسمان

از معدود پیام‌صوتی‌ها، صوت‌های پرستو خانم است که با سرعت معمول گوش می‌دهم و تمرکز دارم :) 🌱

می‌گفت: «فرزندم نابغه است و نمی‌تواند با بچه‌های عادی سازگار باشد.» البته مشاور معتقد بود اگر فردی نابغه باشد، قدرت پیدا کردن راه‌حل‌ها را هم دارد. شاید بتوان علت ناسازگاری آن کودک را با توجه به نظریه‌ی هوش‌های چندگانه توجیه کرد. نخبه‌ای از احتمال زیاد ناامیدی در مقابل مشکلات پیش‌روی‌اش می‌گفت، اما در پاسخ شنید: «اگر قرار به ناامیدی باشد، هیچ‌کدام از پیشرفت‌های تاکنون توسط نخبگان را نداشتیم.» اگر بخواهم با خودم روراست باشم، در بیشتر موقعیت‌ها وقتی از میدان عمل کناره گرفتم که نه عزّت‌نفسم بلکه لذّاتِ نفسم در خطر بود.

زدم به شوخی؛ مگر تو هوش هم داری که هوش از سرت بپرد؟ منتظر بودم که مثل همیشه به شوخی جوابم را بدهد، اما آهی کشید و گفت: «البته که ندارم. آدم‌های باهوش از خودشان عبور می‌کنند. عبور از موانع و میدان مین همه بهانه است. بهانه‌ای نه برای عبور از دشمن، بهانه‌ای برای عبور از خود.

#وقتی_مهتاب_گم_شد ریسمان

به یاد تجمع دوستان شهید علی خوش‌لفظ در مسجد افتادم. درس خواندن‌ها، صمیمیت‌ها و جوشش چشمه‌های معرفت و حاصل‌جمع‌های درخشان :) ✨🌱

تاکنون به دلایل شکست‌ها، تهاجمات خارجی و حذف یا سقوط شخصیت‌های قهرمان در تاریخ کشورمان اندیشیده‌ایم؟ البته بدون خودستایی‌ها و مظلوم‌نمایی‌های اغراق‌آمیز؛ چرا که هر ملتی در طول تاریخ با تهدیدهای خارجی و جبرهای جغرافیایی و زیستی روبه‌رو بوده است. این القا که «حکومت ضامن خوشبختی مردم است» بیشتر از سوی کسانی صورت می‌گیرد که طمع حکومت دارند. حتی حکومت معصوم برای پیشبرد اهدافش تکالیفی را برای مردم لازم می‌شمرد ــ عمل نکردن به آن تکالیف بود که حکومت ظالم مجال به شهادت رساندن اولیای حق را پیدا کردند. ما معمولاً تغییر را از سمت مردم به سمت حکومت نادیده می‌گیریم؛ زیرا این نگاه سخت‌تر است و مسئولیت بیشتری بر دوشمان می‌گذارد. برای اثبات گزاره‌ی «از ماست که بر ماست» دلیل علمی می‌خواهیم؟ «اثر پروانه‌ای»: «بال زدن یک پروانه در گوشه‌ای از جهان، می‌تواند باعث به وجود آمدن اتفاقات ریز و درشتی در قسمتی دیگری از جهان شود!» و مستحکم‌ترین دلیل: ✨

در حقيقت ‏خدا حال قومى را تغيير نمى‏‌دهد تا آنان حال خود را تغيير دهند...

سوره رعد- #آیه ۱۱ #کتاب «جامعه‌شناسی خودمانی» نوشته‌ی حسن نراقی را خواندم. آشنایی تلخی با تمام موضوعاتش داشتم. پذیرش، اولین گام شجاعانه است. تعدادی از سرفصل‌ها: با تاریخ بیگانه‌ایم، حقیقت‌گریزی، ظاهرسازی، قهرمان‌پروری و استبدادزدگی ما، خودمحوری و برتری‌جویی، بی‌برنامگی، ریاکاری، احساساتی بودن و شعارزدگی ما، توهم دائمی توطئه، مسئولیت‌ناپذیری، قانون‌گریزی، توقع و نارضایتی دائمی، حسدورزی، همه‌چیزدانی و... ریسمان

✨✨✨ #آیه های آل‌عمران

و آنچه روز مقابله‌ی دو گروه (كفر و ایمان در احد) به شما وارد شد، به اذن خدا بود (تا شما را آزمایش كند) و مؤمنان را مشخّص كند.(۱۶۶)

و چهره‌ی منافقان معلوم شود، (كسانی كه چون) به آنها گفته شد: بیایید شما (هم مثل دیگران) در راه خدا بجنگید و یا (لااقل از حریم خود) دفاع كنید، گفتند: اگر (فنون) جنگی را می‌دانستیم، حتماً از شما پیروی می‌كردیم. آنها در آن روز، به كفر نزدیك‌تر بودند تا به ایمان. با دهانشان چیزی می‌گویند كه در دلشان نیست و خداوند به آنچه كتمان می‌كنند، آگاه‌تر است.(۱۶۷)

مؤمنان كسانی هستند كه (چون) مردم (منافق) به ایشان گفتند: بی شک مردم (كافر مكّه) بر ضد شما گرد آمده (و بسیج شده)‌اند، پس از آنان بترسید، (آن‌ها به جای ترس) بر ایمانشان بیافزود و گفتند: خداوند ما را كفایت می‌كند و او چه خوب نگهبان و یاوری است.(۱۷۳)

ریسمان

دلیل علاقه‌ام به فیلم و کتاب‌های دفاع مقدس را علی‌رغم روحیه‌ی حساسم، به خوبی نمی‌دانستم. حال که جدال‌های بیشتری از زندگی را پشت سر گذاشته‌ام، مرگ‌ها و تولدها و تحول‌های بیشتری را درک کرده‌ام، می‌فهمم چرا چنین احساس قرابت و جذابیتی نسبت به آن فضا دارم. زندگی همیشه یک جنگ است و ما همه رزمنده‌ایم، و هر چه در جنگ، مواجهه‌ی با مرگ نزدیک‌تر باشد «همه چیز (عشق، نفرت، ایمان و نفاق) در اوج» خواهد بود. نبردی فراگیرتر علیه دشمنی واحد — نه فقط بعثی، که شیطان — و با نیروی واحد — نه فقط ایرانی، که الهی — جلوه‌ای از زیباترین و خالص‌ترین تولدها، مرگ‌ها، تحول‌ها و عشق‌ها را نمایان می‌کند. و چقدر نیاز داشتم و دارم که خود را رزمنده‌ای ببینم که می‌خواهم به وقت مرگ در حزب خدا باشم. نام «دفاع مقدس» برازنده‌ی این هشت سال نبرد است. می‌دانم این خلوص شامل حال تمام رزمندگان نمی‌شود و این مفهوم نیاز به مراقبت دارد. خاصیت آزمون‌های سخت زندگی نیز همین است: غربال کردن. هر سه گونه از شخصیت‌های رزمندگان را دیده‌ام: رزمنده‌ای که راحتی و سهم‌خواهی پس از جنگ باعث شده فراموش کند برای چه هدفی جنگیده و سنگر رزم را خالی کرده یا به جبهه‌ی مقابل منتقل شده است؛ رزمنده‌ای که رمز وحدت را فراموش کرده و به لشکری تک‌نفره تبدیل شده که گاه حتی به نیروهای خودی نیز آسیب می‌زند و عملاً به توان دشمن می‌افزاید؛ و درنهایت، افتخار آشنایی با رزمنده‌ای را داشته‌ام که هنوز حزب‌اللهی راستین است و روحیه‌ی جنگندگی‌اش همان جلوه‌های خلوص و زیبایی را حفظ کرده است. ریسمان

خوابیدن پای صحبت ماهْ‌مرشد حرام است. ماهْ‌مرشد اما می‌گوید: خوابتان مباح‌ترین کار جهان خواهد بود اگر در آغوش خدا بخوابید. آنگاه بر شما چنان خواهم تابید که خوابتان، بیداری شود و شبتان، روز. ماهْ‌مرشد می‌گوید: خدا هر شب شما را در آغوش می‌گیرد. اما کاش شبی نیز شما او را در آغوش می‌گرفتید، تا آغوشتان گشاده می‌شد، آنقدر که ستارگان به جای آنکه در سینه آسمان بتپند، در سینه شما می‌تپیدند.

#کتاب «دو روز مانده به پایان جهان» #عرفان_نظرآهاری

ریسمان