•|بودَنَت|•

Kash Bemiri ke Nistm Ok.

بزرگسالی اینجوریه که داری کارهاتو انجام میدی، یهو یادت میوفته:« زیر رگبار مصیبت بی کسی تنها کست بود».

ببین من خیلی دارم باهات راه میام که از چشمام نیوفتی ، ولی خب تو داری میدویی.

دو دقیقه خودت رو مشغول نگه نمی‌داری و میبینی روحت تاتی تاتی‌کنان رفته توی هاله یه سری خاطره که نباید؛ حالا عین بچه های گل‌آلود و کبود، در یه روز بارونی برگشته خونه و نگاهت می‌کنه.

اون فکر میکنه داره با پسرای دیگه رقابت میکنه ولی نمیدونه تنها رقیبش ترسم از دوباره آسیب دیدنه.

من وقتی که می‌دونم داره گولم می‌زنه:

من وانمود میکنم ازش رد شدم٬ شب که میشه اون از روم رد میشه.

دگر مرا به داشتنت خیالی نیست؛ نه من حال عاشقی دارم نه تو ارزش دوست داشتن.

و من سوزاندم هر آنچه باقی مانده امیدم بود.

من خود بلای خویشم، از خود کجا گریزم...

این روزا دونفر شدم. یه نفر داره طاقت میاره، یه نفر داره دق می‌کنه.

کاش اگه قراره یه روز از دستت بدم، روز قبلش بمیرم.

__ منو اون پسر خوشگله که بلد نیستیم اکس هم باشیم‌ :

ولی من هنوزم به جمله ی بیا بوسش کنم خوب شه اعتقاد دارم.

‏درسته هنوز خوشگلم ، ولی دیگه خوشگل تو نیستم.

ببخشید من زیادی دورت گشتم سرت گیج رفت گمم کردی گمت کردم.